Seite · S. 9Originalseite ↗
Wasyl Hołoborodko Z książki „Wierszy pełna rękawiczka”
Слово Просвіти, №22 за 2012 рік
Wielka ryba W dolinie leży wielka ryba: błyszczy złotą łuską, gra tęczowym okiem. Wielka rybo, puść mnie do wody: łodzią pływać, karasie łowić. Już umie gwizdać Chłopiec tak głośno zagwizdał, że aż sam zmarzł. Pagórki Okolica taka pagórkowata — wejdziesz między dwa pagórki i znajdziesz się na grzbiecie konia. Arbuz Sam gładki, jak beczka, a żebra widać. Kot z wełnianym dywanikiem Kot chodzi wszędzie z wełnianym dywanikiem pod pachą — gdzie zechce mu się położyć odpocząć, tam wybierze zaciszne miejsce, rozścieli dywanik i kładzie się na nim, żeby przyglądać się uważnie snom, które też nosi ze sobą wszędzie. Rak Raka wyciągnął z wontonu, a on w rękach ma dwoje zardzewiałych nożyczek. Mówi: Artystka Inga LEWI — Ja ci wycinanek narobię, wykroję spodnie, ostrzygę ładnie drabinką — tylko, proszę, wypuść mnie! Rękawiczka Zgubiłem rękawiczkę. Podniosłem. Gdybym nie podniósł — zaczęłaby się bajka. Wiejska szkoła Dzieci w wiejskiej szkole, zasypanej śniegiem, siedzą w zacisznej klasie — pochowały się, jak „u” w „ju”. Kto znalazł większy grzyb? — Ja znalazłem takiego grzyba! — A ja znalazłem takiego grzybisko! — A ja znalazłem takiego grzybiszcze! — A ja znalazłem takiego grzybiszczysko! — A ja znalazłem takiego grzy bi szcze! Skrzypce świerszczy Świerszcze jeszcze wieczór nie nastanie, już grają na skrzypeczkach. A w dzień my nie zauważamy tych skrzypiec — świerszcze chowają je w trawiaste futerały. Piosenka szpaka Szpak sam siebie łaskocze pod pachą — i zachłystuje się śpiewem, aż skrzeczy!
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung
