Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє

TO ZAKLĘTE SŁOWO «JEDNOŚĆ»…

Слово Просвіти, №51 за 2008 рік

Mykoła DROBNOCHÓD, prezydent AN WSz Ukrainy, zasłużony działacz nauki i techniki Ukrainy, laureat Państwowej Nagrody Ukrainy w dziedzinie nauki i techniki Panuje przekonanie, że idea jedności narodu ukraińskiego ma być realizowana poprzez rozwiązywanie kwestii ekonomicznych, wzrost gospodarczy, dobrobyt itp. Ale to nic innego jak zwodnicza, słodka przynęta, która nigdy nie zadziała. Człowiek z natury, jak słusznie zauważył M. Bierdiajew, szuka w życiu nie sensu życia, lecz jego dóbr. Trzeba tu dodać — dóbr i rozkoszy bez żadnych ograniczeń. Czy zatem można w społeczeństwie, w dużej mierze moralnie zdegradowanym, głęboko rozdartym przez nierówność materialną, budować jedność narodową na tym, co dzieli ludzi w ich biologicznej ewolucji, w konkurencyjnej, często nierównej walce o przetrwanie? Tymczasem jedność narodu, jeśli ma na celu zajęcie godnego miejsca wśród silnych narodów świata, może się utwierdzić jedynie na podstawie wysokich wartości moralno-światopoglądowych, sprawiedliwości i niezachwianego patriotyzmu. Wtedy naród jawi się jako zbiorowość etnosów, zamieszkujących państwo, łączących się wspólnymi normami prawnymi, prawami i obowiązkami (do nich należy także władanie językiem państwowym), mających duchową potrzebę życia razem, wspólnego dążenia do określonego celu, przyjmujących za podstawę wartości kultury narodu tytularnego, rdzennego dla tej ziemi, w naszym przypadku ukraińskiego. W tym duchu Ju. Rusow zauważał: „…mechaniczne połączenie różnorodnych elementów, nie zjednoczonych w harmonijną całość jednym duchem, jedną ideą, daje nie organizm zdolny do życia, lecz niezdolnego do życia potwora”. Oczywiście chcielibyśmy mieć 46 mln patriotów. Byłoby to dobre, ale — nierealne. Patriotyzm bowiem to wysoce emocjonalny stan duszy. Czy należy wymagać takiego stanu od części obywateli, którzy traktują Ukrainę jedynie jako „kraj zamieszkania”? Raczej nie. Jednak tacy obywatele powinni być lojalni wobec tego kraju, akceptować panujący tu ustrój, symbole państwowe, język, obyczaje, normy moralno-wartościowe. Jest to zasada wszystkich cywilizowanych krajów, regulowana prawnie. Innymi słowy, tacy obywatele nie powinni okazywać wrogiego stosunku do kraju, jego narodu. Dziś zapewnić sobie wymarzoną przyszłość może jedynie naród silny duchem, zdolny przeciwstawić się najazdowi niszczycielskich procesów globalizacyjnych, demonstrując tym samym narodową godność tych, którzy identyfikują się z tym narodem. Nawiasem mówiąc, narodową godność znany Friedrich Schiller uznawał za „najwyższy stopień moralnej dojrzałości człowieka i najwyższą miarę ludzkiego piękna”. Brak narodowej godności uważał on za główną przyczynę kryzysu cywilizacji, który powoduje rozstrój ludzkiej natury i środowiska, upadek rodu i jego obyczajów. Narodowe w państwotwórstwie ma głębokie sakralne korzenie archetypu Ukraińca — narodowe obyczaje, tradycje, symbole, obrzędowość, rodzimy język, nakazy i normy postępowania. To nasze energetyczne bariery, amulety duszy i ciała. Niszcząc je, otwieramy naszą aurę diabłu, a w konsekwencji stajemy się bezbronni. Trudno, a nawet niemożliwie oczekiwać pomocy od Boga, gdy przez zniszczone narodowe amulety dusze opanowuje nieczysty. Dziś tylko poprzez degradację umysłową można nie wiedzieć lub nie rozumieć, że u podstaw każdego narodu, każdej idei narodowej — czy chińskiej, czy francuskiej, czy niemieckiej — postawiono na przyrodo- odpowiednią kulturę rdzennej narodowości. Na jaką kulturę ma się oprzeć idea ukraińska, naród ukraiński — pytanie jest retoryczne. Społeczeństwo ukraińskie, aby zachować swoją państwowość i osiągnąć pożądaną jakość życia, w końcu musi uświadomić sobie, że to, co narodowe, nie jest czyimś wynalazkiem, ideą, lecz nieodwracalną, pilną potrzebą przyrodniczo uwarunkowanej ewolucji etnosów, podyktowaną prawem jedności etnosu i środowiska naturalnego jako fundamentalnej właściwości biosfery. Zrozumienie tej prawdy jest drogą do stworzenia silnego państwa, skonsolidowanego narodu ukraińskiego i postępu; lekceważenie jej jest drogą do chaotycznego szamotania się w oceanie wiecznych problemów i upadku. Szczególnie ważne znaczenie nabiera „narodowe” w kontekście przyszłego tworzenia życiodajnego świata, w którym liczy się zachowanie krajów i narodów dzięki ich samodzielności, a nie pochłonięcie przez globalizację. Jedynie ukraińscy ignoranci, nieuświadamiający sobie swego intelektualnego prymitywizmu, rozpaczliwie szkalują to, co narodowe, i nacjonalizm — tę życiodajną ideologię przetrwania i rozwoju. Mankurtyzm ludzi we władzy ukraińskiej jest chyba najważniejszą przyczyną wszystkich nieszczęść i trudności, z których bogata i hojna Ukraina nie może się wydostać. Jeśli tego nie zrozumieją ukraińscy mankurci i ignoranci (jestem pewien, że to nieprawdopodobne), a ukraińscy patrioci nie zdołają pokonać tej zgnilizny społeczeństwa, to realną staje się perspektywa losu współczesnego niepodległego państwa Ukraina podobnego do losu Rusi Kijowskiej, Państwa Kozackiego czy Ukraińskiej Republiki Ludowej. Ojej, jak bardzo nie chciałoby się, by ta ukraińska tradycja się powtórzyła! Zakończenie na s. 3 EKSKLUZYWNIE OD BOHDANA BENIUKA Dobrowolne ofiary „Na Cerkiew Kobzarza”: MBF „Ukraińska Rodzina” Nr rachunku 26045200145101 w Podolskim oddziale AKB „Kijów”, MFO 320401, ZKPO 21709106 ŁĄCZNIE NA RACHUNKU CERKWI TARASOWEJ — 903 361 hrn 00 kop.

с. 3 · сторінка оригіналу ↗

…rozkoszy, Bohater Ukrainy Andrij Szewczenko, bracia Kliczko, siłacz Wirastiuk, gwiazdy show-biznesu. A gdzie widzicie lub słyszycie wychowanie młodzieży w miłości do pracy? Zgodnie z danymi badań socjologicznych to powoduje, że ponad 30 % naszej młodzieży zupełnie nie chce pracować. Nie jednoczeniu narodu, lecz rozłamowi i konfrontacji aktywnie sprzyjają polityczne programy-show. W rezultacie w Ukrainie mnoży się zdenacjonalizowane plemię. Mamy wiele tysięcy bezdomnych, wzrost dziecięcej przestępczości, narkomanię, alkoholizm, wczesne palenie tytoniu, analfabetyzm, okrucieństwo dzieci i młodzieży, nieakceptowanie przez Ukraińców ojczystego języka, wartości kultury narodowej. W społeczeństwie intensywnie powiększa się społeczne dno. Dziś Ukraina pod względem liczby samobójców, narkomanów, zakażonych HIV, chorych na gruźlicę itd. jest europejskim liderem. Pod względem alkoholizmu wśród nastolatków Ukraina zajmuje pierwsze miejsce na świecie. Według WHO 29 % nastolatków w Ukrainie codziennie spożywa alkohol. Drugie miejsce w światowym rankingu pod względem palenia przez dzieci zajmuje Ukraina. Pierwszeństwo należy tu do Rosji. Coraz bardziej rośnie liczba dzieci, które się nie uczą. Nie szokuje nas już wiadomość, że dzieci z zamożnych rodzin zabiły człowieka dla rozrywki. Władze, niestety, zajmują tu pozycję obojętną, choć to ogromna bieda i trzeba bić na alarm. Zaniedbanie w sprawie wychowania młodzieży (przede wszystkim w wieku do 7–10 lat, gdy na poziomie podświadomości kształtują się cechy osobowości) wyrządza ogromną szkodę budowaniu zdrowego ukraińskiego narodu jako jedynej narodowo świadomej wspólnoty, powołanej do osiągnięcia szlachetnego celu swojego życia i działalności. Ale, jeśli być obiektywnym, dziś trudno wychowywać w młodzieży godność narodową, gdy w państwie panuje nędza, a korupcja wraz z brakiem patriotyzmu i niemoralnością władzy coraz bardziej demoralizuje społeczeństwo, niebezpiecznie pogłębia przepaść nieufności i wyobcowania między narodem a władzą. Bezsprzecznie istniejący stan wychowania młodzieży wiąże się przede wszystkim z ogólnopaństwowym nieładem, którego wyniki widzimy codziennie. Ogromną szkodę młodemu pokoleniu wyrządza wyznawanie we współczesnym społeczeństwie bogacenia się i rozkoszy jako celu życia. A to nic innego jak ideologia liberalizmu. Dziś liberalizm rozumie się jako system poglądów, zgodnie z którymi harmonia społeczna i postęp ludzkości są możliwe wyłącznie na bazie własności prywatnej i wolności jednostki w gospodarce oraz we wszystkich innych sferach działalności. Egoizm i heretyzm liberalizmu, ignorowanie norm moralno-etycznych i wartości duchowych w walce o dobra i rozkosze określają tę ideologię jako skrajnie niebezpieczną i destrukcyjną. To zbliża ideologię liberalną do satanizmu, który łączy jednostki, które straciły wszelką duchowość w pogoni za dobrami materialnymi. Nic dziwnego, że Watykan, dla zbawienia ludzkości, ogłosił grzechem materialną nienasycenie człowieka, do którego skłania ideologia liberalizmu. Niestety, ludzki rozum w rozwoju ewolucyjnym, jeśli chodzi o moralność i duchowość, znacznie odstaje od rozwoju materialnego zaspokajania konsumpcyjnych instynktów człowieka. Co do Ukrainy, to szczególny niepokój budzi brak zasadniczej i konsekwentnej polityki państwa wobec narodowo- ного wychowania, które ma kształtować nie tylko godność narodową i patriotyzm, a także wysokie wartości moralne i duchowe. Dziś we władzy nie ma żadnej siły politycznej, która konsekwentnie i systemowo opierałaby się na ideologii narodowej. Jednak sił antynarodowych i antypaństwowych tutaj nie brakuje. Nie do przyjęcia jest, by w Ukrainie było tak wielu mankurtów, u których słowo „narodowy” wywołuje histerię. Niestety, to nie tylko piąta kolumna z „Ruskiego bloku” czy „Krymskich Kozaków”, ale także rodzimi małorosi – „Kolesniczenko”, „Kowtunienko”, „Gracz”, „Symonenko”, „Witrenko” i inni, którzy prowadzą faktycznie antyukraińską, antypaństwową, rozłamową politykę, podlegającą odpowiednim artykułom Kodeksu karnego Ukrainy. Ogromną szkodę wychowaniu narodowemu i budowie państwowości wyrządza bezczelna antyukraińska polityka informacyjna (i nie tylko) Rosji, z jej pretensjami do państwowego statusu języka rosyjskiego w Ukrainie, prowokacjami mającymi na celu naruszenie integralności terytorialnej państwa, stałymi obrazami i poniżaniem narodu ukraińskiego. I nie pochodzi to wyłącznie od politycznego klauna W. Żyrinowskiego czy zatwardziałych ukrainofobów K. Zatulina, J. Ługowa i A. Dugina, lecz także od przedstawicieli najwyższych szczebli rosyjskiej władzy. Właśnie z ich ust padły oświadczenia o tym, że Ukraina to nie państwo, że Rosja posunie się aż do interwencji wojskowej, aby Ukraina nie stała się członkiem NATO. A czy może być skuteczne wychowanie narodowe w państwie Ukraina, w którym panuje dobrze chroniona rosyjskojęzyczna przestrzeń informacyjna? I gdy na to wszystko odpowiednie organy...

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин