Сторінка · с. 2сторінка оригіналу ↗
Nie ma na co narzekać
Слово Просвіти, №48 за 2008 рік
Lubow Jeremiczowa, menedżerka projektów charytatywnych, aktywistka „Pory” 2004 roku: „Pomarańczowa rewolucja… Dla mnie to była rewolucja świadomości i wartości. Kiedy dziś mi zarzucają: „Widzisz, popierałaś Juszczenkę, a nic się nie zmieniło, jest jeszcze gorzej”, odpowiadam: „W tamtym momencie moje dążenia do wolności i prawdy uosabiał Juszczenko. Gdyby Wasia Pupkin powiedział, że idzie na prezydenta, żeby demokracji i wolności było więcej, to chyba mogłabym to przekazać także jemu”. Już mi się znudziło przeżuwanie tematu wokół Majdanu… Myślę, że z jego bezsprzecznych zalet i osiągnięć można wymienić wolność wyboru i wolność słowa. Ale na wybory nie chce się chodzić, bo nie ma na kogo głosować. I nie tylko dlatego, że nie ufam politykom, lecz także dlatego, wybaczcie, że nie do końca ufam społeczeństwu. Bo przeciętny obywatel Ukrainy w wagonie z miejscami na półkach czasem ze smakiem opowiada o tym, w jakich zbytkach żyłby, gdyby był posłem, albo ile wszystkiego można by zagarnąć na własne potrzeby… A przecież, jak wiadomo, politycy nie przylatują do nas z Marsa, wyrastają obok nas za szkolnymi ławkami i oddychają tym samym powietrzem… Dlatego właśnie takich właśnie zasługujemy. Nie ma na co narzekać!”
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
