Seite · S. 1Originalseite ↗
Orbita życia i nieśmiertelności astronauty Kadeniuka
Слово Просвіти, №06 за 2018 рік
…li Kadeniuk i Czawla, podczas której zginęła ciemnowłosa piękność Czawla i jeszcze sześciu astronautów. Kadeniuk opowiadał mi, jak ciężko przeżył wiadomość o śmierci kolegów… Ale to wszystko wydarzyło się później, a widmo śmierci jeszcze nie wisiało nad członkami załogi STS-87. Z Kadeniukiem zapoznał mnie dowódca wahadłowca Kejvin Kregel. Ukraiński astronauta okazał się szczupłym, wysportowanym człowiekiem o ledwie zauważalnym uśmiechu i uważnym spojrzeniu ciemnych oczu. Jego ruchy były oszczędne, a słowa wyważone. Pomarańczowy kombinezon z ukraińskimi i amerykańskimi naszywkami dobrze na nim leżał. Zdjęcie astronauty Kadeniuka, wykonane w przeddzień lotu, jest szeroko znane w Ukrainie i obiegło cały świat. Wieczorem tego samego dnia odwiedziłem Kadeniuka po raz drugi, towarzysząc Prezydentowi L. Kuczmie — również dla niego zrobiono wyjątek na znak szacunku dla zasług kosmicznych. Leonid Kostiantynowicz szczegółowo opowiedział nam o eksperymentach biologicznych, przygotowanych wspólnie z naukowcami kijowskiego Instytutu Botaniki. Zamierzał przeprowadzić te doświadczenia w kosmosie. Słuchając jego wyjaśnień (oglądaliśmy laboratorium i unikalny sprzęt) oraz jasnych odpowiedzi, pomyślałem, że L. Kadeniuk jest niezwykle niezawodnym człowiekiem i że Ukraina ma szczęście posiadać tak rozważnego astronautę-badacza. Dwa tygodnie po potężnym starcie „Kolumbii” w kosmos (zapamiętałem dudnienie ziemi, jakby podczas trzęsienia ziemi) wraz z przedstawicielem Agencji Kosmicznej Ukrainy E. Kuzniecowem witaliśmy wahadłowiec na pasie lądowiskowym kosmodromu im. J. Kennedy’ego na Florydzie.
Po wykonaniu 251 okrążeń Ziemi 105-tonowy statek „Kolumbia" wynurzył się z grudniowych chmur i lekko wylądował na pasie, wypuszczając spadochrony hamujące. Pół godziny później Leonid Kadeniuk znalazł się w naszych objęciach. Nie wydawał się teraz powściągliwy, co odróżniało go od swobodnych, wesołych amerykańskich kolegów: był to całkowicie szczęśliwy, choć zmęczony człowiek, który wypełnił najważniejszą misję swojego życia; wydawało się, że przywiózł z kosmosu poczucie nieważkości, pełnej wolności i pewności siebie, a także przekonanie o zdolności Ukrainy do szybkiego dorównania wysoko rozwiniętym kosmicznym państwom świata. Byliśmy wtedy wszyscy optymistami, nie wiedząc, jacy szabrownicy i łajdacy rządzą w Ukrainie, jacy międzynarodowi przestępcy z północy już marzą o wojnie i podziale naszego państwa. Wielokrotnie spotykałem się z Leonidem Kostiantynowiczem podczas różnych oficjalnych i nieoficjalnych wydarzeń i prezentacji. Wydawało mi się, że w jego oczach można było dostrzec smutek, choć w słowach wszystko było w porządku. Ukraina straciła uczciwego, mądrego, porządnego człowieka, być może za życia niedocenianego. …Na ścianie mojego gabinetu wisi bezcenny dar — obraz-kolaż, podarowany mi przez załogę „Kolumbii”: podpisy wszystkich astronautów z ciepłymi dedykacjami oraz niebiesko-żółta flaga Ukrainy, która przebywała na pokładzie statku w kosmosie. Obok flagi — uśmiechnięty, szczęśliwy, żywy astronauta Kadeniuk. Wiecznie żywy. Królestwo mu kosmiczne.
OSOBISTA PRZESTRZEŃ MARII LUDKEWYCZ
PREMIERA Z ADĄ ROHOWCEWĄ
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung
