Сторінка · с. 15сторінка оригіналу ↗
WOLNOŚĆ I MUZYKA
Слово Просвіти, №52 за 2004 рік
Jaka rewolucja może obejść się bez pieśni? A zwłaszcza taka, jak nasza. Ukraińska pomarańczowa rewolucja stała się unikalna nie tylko dzięki swojemu życzliwemu i optymistycznemu nastrojowi, ale także dzięki swojej niezwykłej śpiewności. Prawie przez całą dobę śpiewacy i zespoły — przedstawiciele różnych pokoleń i stylów muzycznych, wspierali swoimi pieśniami ducha uczestników akcji protestacyjnej. Majdan z kolei żarliwie wtórował artystom. Pomimo zimnej pogody panował tam prawdziwy pomarańczowy nastrój — ciepły i słoneczny. Pieśni, które rozgrzewały prawdziwie wolnych duchem ludzi w ciągu listopadowych i grudniowych dni, zostały napisane wcześniej, ale teraz większość z nich będzie kojarzyć się właśnie z pomarańczowym kolorem wolności. Według słów Fomy z zespołu „Mandry”: „Pieśni — to główna broń Pomarańczowej rewolucji”. Dwie kijowskie firmy nagraniowe „Comp music/EMI” oraz „Lavina music” właśnie wydały składankę „Pomarańczowe pieśni”. Weszły do niej kompozycje naszych znanych wykonawców: Tarasa Petrynenki, Rusłany, Ołeksandra Ponomariowa, „Okeanu Elzy”, „WW”, „Hajdamaków”, „Tartaka”, „TNMK”, „Mandrów”, „Tality Kum”, „Mad heads”, Rosawy. Pomarańczowa muzyka okazała się prawdziwym witaminowym napojem, który wyrobił u słuchaczy trwałą odporność przeciwko agresji i kłamstwu. Podczas słuchania płyty przed oczami wyobraźni przesuwają się „kadry” z kroniką dni ostatniego miesiąca. Na przykład takie: artyści z poświęceniem i „na żywo” śpiewają dla ogromnej liczby ludzi na Majdanie. Zespoły — weterani występów na Majdanie, którzy grali na wsparcie Wiktora Juszczenki jeszcze przed wyborami — teraz swoją twórczością zasilają pokojową akcję protestacyjną. Rusłana tańczy swoje „dzikie tańce” w pomarańczowym stroju. Piosenka „Majże wesna” („Prawie wiosna”) zespołu „Okean Elzy” nabrała zupełnie nowego znaczenia w tych dniach i tak pasuje do niej nowy materiał wideo z „pomarańczowymi wydarzeniami”. „Ukraina” Tarasa Petrynenki, napisana jeszcze w 1991 roku, kiedyś była pieśnią Niepodległości, a teraz, po 13 latach, brzmi nie mniej aktualnie, stając się jednym z hymnów Pomarańczowej rewolucji. (Wspomniane kompozycje właśnie weszły do składanki). W ogóle zaś dla większości pieśni przedstawionych na płycie charakterystyczny jest raczej optymizm i energiczność — wszak one przede wszystkim miały podtrzymać zapał ludzi, którzy przyszli obronić swoją wolność i wolne wyrażanie woli. Najbardziej ostre w treści pieśni na składance to „Wawilon” TNMK (o strusiej postawie, która obecnie jest absolutnie niedopuszczalna) oraz „Ja ne choczu” („Ja nie chcę”) zespołu „Tartak”, gdzie są gorzkie i, niestety, aktualne do ostatniego czasu wersy: „Ja nie chcę być bohaterem Ukrainy, nie ceni bohaterów mój kraj…”. Może jednak wkrótce taka sytuacja się zmieni?.. Wszystkie zyski ze sprzedaży tej płyty poszły na potrzeby miasteczka namiotowego. Również wszyscy artyści zdecydowali się oddać swoje honorarium na wsparcie uczestników akcji protestacyjnej. Planuje się wydać tę składankę za granicą (pod tytułem Orange Songs of Ukrainian Revolution) — w Rosji, Polsce, Czechach, krajach nadbałtyckich, krajach bałkańskich, Izraelu, Niemczech, Holandii, Grecji, Szwajcarii. Według słów Swiatosława Wakarczuka („Okean Elzy”), „wydanie tej składanki w Europie jest aktualne dlatego, że obecnie obserwuje się zwiększone zainteresowanie Ukrainą. I to nie tylko zainteresowanie polityczne, ale także zainteresowanie kulturą, tradycjami, ludźmi”. Niestety, na płytę nie weszło wiele innych utworów muzycznych, bez których obecnie nie sposób wyobrazić sobie Pomarańczowej rewolucji. Jest to w szczególności aktualna obecnie piosenka Marii Burmaki „My jdemo” („My idziemy”) oraz pieśni „Płaczu Jeremiji”, który wielokrotnie występował przed narodem przed i po wyborach. To także hymn Pomarańczowej rewolucji „Razom nas bahato” („Razem nas wielu”), napisany na podstawie haseł z Majdanu przez iwanofrankiwski zespół „Hryndżoły”. Listę pieśni i wykonawców można kontynuować, wszak ilu ich występowało na przedwyborczych koncertach w różnych miastach Ukrainy, a jeszcze więcej — w ciągu 17 dni akcji protestacyjnych. Zatem bez drugiego (trzeciego…) tomu „Pomarańczowych pieśni” się nie obejdzie — ludzie, którzy byli na Majdanie, mieli unikalną możliwość przekonania się o bogactwie i różnorodności naszej muzyki, wszak w takim zakresie raczej nigdy nie udawało się jej posłuchać. Jak powiedział Ołeh Skrypka: „Kulturalnym podsumowaniem Pomarańczowej rewolucji jest zwycięstwo ukraińskiej pieśni”. Autorka materiałów Kateryna TARCZEWSKA Zdjęcia Hanny OBORSKIEJ
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
