Сторінка · с. 5сторінка оригіналу ↗
Rozczarowanie wyborami Do nowych wybrańców parlamentu
Слово Просвіти, №48 за 2012 рік
Wadym MYCYK, znieważony wyborca
Podczas wyborów do Rady Najwyższej ludzie pielęgnują nadzieję, jak odrodzić Ukrainę, aby była ona państwem narodu ukraińskiego, a nie przedmiotem żeru dla wilkołaków i przybłęd, aby żyło się w niej zamożnie i przytulnie. Ależ ci, którzy wzbogacili się na grabieży narodu, nie chcą ustępować władzy. Oni muszą nadal dyktować ludziom swoją wolę, a sobie w jakikolwiek sposób zapewniać zyski. Inni tak bardzo zagrzali miejsce w Radzie, że bez niej żyć nie mogą i żadnym zielem ich stamtąd nie wykurzysz. Jeszcze inni aż nadto chwalą się swoimi luksusami i majątkami, że dla nich tylko władzy brakuje. Są i tacy, jak wieloprogramowi obiecujący, biją się w piersi, aż żebra trzeszczą: za mandat deputowanego zrobią wszystko i to dzisiaj. Ale, oczywiście, obietnica cacanka… Dla zachowania władzy w organie ustawodawczym państwa wykorzystują różne technologie. Podstawowa to przekupstwo wyborców, i im więcej przeprowadzają wyborów, tym jest ono bardziej masowe i bezczelne. Władza uruchomiła je jeszcze od wyborów prezydenckich w 1994 roku. Choć i wcześniej się do tego przygotowywała. Ludzi doprowadzano do nędznego stanu, aby potem można było kupić ich za tanią jałmużnę. Jeśli podczas poprzednich wyborów jeszcze oglądano się na pewne artykuły prawa, to podczas tegorocznych wyborów, za błogosławieństwem władzy, bezczelnie przekupywano wyborców. Kandydaci prorządowi tym nie gardzili i żadnego z nich nie pociągnięto do odpowiedzialności. Istnieje kilka rodzajów przekupstwa. To tak zwana dobroczynność, która nabiera aktywności właśnie przed wyborami: drogę wyremontować, do szkoły komputery kupić… Od kandydatów na deputowanych czy jakichś fundacji ludziom rozdawano olej, kaszę, słodycze. Przekupywano wyborców od 150 hrywien i wyżej. A jeden bogacz zwoził elektorat do swoich posiadłości na… „wycieczki”. Tam jeszcze kieliszeczek nalewali i ze sobą dawali, żeby widzieli i innym opowiadali, „jaki ja jestem przyjaciel ludu”. Przy radzie wiejskiej w Horeniczach w rejonie kijowsko-swiatoszyńskim są trzy komisje wyborcze: w Stojance, Łuce i Horeniczach. Członkowie komisji obwodowych, niezależnie od tego, jaką partię reprezentowali, podeszli do swoich obowiązków odpowiedzialnie, a w dniu wyborów szczególnie się denerwowali — przecież każdy ich krok śledziły kamery wideo. W Stojance i Łuce, gdzie są małe komisje, wszystko przebiegło przejrzyście, zgodnie i bez przygód. W Horeniczach były pewne próby, by coś naruszyć, w szczególności mały skandal z niewielką garstką kart do głosowania (30 szt.) na partie opozycyjne, które okazały się nieco naderwane podczas liczenia głosów i ktoś (może ten, kto naderwał?) proponował uznać je za nieważne. Ale pod czujnym okiem obserwatorów (w tym zagranicznych), te głosy wyborców, z jasno określonym wyborem, trzeba było uzliczyć. W końcu wybory się zakończyły, głosy policzono, protokoły z mokrymi pieczątkami podpisano i rozdano wszystkim, którym się należą, a wszyscy członkowie komisji i obserwatorzy rozeszli się — jedni z dumą za to, że obronili sprawiedliwość, inni pocieszeni jeśli nie wynikiem, to przynajmniej tym, że nie musieli łamać prawa, fałszować, czego tak naprawdę nie chce nikt. Agitatorzy-najemnicy, którzy jeździli po okręgu, też kosztowali niemało. I, wreszcie, zaangażowanie kierownictwa — ów nieszczęsny zasób administracyjny — dla promowania potrzebnego władzy kandydata. Tam stawki są już wysokie. I kończy się to tym, że przez nadmierne przekupstwo taki deputowany w Radzie Najwyższej zamienia się w „tuszę”. Przynęta jest dobra, a biorą na taniochę. Handel zamiast wyborów. Prosty targ: tobie jałmużna, mnie mandat. O uczciwości, sumieniu, sprawiedliwości nie ma mowy. Są tylko obłudne usprawiedliwienia o „demokratyczności wyborów”. Bogaci kandydaci nie rezygnowali z przekupstwa jako technologii wyborczej. Z boku wspierali ją aktywni przyklaskujący. Mówiąc: bierzcie, ludzie, bo to i tak u was ukradzione, a głosujcie na kogo chcecie. Ależ to upokarzające i niemoralne. Z człowieka robią żebraka. Od żebractwa nie wzbogacisz się, a sytuacja się nie poprawi. Wziąłeś jałmużnę i obniżyłeś nie tylko swoją wolę w wyborach, ale i innych wyborców. Im większy wpływ przekupstwa i innych manipulacji, tym bardziej zmniejsza się wybór. Nie idee, programy, wola ludzkiego wyboru, a władza pieniądza staje się decydująca. Tak, podczas oględzin swojego hipodromu w Żaszkowie W. Nyczyporenko przekonywał wyborców-wycieczkowiczów z pięciu rejonów Czerkaszczyzny, że tylko on będzie deputowanym. Aby to się stało, wyższe kierownictwo zarządziło, by tam przenieść także centrum okręgu wyborczego. Cukrownik z Czerkaszczyzny H. Bobow w ankiecie do Centralnej Komisji Wyborczej w rubryce miejsce pracy jeszcze na zapas napisał: deputowany ludowy Ukrainy. Technologia pracowała na nich. Jednego z takich kandydatów wyborca poprosił o podzielenie się doświadczeniem, gdzie nabrać tyle pieniędzy, żeby zostać deputowanym. „Pracować trzeba”, — mruknął tamten. Ludzie zagwarzyli: „My całe życie pracujemy, a nic nie mamy”. Kandydatom prorządowym pozwolono robić wszystko: od przekupstwa do fałszerstw, byle tylko ogłoszono ich deputowanymi. Samozwańczym kandydatom wyborcy nie zdołali w pełni przeciwstawić siły swojej woli. Teraz jeden bogacz w Radzie Najwyższej zmienia drugiego i nic się nie zmienia. Ludzie znów będą narzekać, że ile by nie głosować, a lepiej nie jest. Więc stają się obojętni i tracą wiarę. Specjaliści obliczyli, że przez cały czas niepodległości Ukrainy w tym roku frekwencja wyborcza była najniższa — do 58%. Tam, gdzie nie zadziałało przekupstwo, władza wszczęła systemową fałszerstwo. Otwarte, cyniczne, z całkowitym deptaniem praw. Tak stało się w Czerkasach, Kaniowie, Obuchowie, Pierwomajsku. Trzeba było zrobić wszystko, żeby nie wygrali kandydaci sił demokratycznych. W proces wyborczy ingerowali „ogoleni dziennikarze”, wypuszczono gazy, nie obyło się bez łapówki „dla prawidłowego liczenia”, na pomoc fałszerzom przyszli „berkutowcy”. Więc i opóźniali liczenie głosów, żeby zmniejszyć przewagę i „namalować zwycięstwo” prorządowemu kandydatowi. Milicja, zabrawszy skrzynie z kartami do głosowania, aresztowała wybór ludzi. A potem go zniekształciła. Władza to widziała i nie przerwała bezprawia. Cynicznym samowolstwem przewagę kilku tysięcy głosów demokratycznych kandydatów przepisano na korzyść prorządowych. Wyniki głosowania zostały uzurpowane. Wyborcy całkowicie słusznie ich nie uznają, bo głosy skradziono i oddano tym, przeciwko którym głosowano. Dla władzy on jest głosem w Radzie Najwyższej, dla wyborców — złodziejem, który ukradł cudze głosy, a z nimi i mandat za pomocą oszustów. Teraz CKW twierdzi, że wyników wyborów w pięciu okręgach ustalić nie można. Ponowne wybory przeniesiono na czas nieokreślony. Teraz głosować można będzie bez końca, dopóki władzy nie będzie odpowiadał potrzebny wynik. Nielegalne ogłoszenie wybranymi kandydatów prorządowych, którzy stracili do prawdziwych zwycięzców kilka tysięcy głosów, — to niemoralność władzy, w imieniu której działały komisje okręgowe z pomocnikami-siłowikami. Fałszerze są znani, ale z jakiegoś powodu nie pociąga się ich do odpowiedzialności karnej. Władza po raz kolejny zademonstrowała, że nie tylko ludzki wybór, ale i wszyscy wyborcy są dla niej niczym. Zniewaga prawa, zniewaga narodu. Niezadowolenie z władzy wzrosło stukrotnie. A ilu jest zniechęconych?! Zdjęcie Ołeksandra Łytwynenki
Telewizyjne kadry o straszliwych naruszeniach prawa wyborczego obiegły nie tylko Ukrainę, ale i świat. O przekupstwie i fałszerstwach wiedzą także zagraniczni działacze. O tym wiceprzewodnicząca Zgromadzenia Parlamentarnego OBWE Walburga Habsburg Douglas powiedziała: „Z uwagi na nadużycia władzy i zbyt wielką rolę pieniędzy w tych wyborach, wygląda na to, że proces demokratyczny na Ukrainie zaczął zmierzać w odwrotnym kierunku”. Władza nie dba ani o autorytet państwa, ani o swój własny, podobnie jak o wychowanie obywateli. Dlatego wszędzie panuje tak brutalna pogarda dla praw: od Ustawy Zasadniczej po wyborcze. „Ja sam jestem prawem, a prawo dla mnie nic nie znaczy”. Demoralizacja społeczeństwa to istota polityki obecnej władzy. Jaki przykład, taki skutek. Długo przyjdzie naszemu ludowi obmywać się z niemoralnego brudu i politycznej hipokryzji. Czy można takiemu bezprawiu zaradzić? Bez wątpienia. Zmienić system polityczny w państwie. Zmienić system wyborczy, dając otwarty dostęp do nich ludziom. Wtedy nie będzie fałszerstw podobnych do obecnych, kiedy władza, widząc, że na deputowanych nie przechodzą jej kandydaci, dopuszcza się haniebnych naruszeń. I wreszcie — zlikwidować przekupstwo wyborców. Zamiast bezprawia uruchomić prawa. Już na początku pracy nowo wybranej Rady Najwyższej należy do prawa wyborczego wprowadzić konkretny artykuł, który przewidywałby surową odpowiedzialność karną za przekupstwo wyborców, w jakiejkolwiek formie by się ono przejawiało, jako zbrodnię skierowaną na degradację społeczeństwa oraz moralne zepsucie i degenerację obywateli. I tego zapisu ustawowego trzeba nieuchronnie przestrzegać. Ktoś zdecydował, że wystarczy im i 39, Zjednoczonej Opozycji „gwizdnęli” 150 głosów, zostawiając 328 (dość im i tego, żeby nie podskakiwali), za to Partii Regionów zamiast otrzymanych 162 głosów postawili 422. Jak to się nazywa, „uczciwie ukradli”, czy co? I co najważniejsze — kto podsunął władzy wielką świnię, bo jak inaczej to nazwać? Wieś huczy, przecież ktoś sfałszował ponad 400 głosów w jednej radzie wiejskiej (w sumie w tych trzech obwodach zagłosowało 1982 wyborców), gdzie członkowie Obwodowej Komisji Wyborczej, obserwatorzy i inni obywatele bronili każdego głosu. I jak dalej myśli władza pracować z ludźmi, którym napluła w duszę? Nasza wieś to przekrój Ukrainy. Podobnie (albo i znacznie gorzej) dzieje się w innych miejscach. Ale każde kłamstwo, przemoc wywołuje opór, to prawo natury, podoba się to komuś czy nie. Jeśli następnym razem „Swoboda” i inne partie opozycyjne zdobędą kilka razy więcej głosów — nie warto się dziwić. Członkowie Obwodowej Komisji Wyborczej Nadija UJUTNOWA, Wałentyna BONDARENKO, Wałentyna NOZDRINA, Nadija PIKUŁA, Wałerij ŻELEZNIAK, wieś Horenyczi rejonu kijowsko-swiatoszyńskiego obwodu kijowskiego
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
