Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє

DOBRYM LUDYAM NA ZDOROWJA!

Слово Просвіти, №52 за 2006 рік

Przypomnijmy sobie tę kolędę: „Ej, do tego domu, ej, do wesołego, Świata. Ej, w tym domu złoty stolik, Świata. Na tym stoliku leży siano, Świata. Na tym sianie złoty obrusik, Świata. Na tym obrusie Wieczerza Pańska, Święta”. Głęboko jestem przekonany, że Wieczerza Pańska weszła w ten śpiew razem z chrześcijaństwem, bo logicznie było słyszeć „Święta wieczerza”… A Ukraińcy, na długo przed przyjęciem wiary Chrystusowej, zbierali się w swoich domostwach na Świętą Wieczerzę. Ten obrzęd odbywał się i odbywa się do dziś w najuroczystszą noc, przy świętym płomieniu świecy i przy dwunastu obrzędowych potrawach na wigilijnym stole. Ta Tajemnica czy Święta Wieczerza łączyła przed wiekami i łączy do dziś cały naród. Ta ogólnonarodowa duchowa jedność wigilijna, oparta na dwunastu potrawach, miała odnawiać więzi rodowe i rodzinne: wnuczęta nosiły do swoich dziadków świąteczne kaławury, kiedy zapraszano do domu Mroza, by jadł kutię, a potem, na Jordan, wypędzano go i wałkami, i strzelbami. Ta misterium wiosennego przesilenia słonecznego, narodzin zboża, zrozumiałe rzecz jasna, zbiegło się z nowym zjawiskiem kosmicznym — Bożym Narodzeniem. Głębokie studia ukraińskiego folkloru świadczą, że pieśni świąteczne są najprawdziwszym i najpełniejszym obrazem staroukraińskiej ideologii religijnej i odsłaniają prawdziwą treść dawnoukraińskich misteriów: świąt Kolędy i Szczedrego Wieczora. Nasza ciekawość własnego rodowodu, własnych duchowych korzeni jest zupełnie zrozumiała i właściwa wszystkim narodom ziemi. Równie zrozumiałe jest, dlaczego pozbawiano nas prawa do tego historycznego podłoża, by jak najszybciej wytworzyć z każdego Ukraińca homo sovieticus: bezkorzennego, uległego, takiego sobie biorobota, potrzebnego do utrwalenia władzy odrębnej kasty, która jeszcze wczoraj nazywała się partnomenklaturą, a dziś — oligarchami… A jednak: Dobry wieczór, Szczedry wieczór, Dobrym ludziom Na zdrowie… Skąd ten głos?.. Nie, nie głos, lecz narastająca ku crescendo symfonia?.. Serce kołacze, dusza się rozwiera, aby wchłaniać radosne i zawsze ratujące słowa. Śpiewa ziemia… Białoszarość śniegów przechodzi w szarobiałość nieba, tworząc nierozerwalność ziemia-niebo, niebo-ziemia… A między nimi ty: cały jak śnieżny słup, który przemienił się w jednolity słuch i wzrok. A w tobie jeszcze otworzyły się dodatkowe źródła wzroku. Potrafisz już dostrzec to, czego wcześniej w zgiełku nie mogłeś dojrzeć: nad tobą i przed tobą śmigają aniołki… Ale wiesz, że za tobą jest biały jeździec, przy spotkaniu z którym robi się upiornie i mdło… Z dystansu czasu myślisz, jak niezwykła jest nasza nasycona różnymi energiami ziemia, którą tylko my potrafimy odbierać w jej pełni samoobjawienia? Ona, ziemia, przechowuje tajemnice, przechowuje informację, której obcy zasłonowcy nigdy nie odczytywali i nie odczytają ani ze śniegów, ani z migotliwych zjaw, ani z rozlanych w powietrzu głosów… I wyznaję miłość do niej i do was, Ukraińcy! z Paweł MOWCZAN Dobrowolne ofiary „Na Cerkiew Kobzarza”: MBF „Ukraińska Rodzina” Nr rachunku 26045200145101 w Podolskim oddziale AKB „Kijów”, MFO 320401, ZKPO 21709106 0 6 0 5 2 4 820095 780016 RAZEM NA RACHUNKU CERKWI TARASA — 800 346 hrywien 48 kopiejek

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин