Емблема «Просвіта»ПРОСВІТАЦИФРОВАЗнання · Люди · Майбутнє
Сторінка · с. 15сторінка оригіналу ↗

Ciąg dalszy nastąpi.

Слово Просвіти, №74 за 2000 рік

I szum morza, i sterty skał, I ideał dumnej dziewicy. Inne potrzebne mi obrazy, Kocham piaszczyste wzgórze, Przed chatką dwie jarzębiny, Furtka, złamany płot... I Łewczenko, i Wasylkiwski bywali w Paryżu. Prawda, nie w tym samym czasie. S. Wasylkiwski razem z malarzem-batalistą M. Samokyszem pojechali za granicę zaraz po ukończeniu Akademii. Paryż... Pod koniec XIX — na początku XX wieku był on centrum życia artystycznego całej Europy. Może nie wszystkim, którzy tu przyjeżdżali, wystarczało pieniędzy na codzienne obiady. Ale to głupstwa! Zamiast tego były Dzielnica Łacińska, Montmartre, liczne pracownie artystów. W nich nie tylko tworzono: głośne rozmowy, spory, zderzenia gustów, poglądów, upodobań. W malarstwie pejzażowym wyróżniały się dwa kierunki: impresjonizm, którego przedstawiciele uważali za najważniejsze odtworzenie pierwszego, czasem chwilowego, jaskrawego wrażenia, chwilowego błysku uczuć i barw. Nie mniej popularne były też obrazy barbizończyków. Tak nazywała siebie kiedyś grupa artystów, do której wchodzili Dupré, Rousseau, Troyon na czele ze sławnym mistrzem „tatusiem Corot”. Swego czasu osiedlili się oni w niewielkiej wsi Barbizon i uważali, że tamtejsze krajobrazy wystarczą do odtworzenia obrazu ich rodzinnej Francji. Na płótnach barbizończyków widzimy majestatyczny wschód słońca, spokojną poranną ciszę, wysokie niebo, szerokie przestrzenie, spowite lekką mgiełką... I choć jak to nie dziwi, niespokojny, pełen iskrzących pomysłów, temperamentny Serhij Wasylkiwski zachwycił się twórczością takich barbizończyków. Jeździł ich śladami, malował Barbizon, cierpliwie kopiował ich dzieła. PARYŻANIN Z CHERSOŃSZCZYZNY O tym, że Luwr to dawna rezydencja francuskich królów, wspominamy chyba tylko czytając „Trzech muszkieterów”. Już drugie stulecie w Luwrze mieści się jedno z największych muzeów świata. Trafiając do Paryża, nie tylko artyści, ale i wielu innych S. Wasylkiwski (1854—1917) Bohdan Chmielnicki z albumu „Z ukraińskiej starożytności 1900 r.”

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF у Вікісховищі ↗ · Машинний переклад

Емблема «Просвіта»Просвітянин