Seite · S. 16Originalseite ↗
Ekobudownictwo: za czy przeciw?
Слово Просвіти, №13 за 2012 рік
Uliana WOLIKOWSKA D Sekretarz odpowiedzialny Iryna SZEWCZUK Dział pracy oświatowej Nadia KYRIAN 270-55-57 Dział kultury Mykoła CYMBALIUK 279-49-47 Dział korekty Tetyana SZCZERBAK Iryna STELMACH 278-63-69 Skład komputerowy Iryna SZEWCZUK, Ołeh BESSKYJ 278-63-69 Korespondent Uliana WOLIKOWSKA Redaktor dyżurny Mykoła CYMBALIUK Księgowość 279-41-46 Adres redakcji: ul. Chreszczatyk, 10-B, m. Kijów, 01001 E-mail: slovo_prosvity@ukr.net http://slovoprosvity.org http://prosvitanews.org.ua Korespondencja z czytelnikami — tylko na łamach gazety. Odpowiedzialność za wiarygodność informacji ponoszą autorzy. Redakcja zastrzega sobie prawo do redagowania i skracania tekstów. Redakcja nie zawsze podziela poglądy swoich autorów. Przy korzystaniu z naszych publikacji powołanie się na “Słowo Proświty” jest obowiązkowe. Indeks gazety “Słowo Proświty” — 30617 1 2 0 1 3 niami zawitała do “Klubu stosowanej ekologii”. Pracuje on w budynku wzniesionym w technologii przemysłowej, jednak dzięki pracy entuzjastów Andrija i Wiktorii Bobrowickich stworzono showroom, który może służyć za przykład. Gospodarze wraz z przyjaciółmi własnoręcznie wykonali bele, meble, drewniane ściany pokrywali olejem lnianym itp. Obecnie odbywają się tu regularnie seminaria z ekobudownictwa i prowadzona jest praca w kilku kierunkach: budownictwo mieszkaniowe z materiałów naturalnych, ekoadaptacja gotowych mieszkań, autonomiczne źródła energii, tworzenie ekowiosek. — U nas historycznie było rozwinięte budownictwo z samanu. Na przykład po wojnie w warunkach całkowitej ruiny domy budowano właśnie z tego materiału. Obecnie na Ukrainie może być minimum dziesięć-dwanaście technologii, które nieco różnią się od siebie, ale dają możliwość tworzenia pełnowartościowych domów. Można budować z gliny, ziemi, słomy, trzciny. Samych rodzajów budownictwa z gliny jest pięć — opowiada Andrij. Na przeszkodzie takiemu budownictwu w mieście stoją firmy produkujące nowoczesne materiały budowlane oraz zwykli uprzedzeni obywatele. Panuje opinia: jeśli chata z samanu, to jest to biedna chata. W rzeczywistości Ukraina najlepiej pamięta te tradycje i mogłaby być przykładem do naśladowania za granicą. — Zawsze odnosiłem się do miasta jak do terytorium, gdzie trudno żyć — kontynuuje Andrij. — Na seminariach z ekobudownictwa opowiadam, jak budować od zera z materiałów naturalnych. Ale większość słuchaczy mówiła: “Mam już dom, nie zamierzam budować nowego. Jak żyć w tych warunkach, w których znajduję się teraz?” Dzięki temu w działalności naszego klubu pojawił się nowy kierunek na adaptację zwykłego mieszkania, nie zmieniając jego współrzędnych. I okazało się, że przystosowanie jest o wiele bardziej potrzebne ludziom. Wywołało to poważne zainteresowanie. Metal, szkło, beton, cegła — zwykłe materiały w budownictwie prywatnym, seryjnym, społeczno-kulturalnym. Jeśli przeciętnemu Ukraińcowi w mieście zaproponować mieszkanie z gliny, słomy, trzciny czy innych naturalnych materiałów, to… Ktoś tylko ironicznie się uśmiechnie i przyjmie to jako swego rodzaju dziwactwo, ktoś przypomni sobie bajkę o trzech świnkach jako przekonanie, że taka chatka rozpadnie się od podmuchu wiatru. A szkoda. Za granicą, w szczególności we Francji, Kanadzie, Niemczech, budownictwo z wykorzystaniem gliny nabiera nie tylko szerokiego zastosowania, ale jest swego rodzaju modą. Tworzone są całe ekowioski, które mają niemałe zalety. Wydawałoby się, że dla nas materiały naturalne są tradycyjne, zważywszy na doświadczenie przodków, jednak Ukraińcy nie śpieszą się z ich wykorzystaniem. Trzeba mieć nadzieję, że przysłowie “nowe — to dawno zapomniane stare” jednak zadziała… Często, kiedy mowa o ekologicznym budownictwie, ludzie interesują się feng shui, studiują wedyjskie organizacje przestrzeni, egzotyczne elementy designu, nie zwracając uwagi na ważne praktyczne momenty. — Bywa, przyjeżdżasz na plac budowy, a tobie mówią: “Czy wziąłeś kompas ze sobą, żeby budować według gwiazd?” — opowiada gospodarz Klubu. — Czasami zamawiający, naczytawszy się “mądrych” książek, z jakiegoś powodu uważają, że ich dom musi stać “właśnie w tym miejscu”. Wcześniej, wybierając miejsce na dom, brano pod uwagę cechy krajobrazu itp. A obecnie to wszystko jest często oderwane od rzeczywistości i ludzie myślą, że kosztem domowego “szamanizmu” będą mogli komfortowo żyć w domu, który stoi w jakimś niezrozumiałym miejscu. I trzeba ich przekonywać. Nierzadko do Klubu zwracają się restauratorzy w celu odtworzenia dawnego stylu ludowego na wzór tego, który entuzjaści stworzyli w Klubie. — Jakoś obok klubu czyściliśmy teren z krzaków i pomyśleliśmy, że z tego materiału również coś można wykonać. I upletliśmy płot. Tak samo niektóre meble wykonywaliśmy ze zwykłych patyków. Jeśli wyjechać za miasto, to chatę można zbudować w 30 % z lokalnych materiałów, a to już istotna oszczędność. W Klubie odbywają się wydarzenia kulturalne, wieczornice, warsztaty, które kształtują zainteresowanie kulturą narodową, historią, tradycjami. W perspektywie założyciele Klubu planują stworzyć podobne ekocentrum za miastem, gdzie można będzie w pełni się zrealizować, zajmować się rolnictwem, studiować dawne rzemiosła, tworzyć domy według różnorodnych technologii. 2 kwietnia br. Muzeum Literatury w Kijowie (ul. Bohdana Chmielnickiego, 11) zaprasza miłośników wesołego słowa na tradycyjne święto “Uśmiech kwietnia”. W święcie biorą udział Ogólnoukraińskie Towarzystwo “Proświta”, stowarzyszenia twórcze humorystów i pisarzy dziecięcych Kijowskiej organizacji NSPU, redakcja czasopisma “Pereć”, a także młodzi humoryści stołecznych szkół. Początek święta — o godzinie 13.00. Wydrukowano z gotowych fotoform w kombinacie “Presa Ukrainy” w środę. Zam. nr 3301213 Nakład w marcu — 20 400 Pawło MOWCZAN 4 820095 780016
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung
