Сторінка · с. 6сторінка оригіналу ↗
CZYTAJCIE UKRAIŃSKIE
Слово Просвіти, №72 за 2000 рік
Szanowna Redakcjo „Słowa Proświty”! W nr 9 z 1999 roku „SP” wydrukowała moją notatkę „Prenumerujmy ukraińską prasę”. Nie wiem, czy ktoś usłyszał naszą prośbę — aby prenumerować ukraińskie demokratyczne wydania dla wiejskich szkół i bibliotek. Jeśli są tacy świadomi Ukraińcy — prosimy o wydrukowanie ich nazwisk i, w miarę możliwości, adresów na łamach „SP”, myślę, że nie jest ich wielu. My, Winnikowski oddział Towarzystwa „Proświta”, staramy się prenumerować tak wspaniałe gazety jak „Słowo Proświty”, „Ukraińskie Słowo”, „Ukraińska Gazeta”, „Literacka Ukraina” dla nauczycieli głównie ze wschodnich obwodów Ukrainy. W 1998 roku prenumerowaliśmy 53 egzemplarze gazet, w 1999 roku — 50 osób otrzymało te wydania, na 2000 rok gazety te docierają zaledwie do 17 osób. A mamy ponad 150 adresów ludzi, którzy chcieliby czytać ukraińskie wydania, ale nie mają możliwości materialnych, by je prenumerować, a my nie możemy zaspokoić ich pragnienia. Oto fragmenty kilku listów: „Szczerze dziękuję za prenumeratę „Ukraińskiej Gazety”, za to, że przejmujecie się wschodnimi regionami” (W. Mazkun, obwód połtawski, wieś Petriwka); „Szczerze wdzięczni za dobry uczynek — prenumeratę postępowej prasy dla nauczycieli Wschodniej Ukrainy. Wasz szlachetny czyn ma wielkie znaczenie” (M. Iwanczenko, pisarz, obwód czerkaski, wieś Husakowe). Dziękują nam za paczki gazet i książeczkę Beresławskiego „Kto i jak okupował Ukrainę” p. Kuczer z obwodu rówieńskiego, wieś Hołubyne; p. J. Petrenko z miasta Tokmak w obwodzie zaporoskim; p. M. Zańko z obwodu charkowskiego, wieś Woskresenśke; p. I. Horbenko, nauczyciel z obwodu czerkaskiego; Ałła Tarasenko z miasta Wyska w obwodzie kirowohradzkim i wielu, wielu innych. A p. I. Radczence z Kowsjariwki w obwodzie charkowskim prenumerowaliśmy „Słowo Proświty” oraz „Ukraińską Gazetę”. List L. i W. Buriów przesyłam w całości. Za pośrednictwem naszej gazety „Słowo Proświty” jeszcze raz zwracamy się do oddziałów Proświty — prenumerujcie postępowe wydania dla szkół i wiejskich bibliotek, dzielcie się przeczytanymi książkami, które leżą na naszych półkach. Prenumeratę przyjmują wszystkie urzędy pocztowe na wszystkie adresy. Nie drzemmy, bo prześpimy Ukrainę. Teofanija KAŁYTOWSKA, członkini Towarzystwa „Proświta”, miasto Lwów
CZERWIEC, NR 6 (72), 2000 ROK
Wielce Szanowna Pani Teofanijo! Szczerze wdzięczni za Pani troskę — prenumeratę „Ukraińskiej Gazety” — wydania wielce interesującego, które chcielibyśmy czytać także w przyszłym roku. Przyjeżdżała moja siostra — bibliotekarka ze wsi Potoky — odebrała Pani list i pokwitowanie. Przekazałem jej poprzednie numery gazety, my, nauczyciele, już przeczytaliśmy, niech czytają koledzy, pracownicy kultury, specjaliści rolni w odległej wsi, gdzie przez pięć lat nie dotarła żadna książka, a aktywnymi czytelnikami biblioteki są nauczyciele, uczniowie miejscowej szkoły, inni specjaliści. Nauczyciele naszej szkoły przygotowali dokumenty do strajku, bo od sześciu miesięcy nie widzimy wypłaty. Rozumie Pani, że na książki, gazety nie da się odkładać. Księgarnię zamknięto trzy lata temu — wykupili ją komercjanci. Po ukraińską książkę trzeba jechać do Czerkas lub Kijowa, a to nie tak blisko. Na targu — tylko rosyjskojęzyczna makulatura. Pyta Pani, jakie książki są potrzebne dla wiejskiej biblioteki — w pierwszej kolejności, zgodnie ze szkolnym programem, który zmienił się znacząco (a co ma robić nauczyciel i uczeń?): „Welesowa księga” (o niej tutaj nawet nie słyszano), „Żółty książę” Wasyla Barki, W. Stus, W. Symonenko, L. Kostenko, O. Ołeś, Je. Małaniuk, I. Bahrianyj, H. Kosynka, T. Osmaczka, D. Humenna. A do tego ani jednego nowoczesnego słownika języka ukraińskiego, podręczników z biologii, chemii, metodyki nauczania, historii Ukrainy, historii literatury ukraińskiej XIX—XX wieku (nowe spojrzenie) — o tych wydaniach tutaj tylko marzą. Nowe nazwiska w literaturze — „biała plama” w naszych księgozbiorach. Nawet książki naszego ziomka W. Zacharczenki „Prybutni ludy” nie ma. Jakoś przypomniało się, to właśnie on pisał, że przed głodem w 33-im nasi ojcowie i dziadowie ratowali się w Waszym kraju, a teraz Wy ratujecie nas znowu od głodu duchowego. Jeśli coś z książek możecie przysłać, to najpewniej zrobić to na nasz adres, bo do wsi wiele rzeczy nie dociera. Życzymy Pani wszelkich dóbr. Z poważaniem
Lubow i Wałerij BURIJ, 258602, obwód czerkaski, miasto Watutyne-2, prospekt Watutina, 42, m. 48
Ogólnoukraińskie Towarzystwo „Proświta” im. Tarasa Szewczenki nie bez powodu nazywane jest matką ukraińskich organizacji społecznych: z jego środowiska wyszła większość narodowo-patriotycznych stowarzyszeń zarówno minionych, jak i obecnych. Tradycje „Proświty” — wieczne, styl pracy — nowoczesny! Rzecznik prośwician — gazeta „Słowo Proświty”! Zwracamy się do Was, naszych współmyślicieli, naszych doradców, naszego jedynego wsparcia: prenumerujcie „Słowo Proświty”! Nasz cel: państwo ukraińskie, język ukraiński, godne życie obywateli, godność ludzka, osiągnięcia ducha — ponad wszystko. Zatem bądźmy razem, bądźmy współtwórcami: czytajcie, popularyzujcie, prenumerujcie „Słowo Proświty”! To Wasza gazeta, ona jest o Was i dla Was! Nasz indeks 30617 Cena na 1 rok — 7,32 hrywny. Cena na 6 miesięcy — 3,76 hrywny. Wszyscy Ukraińcy, dorośli i dzieci — prenumerujcie „Słowo Proświty”!
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад
