Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє
Сторінка · с. 10сторінка оригіналу ↗

Poezja na płótnie

Слово Просвіти, №46 за 2012 рік

Obrazy Oleha Stukałowa to język romantycznego realizmu. Patrząc na malarstwo, które zdaje się być w tajemniczym stroju, z pewną nutą półtonu, odnosi się wrażenie, że to uduchowiona poezja na płótnie. Ulana WOLIŁOWSKA Zdjęcie autorki Autor wirtuozersko oddaje przenikliwe stany przyrody (nie bez powodu manierę O. Stukałowa porównuje się z twórczością francuskiego malarza Corota). Jego pejzaże, nastrojowe i wykwintne, przenoszą nas do dębowego gaju, na leśną polanę, lipową aleję, do Ogrodu Botanicznego, starego parku… Za marzycielską kontemplacyjnością artysty kryje się niepowtarzalne, indywidualne widzenie świata. „Od małego byłem zachwycony i zdumiony wszystkim, co widzę. Zawsze uderzało mnie, jak przyroda tworzy prawdziwe arcydzieła, tylko trzeba umieć je dostrzec. To taka przyjemność, kiedy złapałeś moment, namalowałeś, a podziwiać mogą tysiące ludzi. Oni dziwią się temu pięknu na płótnie, chociaż codziennie przechodzą obok takich miejsc i po prostu nie zauważają ich przez swoje problemy i kłopoty” — mówi artysta, kończąc ostatnie przygotowania do wystawy w galerii „Myteć”. W twórczym życiu Oleha Stukałowa malarstwo i architektura ściśle się splotły. Na ukształtowanie się artysty jako architekta wpłynęła twórczość Wołodymyra Zabołotnego, a szczególny zachwyt zawsze budził amerykański architekt Richard Neutra, którego prace kiedyś obudziły w artyście wszystko to, co ukryte, co spało. „Pracując jako architekt, nigdy nie przestawałem podziwiać przecięcia gałęzi, gry słońca na liściach. Wychodziłem z domu, patrzyłem wokół i rozumiałem, że mogę namalować kilka holenderskich pejzaży w naszych pięciopiętrowych blokach. Zieleń, słońce, kolor i dobry nastrój potrafią stworzyć arcydzieła” — uśmiecha się artysta, stojąc przy „Autoportrecie”, gdzie obok niego przedstawieni są mama i siostra. Do twórczości inspirowały artystę także podróże po Europie. Na wielu płótnach architektura jest „Lizbońskie podwórko”, „Ulica w Gironie”, „Kącik zamku”, „Drezno”, „Jesień w Paryżu”, „Montmartre rano” — to echo barwnych podróży artysty: „Kiedy podróżowałem za granicą, to nie tyle chodziłem po

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин