Сторінка · с. 14сторінка оригіналу ↗
ODZYSKUJEMY ATLANTYDĘ
Слово Просвіти, №50 за 2011 рік
życia. Do udziału w projekcie zaproszono Zirkę Menzatiuk, Iwana Andrusiaka, Bohdana Żołdaka, Natalię i Walerija Łapikurów. Te czytania zaplanowano jako prolog do obchodów dnia urodzin artystki. W pierwszą sobotę swoimi wrażeniami podzielili się Iwan Andrusiak, laureat literackiej nagrody „Błahowist”, oraz Zirka Menzatiuk, autorka licznych książek dla dzieci, laureatka literackiej nagrody imienia Natali Zabiły. Zirka Menzatiuk przypomniała, że w twórczości Kateryny Biłokur połączyły się jasne talenty malarki i pisarki; w naszej kulturze istnieją takie połączenia. Przede wszystkim jest to Taras Szewczenko. Wasyl Łopata jest bardziej znany jako malarz, ale jest także członkiem NSPU. Kateryna Biłokur nie pisała utworów literackich, nie realizowała się jako pisarka w powszechnie przyjętym rozumieniu. Lecz te listy, w których była szczera, najbardziej się odsłaniała (szczególnie do Stepana Taranuszenka, z którym łączyła ją zarówno jedność duchowa, jak i pewne kobiece nadzieje), — zdumiewające listy, w których przebija jej talent pisarski. „Kiedy czytam Wasyla Łopatę, od razu widzę, że pisał to malarz — powiedziała Zirka Zacharywna. — Nie ma tam rozwoju akcji, to przeważnie szereg obrazów. Taki sam sposób patrzenia widzimy także u Kateryny Biłokur. Słowo zastępuje jej farby. Jest jak oprawione w ramę: w liście, który przeczytam, na pierwszym planie drzewko, dalej — droga, dalej — kałuża, potem pojawiają się dziadek i babka. Zwyczajny, bardzo prosty epizod. Dziadek i babka wracają z chrzcin i trochę się między sobą kłócą. Wydaje się, o czym tu opowiadać? Ale to prawdziwa dramatyczna scenka, subtelny szkic psychologiczny. Kateryna Wasyliwna posiadała rzadki talent dostrzegania cudu, piękna w zwyczajnych rzeczach. Tak pi-
Zirka Menzatiuk, Iwan Andrusiak i Halyna Bezkorowajna [...] powiedział Jewhen Hucało. Opisuje rzekomo coś codziennego, zwyczajnego, a czytasz i rozkoszujesz się. Taki sam talent ma angielska pisarka Jane Austen, w której utworach zwyczajne, codzienne życie nas zachwyca. Ten list nie jest dziełem artystycznym, wyraża się w nim po prostu uczucie pięknej duszy. Wyłania się z niego Atlantyda tej ukraińskiej wsi, którktórej, niestety, już nie widzimy, zachowała się ona tylko w takich listach”. Zirka Menzatiuk opowiedziała, jak z rodziną przychodziła do tego muzeum, oglądała, dziwiła się i to zapadło jej w pamięć, choć minęło wiele lat. A pewnego wczesnowiosennego dnia tak zatęskniła za kwiatami, że napisała książeczkę opowiastek w formie rozmów z kwiat-
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
