Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє
Сторінка · с. 14сторінка оригіналу ↗

Zakończenie. Początek w nr 12 z 1999 r.

Слово Просвіти, №67 за 2000 рік

W. Borowykowski. Portret sióstr Gagarin. 1802. „Siostry Gagarin” — dwie panny na tarasie. Jedna gra na gitarze, czytając nuty, które trzyma druga. Starsza siostra, o niezwykle żywych, błyszczących oczach, zamyślona, młodsza — sama beztroska. W strojach dziewcząt rozbielone, ciche barwy opalizującej gamy tonów: szaro-srebrzyste, fiołkowo-różowe, błękitne i brązowo-czerwona gitara. Wykwintne malarstwo! Pejzaż, na tle którego przedstawione są siostry, jest delikatny, elegijny. Obraz można podpisać wersami Skoworody: Muzyką powietrze rozpuszczone szumi wokół... Uderza kompozycyjne podobieństwo tego płótna do miniatury „Daszeńka i Lizieńka”. Ale coś, może od razu i niedostrzegalnego, różni te portrety. Siostry Gagarin są takie beztroskie! Jeśli jest w nich jakiś cień smutku — to hołd dla sentymentalizmu, nic więcej. A Daszeńka i Lizieńka? Ubrane są jak panienki, widocznie nieźle żyło się dziewczętom w rodzinie Lwowów. Im poświęcił ciepłe, pełne życzliwości i szacunku wersy swojego wiersza „Do przyjaciela” wielki Dierżawin. Ale na portrecie w spojrzeniu jednej smutek, u drugiej — niewesoły uśmiech. Artysta uchwycił to, co było głęboko ukryte w dziewczęcych duszach. ELEGIA PAWŁOWSKA Borowykowskiemu zdarzało się pracować w Pawłowsku. Tam malował dzieci cesarzewicza, których miłość nieco demonstracyjnie podkreślała Katarzyna II. Jednak artysta wiedział, że w relacjach Pawła z matką nie ma nawet cienia ciepłych uczuć, że oboje są dalecy od ideału. Jakimi więc przedstawił artysta dzieci cesarzewicza? Nie podkreśla ich wysokiego pochodzenia. To

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин