Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє

OGÓLNOUKRAIŃSKIE TOWARZYSTWO «PROŚWITA» IM. TARASA SZEWCZENKI IDEA NARODOWA. LEKCJE OSTATNIEJ DEKADY ZALECENIA uczestników Międzynarodowej konferencji naukowo-praktycznej

Слово Просвіти, №71 за 2000 рік

Na zdjęciu u góry: w prezydium (od lewej do prawej): Ołeksandr Majdannyk, Iwan Dracz, Mykoła Żułynśkyj, Pawło Mowczan, Sława Stećko, Iwan Dziuba. Inne zdjęcia: podczas obrad konferencji. Ogólnoukraińskie Towarzystwo «Proświta» im. T. Szewczenki wspólnie z Ministerstwem Spraw Zagranicznych Ukrainy, Kongresem Ukraińskiej Inteligencji oraz Kijowską Miejską Administracją Państwową przeprowadziły Międzynarodową konferencję naukowo-praktyczną «Idea narodowa. Lekcje ostatniej dekady». W pracach konferencji wzięło udział 250 osób. Wśród nich — czołowi naukowcy Ukrainy, działacze państwowi i społeczno-polityczni, pisarze, artyści, przedstawiciele wielu związków twórczych, goście z siedmiu krajów świata. Z referatami wystąpili: wicepremier Ukrainy M. Żułynśkyj, przewodniczący Ogólnoukraińskiego Towarzystwa «Proświta», deputowany ludowy Ukrainy P. Mowczan, zastępca ministra spraw zagranicznych Ukrainy O. Majdannyk, przewodniczący Państwowego Komitetu Polityki Informacyjnej Ukrainy I. Dracz, akademik NAN Ukrainy I. Dziuba, członek Sądu Konstytucyjnego Ukrainy, doktor nauk prawnych M. Kostyćkyj i inni. Prelegenci z Kanady, Estonii, Słowacji, Czech, Litwy naświetlili doświadczenia budowania narodu i państwa oraz rozwiązywania problemu językowego w swoich krajach. Większość uczestników konferencji zgodziła się z opinią, że pojęcie idei narodowej obejmuje praktycznie całe spektrum życia, a jego głównym komponentem jest idea budowy silnego, autorytatywnego w świecie Ukraińskiego państwa narodowego. Przez dziesięć lat Ukraina poczyniła pewien postęp w budowie swojego państwa. Jednak lekcje ostatniej dekady świadczą o tym, że problemy ukraińskiej państwowości i orientacji narodowej pozostają nierozwiązane. Jako główne przyczyny niepowodzeń i błędów wskazano: — niezdecydowanie i niespójność władzy państwowej w zapewnianiu priorytetów narodowych w sferze bezpieczeństwa informacyjnego, edukacji, kultury, ukraińskiego wydawnictwa książkowego; — brak Ustawy «O języku państwowym», która stałaby się bazą dla tworzenia państwa; — postkolonialny syndrom obojętnego stosunku ludności do swoich ustawowych praw do otrzymywania edukacji, informacji, zaspokajania potrzeb duchowo-kulturalnych w państwowym języku ukraińskim. Międzynarodowa konferencja naukowo-praktyczna zaleca: — Prezydentowi Ukrainy, Radzie Najwyższej Ukrainy, Gabinetowi Ministrów Ukrainy przyjęcie twardego kursu na ukraińskie odrodzenie narodowe oraz podjęcie zdecydowanych kroków w celu powstrzymania masowych i rażących naruszeń praw narodowych Ukraińców; — zlikwidowanie rosyjskojęzycznej strony w ukraińskim paszporcie i przywrócenie rubryki «narodowość»; — przyspieszenie przyjęcia Ustawy «O języku państwowym», która w pełni zapewniłaby, jak zapisano w Konstytucji Ukrainy, wszechstronny rozwój i funkcjonowanie języka ukraińskiego we wszystkich sferach życia społecznego na całym terytorium Ukrainy, przewidując odpowiedzialność urzędników za lekceważenie języka państwowego; — doprowadzenie do ścisłego przestrzegania «Kompleksowych środków dotyczących wszechstronnego rozwoju i funkcjonowania języka ukraińskiego», zatwierdzonych uchwałą Gabinetu Ministrów Ukrainy z dnia 8 września 1997 roku nr 998; — usunięcie na całym terytorium Ukrainy symboli już nieistniejącego imperium, kolonialnych nazw miast, ulic, placów, przedsiębiorstw; — realne wspieranie ukraińskojęzycznych środków masowego przekazu, wydawania książek w języku ukraińskim, wypuszczania wszystkich rodzajów ukraińskojęzycznej produkcji poprzez wprowadzenie odpowiednich ulg; — w wykonaniu art. 10 Konstytucji Ukrainy oraz decyzji Sądu Konstytucyjnego, Gabinetowi Ministrów Ukrainy zapewnienie nauczania we wszystkich placówkach oświatowych Ukrainy, przede wszystkim w szkołach wyższych, w języku państwowym; — utworzenie w strukturze Gabinetu Ministrów Ukrainy organu, który zapewniałby ścisłe prowadzenie na całym terytorium Ukrainy państwowej polityki językowej zgodnie z ustawami Ukrainy oraz międzynarodowymi aktami prawnymi; — podporządkowanie przestrzeni informacyjnej Ukrainy interesom Państwa Ukraińskiego, doprowadzenie reżimu językowego wszystkich mediów do zgodności z art. 10 Konstytucji Ukrainy. Przyjęto w Kijowie 14 kwietnia 2000 roku. W pracach konferencji wzięli również udział i wystąpili z referatami Ołeksandr Sekretariow — przedstawiciel departamentu polityki językowej Quebecu oraz firmy «Strategic Communication» (Kanada), Wasyl Czyncz — przewodniczący regionalnego oddziału «Ukraińska inicjatywa» Republiki Czeskiej, Eduard Odyneć — doradca ministra ds. narodowości Republiki Estonii, Nadija Neporożnia — doktor nauk humanistycznych (Republika Litewska), Petro Sytnyk — doktor nauk filologicznych, Iwan Juszcuk — profesor, członek Zarządu Centralnego Ogólnoukraińskiego Towarzystwa «Proświta» im. T. Szewczenki, Weniamin Sikora — doktor nauk ekonomicznych, profesor, Jurij Hnatkewycz — przewodniczący Kijowskiego Krajowego Zjednoczenia «Proświta» oraz wielu innych znanych i szanowanych specjalistów, których artykuły, drodzy czytelnicy, mieliście okazję przeczytać w poprzednim numerze naszej gazety. Redakcja będzie kontynuować publikacje, a także przygotowuje do druku książkę «Idea narodowa: lekcje ostatniej dekady» i proponuje wszystkim członkom Proświty włączenie się do naświetlania tego tematu. Materiały konferencji do druku przygotowali W. Osadczyj, H. Pałamarczuk, L. Hołota, L. Łupij. Fotoreportaż z sali konferencyjnej prowadziła R. Tałałaj.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин