Сторінка · с. 5сторінка оригіналу ↗
Świece w dniu Hołodomoru
Слово Просвіти, №47 за 2012 рік
Poświęcone Wołodymyrowi Maniakowi Gdzie wy teraz — w głodnym stuleciu, W którym ja tylko cudem nie umarłem? Teraz wnuki zapaliły świece W każdym okienku — teraz! I w tym ogniu spala się nędza przeklęta I podstępy, i obrazy chimer. Teraz wnuki przeklinają kata, Który wielkość ojca rodzimego zagarnął. I ta łza — to pośmiertna opłata Wszystkim głodnym na wspólny grób, Gdzie pisanka niebiańsko-urodzajna, I kieliszek z nalewką, i chleb, Gdzie modli się dusza moja głodna, Szukając do prawdy kluczy: Ona i do dziś pojąć nie jest zdolna, Że tylko nieśmiertelne błyski świecy, Milionów świec — to wiara ogólnonarodowa, Że zapłonie słońce w nocy, — Niby nasz los wielkanocny! byli organizatorami i kierownikami zbrojnego oporu mieszkańców Pinczuków przeciwko Armii Czerwonej. O tamtych strasznych latach, kiedy bolszewicka władza zamieniła życie mieszkańców Pinczuków w istne piekło, opowiedziała córka “wroga ludu” Hałyna Petriwna Czumak, urodzona w 1921 roku. “Mojego ojca Petra Mytrofanowycza Czumaka — wspominała Hałyna Petriwna — we wsi szanowano. Był bardzo pracowity i piśmienny: umiał czytać i pisać. Ukończył dwie klasy szkoły parafialnej. Urodził się w wielodzietnej rodzinie, oprócz niego było jeszcze trzech braci i siostra. Ledwo się ożenił, od razu zbudował chatę, szopę, dorobił się gospodarstwa. Nasza rodzina zaczęła wychodzić z nędzy, stawać na nogi (było nas już czworo u rodziców), gdy nadszedł 1929 rok. Zaczęli tworzyć kołchozy. Naszego ojca do kołchozu nie zapisali, bo uważano go za średniaka. Tak od razu stał się “wrogim elementem”, jak wtedy mówiono.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
