Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWissen · Menschen · Zukunft
Seite · S. 14Originalseite ↗

TRIPOLSKI TRON

Слово Просвіти, №36 за 2011 рік

Mykoła CYMBALIUK Zdjęcia Olesia DMYTRENKA Kilka lat temu na jednej z międzynarodowych wystaw przemysłowych w Chinach zdarzył się ciekawy przypadek. Do ukraińskiego stoiska, gdzie prezentowane były również prace Ludmyły Smolakowej, podeszli Chińczycy. Jakież było ich zdziwienie, gdy zobaczyli na odrestaurowanej ceramice z czasów kultury trypolskiej znajome wyobrażenia „jin” i „jang”. A kiedy dowiedzieli się, że symbol światła i cienia, żeńskiego i męskiego pierwiastka, symbol „dialektyki” życia bierze swój początek nie ze starożytnej kultury ich narodu, a z kultury o wiele dawniejszego etnosu, którego potomkami są Ukraińcy, to zupełnie zbili się z tropu. Tym, którzy choć trochę interesują się historią pradawnej cywilizacji na terytorium od Karpat po Dniepr (VII—III w. p.n.e.), do podobnej reakcji nie trzeba się przyzwyczajać. Zatem tutaj przede wszystkim muszą powiedzieć swoje słowo naukowcy, specjaliści różnych dziedzin ludzkiej wiedzy. Jedną z takich osób jest Ludmyła Smolakowa, ludowa mistrzyni w dziedzinie renowacji trypolskich artefaktów. Takiej entuzjastki sprawy jeszcze trzeba poszukać. Wielu Ukraińców powinno się od niej uczyć nie tylko zakochania w rodzimej przeszłości. Bez żadnego wsparcia ze strony państwa, rok po roku wytrwale i na wysokim poziomie prowadzi ona pracę oświatową i propagandę mało znanej trypolskiej spuścizny historyczno-kulturowej. Nierzadko można ją zobaczyć na polowych wykopaliskach archeologicznych w obwodzie kijowskim, czerkaskim — miejscach, gdzie odkryto i dzisiaj odkrywa się największe megapolis. Bierze udział w licznych wystawach i festiwalach etnicznych, spotyka się z uczniami i prowadzi warsztaty, uzupełnia ekspozycje muzealne i czyta wykłady itp. Ale najważniejszą pozostaje praca z gliną — odtwarzanie na podstawie pojedynczych fragmentów naczyń, zabawek, przedmiotów sakralnych Tripolców, ich pierwotnego wyglądu. Oprócz ceramiki zajmuje się także tkactwem, haftem, opracowywaniem ozdób i kostiumów dawnych przodków tamtej epoki. Ma jedną ideę: zaznajamiać, zachęcać do studiowania naszej spuścizny jak największą liczbę dzieci. Przecież miłość do Ojczyzny, duma narodowa, aktywna postawa życiowa mają konkretne przyczyny. A jeszcze doświadczenie jej kontaktów z dziećmi dowodzi, że są one zdolne rozumieć, rozszyfrowywać zawarte symbole w tychże trypolskich statuetkach, rysunkach, hafcie zadziwiająco poprawnie. Stąd — kształtowanie intelektualnej, duchowej osobowości. W tym celu Ludmyła Smolakowa obijała nie jeden wysoki próg. Przed dwoma laty zwróciła się do Akademii Nauk Pedagogicznych Ukrainy w sprawie współpracy. Odpowiedź nie ucieszyła. W liście zwrotnym, podpisanym przez prezydenta ANP, akademika NAN i ANP Ukrainy W. H. Kremenia zaznaczono, że jeśli chodzi o jej propozycje, „to w dużej mierze dotyczą one innych ministerstw i urzędów, od których zależy otwarcie centrów informacyjnych, muzeów, parków, skwerów itp.”. I rada: mianowicie, zwracajcie się do odpowiednich laboratoriów Instytutu Pedagogiki (laboratorium kształcenia zawodowego), Instytutu Edukacji Pedagogicznej i Edukacji Dorosłych, Instytutu Kształcenia Zawodowo-Technicznego ANP Ukrainy, które mają pokrewną z jej zainteresowaniami problematykę. Właśnie tam można znaleźć wsparcie autorskich inicjatyw i opracowań. Ludmyła Smolakowa i jej prace Z podobnymi propozycjami zwróciła się Ludmyła Smolakowa również do Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki. Oczywiście organizacja społeczna nie ma nie wiadomo jakich możliwości, których nie da się porównać z możliwościami państwa. Ale z uwagi na ogromne możliwości poznawczo-oświatowe pracy ludowej mistrzyni Smolakowej, proświcianie powinni włączyć się do tej niezwykle ciekawej i pożytecznej pracy. Przecież liczyć na wsparcie tegoż Ministerstwa Oświaty z jego szefem, Tabacznykiem, który na usługach swoich protektorów szydzi i otwarcie drwi z ukraińskiej historii, to daremna sprawa.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn