Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє
Сторінка · с. 14сторінка оригіналу ↗

ARTYSTYCZNE „TAK”

Слово Просвіти, №52 за 2004 рік

Narodowy Związek Artystów Plastyków Ukrainy wraz z twórczym stowarzyszeniem „Artystyczna Solidarność” przedstawił opinii publicznej swoją wizję niedawnych wydarzeń na Chreszczatyku. Wystawa prac otrzymała nazwę „Artystyczne ‘Tak’ Pomarańczowej rewolucji” i odbywała się od 2 do 12 grudnia w Domu Artysty przy ulicy Siczowych Strzelców 1/5 (to na Placu Lwowskim w Kijowie). W wystawie wzięło udział wielu artystów, a spektrum zaprezentowanych prac jest dość różnorodne. Są to etiudy, szkice, rysunki, obrazy, symboliczne lub humorystyczne fotografie, kompozycje. Każda z nich jest wyjątkowa, ma swoje estetyczne przeznaczenie. Jedne prace przywołują wciąż świeże wspomnienia niedawnych dni, skłaniają do przemyśleń, inne — odtwarzają reakcję ludu na oświadczenia niektórych polityków, wywołują śmiech. Tak, w karykaturalnych rysunkach zwiedzający wystawę zobaczyli istotę wielu ukraińskich polityków, w szczególności Wiktora Juszczenki, Iwana Płuszcza, Wołodymyra Łytwyna, Natalii Witrenko, Łeonida Kuczmy, Wiktora Janukowycza. A ludowe hasło „Jest nas wielu” zostało zinterpretowane przez Maksyma Raczkowskiego jako wytłaczanka, w której na każdym jajku znajduje się naklejka „Pora”. Jaskrawymi zdjęciami, które uwieczniły „pomarańczowych” ludzi z ulicy, momenty z życia na Majdanie, wydarzenia pod Radą Najwyższą, Gabinetem Ministrów, Administracją Prezydenta, stały się prace Wiktora Sydorenki „Rewolucyjny Majdan” i innych. A oddać samo odczucie na Majdanie zdołał Serhij Sawczenko na płótnie „My”. Tutaj jest i radosne podniecenie, i niepokojące przeczucia, tutaj są i pomarańczowe wstążki, i jaskrawe flagi — wszystko się zmieszało, wszystko się przeplotło. Siłę narodu, jego wolę, niechęć do godzenia się z kłamstwem i niesprawiedliwością odtworzyła symboliczna rzeźba Ołeksija Perhamenszczyka „Głos narodu” — głowa z otwartymi ustami, oblepiona ludźmi. Skrzydłom wyraźnie brakowało flagi Ukrainy. Prawdopodobnie dlatego, że zwiedzający nie liczyli na podobne autorskie wezwania. Ideę integralności terytorialnej Ukrainy ucieleśniła Ołeksandra Czyczkan w pracy „Jedyna i niepodzielna” poprzez stworzenie mapy Ukrainy ze zszytych skrawków pomarańczowej tkaniny. A Wiktor Kudin odtworzył ją w postaci dwojga ludzi, którzy siedzą na różnych częściach owalu — niebieskim i pomarańczowym — i obejmują się nawzajem. Myśl samych uczestników rewolucji w tej kwestii przekazuje ogromne żółte płótno „Jedyna Ukraina” z licznymi podpisami na nim. Nie pominęli uwagą artyści także faktu świętowania urodzin na Majdanie sojuszniczki Wiktora Juszczenki w walce — Julii Tymoszenko. Delikatną żółtą różą w kruchym wazonie powitał jubilatkę Artem Andrijczuk, nazywając swoje płótno „Z okazji urodzin, Julio”. Ogólnie rzecz biorąc, stosunek samych artystów do Pomarańczowej rewolucji i ludowego Prezydenta Wiktora Juszczenki wyraża napis na obrazie W. Rudniewej — „Artyści z narodem”. Olga SKRYPKINA Zdjęcia Hanny OBORSKIEJ. PREZENTACJA. Niedawno w Kijowskim Domu Aktora odbyła się prezentacja antologii współczesnej ukraińskiej dramaturgii „Strajk iluzji”. Książkę, która ukazała się w Wydawnictwie Sołomii Pawłyczko „Osnowy”, czytelnik powinien był zobaczyć już dawno, ale z powodu braku środków „strajkujący” niespodziewanie i udanie „zdążyli” przyłączyć się do pomarańczowej rewolucji. Jak tu nie uwierzyć w Opatrzność? Autorzy antologii byli tak zadowoleni z tak terminowego spóźnienia swojego dzieła, że dość nie złośliwie żartowali z Serhija Proskurni, dzięki któremu wydanie książki odbyło się z punktualnością narzeczonej, oraz aktywnie wymyślali hasła dla teatru i narodu w ogóle. Ale panu Proskurni, który moderował wieczór, szybko znudziło się tak po prostu rozdawać książki obecnym, dlatego do tworzenia haseł dołączyli się także szczególnie utalentowani i chciwi widzowie. Jeśli na książkach w ten sposób myślano zaoszczędzić, to był to zły pomysł, ponieważ po wręczeniu prezentu autorce arcydzieła „Kiedy na scenie — Proskurnia, nigdy nie brzmi głupia!” moderator musiał się wykosztować niemal na każde hasło, wśród których były i nie tak komplementarne, na przykład — „Żołdak — tak! Proskurni — nie!”. Za to Bohdanowi Żołdakowi — jednemu z autorów antologii — było przyjemnie, żartował, śmiał się i, wygląda na to, czuł się całkiem zadowolony, jak zresztą i wszyscy inni dramaturdzy. Cóż, cieszyć się rzeczywiście można. Nie tak często na Ukrainie ukazuje się drukiem rodzima dramaturgia. A jakościowej dramaturgii już dawno nie było. Teraz czytelnik ma możliwość zapoznania się ze sztukami Bohdana Żołdaka, Ołeha Honczarowa, Jarosława Wereszczaka, Ołeha Mykołajczuka-Nyzywcia, Ołeksandry Pohrebińskiej, Nedy Neżdanej, Łarysy Pa... boi się nieznanego, dla tych, którzy nie będą wiecznie chować się za cieniami klasyków, a wyjdą na barykady Nowego Teatru. Teatru, który będzie płakał i śmiał się razem ze swoim Czasem, swoim Narodem...” Maria KRYYSZTOPA PALETA

Продовження статті з попередньої сторінки — фрагмент сторінки

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин