Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWissen · Menschen · Zukunft
Seite · S. 1Originalseite ↗

Krwawy śnieg Epifanii

Слово Просвіти, №03 за 2014 рік

Petro ANTONENKO Z powrotem do kraju żandarmów? To, co wydarzyło się w Radzie Najwyższej Ukrainy 16 stycznia, to narodowa hańba. Zarówno to, jak „uchwalano” ustawy, jak i ich treść. Głosowano ręką, bez normalnego liczenia głosów, co dobrze widać na nagraniach wideo. Regionałowie i komuniści nawet nie rozumieli, co się dzieje. Po prostu otrzymali polecenie z góry. Wstyd za taki parlament. Teraz o tych żandarmskich ustawach, które w pośpiechu podpisał Janukowycz. Najbardziej odiozowa — ustawa „O wymiarze sprawiedliwości i statusie sędziów”. Autorami projektu ustawy są posłowie-regionałowie Wadym Kolesniczenko i Wołodymyr Olijnyk, dziś zatwardziały regionałowiec. A dziennikarze Czerkas zaprezentowali nagrania wideo z czasów Pomarańczowej Rewolucji. Olijnyk, który przed chwilą wyleciał z fotela mera Czerkas, krzyczy na wiecach opozycji: „Zeka — precz!” To o Janukowyczu, któremu dziś liże pięty. A co do Majdanu 2004 Olijnyk wzywał mieszkańców Czerkas, by „brali rodziny i choć na jeden dzień pojechali na Majdan, by zobaczyć tę dobrodusznę aurę miłości. Tam rodzi się naród”. A dziś aż ścieka żółcią na temat dzisiejszego Majdanu. Te „uchwalone” ustawy zakazują ruchu w kolumnach samochodów z więcej niż 5 pojazdami bez uzgodnienia z MSW; udziału w masowych akcjach „w masce, kasku lub z użyciem innych środków czy sposobów maskowania”; ustawiania podczas nich „małych form architektonicznych” bez zezwolenia MSW — dotychczas takie zakazy posłusznie wydawały sądy. Za blokowanie budynków lub budowli organów władzy i stowarzyszeń obywatelskich — do pięciu lat więzienia. Za nielegalne (a „nielegalnym” uznawać będą wszystko) zbieranie, przechowywanie lub rozpowszechnianie poufnych informacji o sędziim, jego bliskich krewnych czy członkach rodziny, a także za zniewagę lub wywieranie nacisku na sędziego, można teraz otrzymać ogromną grzywnę lub dwa lata więzienia. Do Kodeksu karnego Ukrainy ponownie wprowadzono skandaliczny artykuł 151 „Zniesławienie”, pod który będą podpadać dziennikarze i inni autorzy mediów za każdą krytykę urzędników władzy. Kara — ogromne grzywny lub pozbawienie wolności. Będziemy kupować karty SIM z pasportami. Przewidziano drakońskie środki kontroli Internetu. Organizacje pozarządowe, które otrzymują zagraniczne środki, zostaną uznane za zagranicznych agentów. Mimo że na Ukrainie od dawna działają zagraniczne fundacje charytatywne, które wspierają właśnie sektor obywatelski, i działają one zgodnie z podpisanymi przez Ukrainę umowami międzynarodowymi. Organizacjom pozarządowym zakazano udziału w akcjach politycznych. Inną ustawą wprowadzono tak zwane „zaoczne sądownictwo”, kiedy człowieka można sądzić bez jego obecności na rozprawie. Za poddańcze głosowanie za te dzikie ustawy frakcja komunistów na tym samym „przyspieszonym” ręcznym głosowaniu „przepchnęła” dwa swoje projekty ustaw, uzupełnienia do Kodeksu karnego: pierwszy — „dotyczący odpowiedzialności za zaprzeczanie lub usprawiedliwianie zbrodni faszyzmu”. Według niego do „usprawiedliwiania zbrodni” faszyzmu zaliczone zostaną wszelkie pozytywne sądy o OUN, UPA, innych bohaterach walki o niepodległość Ukrainy; „dotyczący znieważania i niszczenia pomników”, którymi pod ochronę biorą pomniki komunistyczno-totalitarnego reżimu. Drugi (autor — odiozowy poseł Serhij Kiwałow) to nowa redakcja niedawno uchwalonej przez Radę Najwyższą ustawy o amnestii dla uczestników protestów. Istotna różnica: teraz pod tę amnestię podpadli wszyscy funkcjonariusze sił siłowych, którzy bili ludzi podczas akcji. Wszystkie trzy frakcje opozycyjne złożyły już pozwy o uchylenie tamtego głosowania do Wyższego Sądu Administracyjnego Ukrainy. Mają poważną bazę dowodową. Jednocześnie przygotowują skargę do Europejskiego Trybunału. Trafnie zauważył jeden z liderów opozycji: „Doskonale wiemy, że liczenie na ukraińskie sądy jest bezsensowne. Ale jeśli w Polsce sądzi się siłowików za czyny sprzed 25 lat, to dlaczego, kiedy reżim upadnie, nie podjąć tych spraw?” Wiec ogłosił: naród przejmuje władzę w swoje ręce Uchwalenie tych ustaw, najwyraźniej na polecenie Kremla, to nie tylko uzakonienie terroru i dyktatury na modłę rosyjską i białoruską, to wyzwanie dla społeczeństwa. A jego reakcja nie kazała na siebie czekać. Wszystko to wywołało falę radykalnych propozycji. Główna z nich to natychmiastowe przejęcie władzy przez naród w swoje ręce na podstawie artykułu 5 Konstytucji. Przejęcie władzy przez opozycję uzasadnia się wynikami ostatnich wyborów parlamentarnych, w których w systemie proporcjonalnym głosowała na nią ponad połowa wyborców. W niedzielę 19 stycznia Majdan zwołał kolejne Ludowe Wiece. Tym razem, z uwagi na zagrożenie ustanowieniem dyktatury na Ukrainie, jego decyzja była radykalna. Obecną władzę ogłoszono poza prawem i przedstawiono plan przekazania władzy narodowi, czyli siłom opozycyjnym. Ogłoszono utworzenie Rady Ludowej jako nowego parlamentu państwa, do którego przechodzi cała władza. Wiec stwierdził: „Na Ukrainie dokonano zamachu stanu, skierowanego na obalenie ustroju konstytucyjnego w państwie, zniszczenie podstaw władzy ludowej i parlamentaryzmu”. Ciąg dalszy na str. 2

S. 2 · Originalseite ↗

Zakończenie. Początek na str. 1 Apel do liderów parlamentarnych i pozaparlamentarnych partii politycznych 16 stycznia 2014 roku kontrolowana przez prezydenta większość parlamentarna w nielegalny sposób „zagłosowała” za pakietem antykonstytucyjnych ustaw. Tym samym ostatecznie sformalizowano uzurpację władzy przez autorytarny reżim W. Janukowycza, jawne lekceważenie przez niego wartości demokratycznych oraz praktyczne odrzucenie kursu eurointegracyjnego. Dalsza zwłoka, bierne przyglądanie się lub próby flirtowania z prezydentem, którego władza utraciła resztki legitymizacji, będą pchać Ukrainę w przepaść bezprawia i społecznego nieładu. W. Janukowycz demonstruje całkowitą niezdolność do pełnienia roli gwaranta przestrzegania Konstytucji, ochrony suwerenności oraz zapewnienia praw i wolności obywateli. Jego polityka doprowadziła do skorumpowanego wzbogacenia własnej „rodziny”, spowodowała zubożenie wielu warstw ukraińskiego społeczeństwa, stworzyła realne zagrożenie dla niepodległej państwowości Ukrainy. Obecnie obiektem represyjnej samowoli kierowanej przez W. Janukowycza ekipy stało się całe ukraińskie społeczeństwo. Ta ekipa przygotowuje się do antykonstytucyjnego, i nie wykluczone, że siłowego utrzymania siebie i W. Janukowycza u władzy, co stanowi zagrożenie dla przyszłości całego kraju i każdego jego obywatela. Należy również uświadomić sobie, że W. Janukowycz stał się obiektem manipulacji ze strony autorytarnego lidera Rosji, którego natrętnym celem polityki jest blokowanie eurointegracyjnego kursu Ukrainy i przekształcenie jej w bezprawną gubernię euroazjatyckiego neoimperium. W celu przywrócenia porządku konstytucyjnego i zapewnienia prawa ukraińskich obywateli do życia w wolnym, niepodległym i demokratycznym państwie, liderzy sił opozycyjnych powinni: 1. Zmobilizować potencjał protestacyjny Majdanu do organizacji ogólnoukraińskiego ruchu, skierowanego na anulowanie „ustaw 16 stycznia”. 2. Domagać się przedterminowych wyborów Prezydenta Ukrainy poprzez zainicjowanie ogólnoukraińskiego referendum. 3. Niezwłocznie zawrzeć i ogłosić porozumienie o wystawieniu wspólnego kandydata na Prezydenta Ukrainy od opozycji w przyszłych wyborach prezydenckich. 4. Niezwłocznie sformować wspólny rząd cieni, który niezwłocznie opracuje realistyczny i zrozumiały dla społeczeństwa, a zatem wspierany przez nie konkretny program przezwyciężenia kryzysu, wprowadzenia demokratycznych przemian, zapewnienia praw społeczno-ekonomicznych obywateli i przywrócenia eurointegracyjnego kursu Ukrainy. 5. Rozpocząć tworzenie mechanizmu ochrony wyników woli ludu zarówno podczas referendum w sprawie przedterminowego zakończenia pełnomocnictw prezydenckich W. Janukowycza, jak i podczas przyszłych wyborów prezydenckich. Oto niektóre punkty rezolucji wiecu: „1. Nie uznawać tak zwanych ustaw, uchwalonych 16 stycznia 2014 roku, ponieważ są one prawnie bezwartościowe i naruszają Konstytucję Ukrainy. 2. Utworzyć Radę Narodową jako zjednoczenie deputowanych ludowych Ukrainy, członków opozycyjnych frakcji WO „Batkiwszczyna”, WO „Swoboda”, „Udar” Witalija Kliczki oraz bezpartyjnych deputowanych ludowych, którzy pozostają na pozycjach obrony demokracji, porządku konstytucyjnego i parlamentaryzmu. Zgodnie z artykułem 5 Konstytucji Ukrainy, zlecić Radzie Narodowej po potwierdzeniu jej pełnomocnictw przez naród ukraiński, sformowanie całej pionowej struktury władzy, zaczynając od rządu zaufania narodowego, który powinien otrzymać wsparcie na Majdanie. 3. Przeprowadzić ogólnoukraińskie głosowanie ludowe w następujących kwestiach: wyrażenie wotum nieufności wobec Prezydenta Ukrainy Wiktora Janukowycza i jego dymisji w sposób konstytucyjny, wyrażenie wotum nieufności wobec tych deputowanych ludowych, którzy 16 stycznia głosowali za tak zwanymi „ustawami o dyktaturze”; potwierdzenie w konstytucyjny i legalny sposób przez naród Ukrainy pełnomocnictw i legitymizacji Rady Narodowej; przywrócenie porządku konstytucyjnego w państwie, uniemożliwienie budowy totalitaryzmu i dyktatury”. Krew na podejściach do kwartału rządowego Naród zaczął bezpośrednio brać władzę w swoje ręce. Wiec jeszcze trwał, a tysiące uczestników akcji protestacyjnej ruszyły z Majdanu na Plac Europejski i początek ulicy Hruszewskiego, która prowadzi do kwartału rządowego. Kolumna zmierzała do Gabinetu Ministrów i Rady Najwyższej. Lecz na początku ulicy drogę ludziom zagrodziły oddziały „Berkutu” i wojsk wewnętrznych. Wszystko, co się tam działo, przypominało początek prawdziwej wojny władzy z narodem. W pierwszych szeregach protestujących była młodzież w kaskach, uzbrojona w kije. Zaczęli bić milicję, rozbierać bruk i rzucać w berkutowców kamieniami oraz butelkami z mieszanką zapalającą, od których zapaliły się maszyny berkutowców i odzież na samych milicjantach. Potem zapalił się milicyjny autobus. Według wersji milicji, podpalili go protestujący, według wersji tych ostatnich — sami milicjanci. Ogółem spalono tu dziesięć milicyjnych autobusów. Zaczęły się spory między uczestnikami protestów. Część z nich wzywała aktywistów do zaprzestania bicia milicji. Do tego samego wzywał Witalij Kliczko, który pojawił się w pierwszych szeregach protestujących i zaczął prowadzić negocjacje z milicją, aby przepuściła ludzi do RN. Bezskutecznie. W sieciach społecznościowych pojawiła się informacja od organizacji „Prawy Sektor”, która przedstawiła swoje stanowisko i wezwała obywateli do bezpośredniego szturmu z zastosowaniem wszelkich metod. W tych minutach ze sceny Majdanu Arsenij Jaceniuk w imieniu liderów opozycji oświadczył, że nie ma ona żadnego związku z działaniami siłowymi i nazwał atakujących prowokatorami. Milicja zastosowała przeciwko tłumowi gaz łzawiący, zaczęła rzucać w ludzi granatami hukowo-błyskowymi, potem użyła armatki wodnej, a jak wiadomo, użycie armatek wodnych przy ujemnej temperaturze jest zabronione przez prawo. Ale na to nie zważają. Konfrontacja trwała całą noc i kontynuowała się w poniedziałek oraz wtorek. Późnym wieczorem w niedzielę w Meżyhirji odbyło się spotkanie Janukowycza i Witalija Kliczki. Prezydent obiecał stworzyć komisję z Administracji głowy państwa, która rozpocznie negocjacje z opozycją, szukając wyjścia z kryzysu politycznego. Na razie negocjacje nie przyniosły widocznych rezultatów. Petro ANTONENKO 21 stycznia Lewko ŁUKIANENKO, Dmytro PAWŁYCZKO, Wołodymyr WASYŁENKO, Wasyl OWSIIENKO, Mychajło BASARAB Kijów, 19 stycznia 2014 roku Poszkodowani na Hruszewskiego Według danych Sztabu oporu narodowego, 1400 aktywistów zwróciło się o pomoc medyczną. Jak poinformował koordynator służby medycznej Sztabu oporu narodowego Ołeh Musij, są to dane na 20 stycznia. Według słów Musija, 2/3 aktywistów ucierpiało na ulicy Hruszewskiego. O pomoc medyczną zwracają się w wyniku ran nóg i rąk od kul broni traumatycznej, a także ran odłamkowych. Oprócz tego, dwie osoby 20 stycznia doznały urazów oczu, a od początku starć na ulicy Hruszewskiego takich osób jest 6. Ukraińskie Nowiny

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn