Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє

Znam o poezji wszystko, jak i o samotności, kiedy nie możesz zrozumieć, o czym milczy stara studnia; rzucasz w jej niebo kamień i z zamarciem słyszysz jęk: Boże, po co to wszystko? Walerij ILLJA

Слово Просвіти, №49 за 2011 рік

bawił się, uważał to za tanie chwyty, godne co najwyżej showmana, a nie pisarza. Odpowiedzialny sekretarz czasopisma „Osnowa” Anatolij Zubar ujawnił wydawniczy aspekt działalności Walerija, opowiedział, że jednym z wyczynów Illi jest właśnie ten magazyn. Pod jego kierownictwem wydano 12 numerów od 1993 roku, choć znalezienie sponsorów nie było łatwe. Cieszył się udanymi znaleziskami. „Pamiętam, kiedyś powiedział: »Anatoliju, wie Pan, dziś u nas święto. Uzgodniłem z Wiktorem Mynjajłem, że da nam »Wiecznego Iwana«. To jedna z najlepszych powieści napisanych w tych czasach«. Drukowaliśmy go w siedmiu numerach. Później, w 1994 roku, ta powieść otrzymała Nagrodę im. Szewczenki”. Jasne, głębokie i szczere wystąpienie Walentyny Otroszczenko, które warto przytoczyć: „Wszystkie myśli Ducha Wszechświata znajdują ciche dopełnienie w duszy poety” — powiedział kiedyś Hölderlin. Skąd przychodzą i dokąd powracają prawdziwi poeci i dlaczego ich los jest tak gorzki i ciężki, najczęściej tragiczny — chyba nie możemy tego wiedzieć. Prawdziwe wiersze to modlitwy. Walerij Illja — poeta potężny. Samą poezję określa jako obraz sobor-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин