Seite · S. 4Originalseite ↗
Zdrowy rozsądek pokonał sabat ukrainofobów
Слово Просвіти, №50 за 2011 рік
Prawie dwa miesiące temu Odeska Rada Obwodowa, pod pretekstem zaległości w opłacie za wynajem, pozbawiła obwodową organizację Ogólnoukraińskiego Towarzystwa «Proświta» pomieszczenia. To wstrząsnęło postępową opinią publiczną miasta i wywołało falę protestacyjnych akcji. O tym «Słowo Proświty» pisało w artykule «Prześladowani przez odeską władzę proświtianie wyszli na wiec» (nr 42 z 2011 r.). A oto teraz, jak się wydaje, zdrowy rozsądek zwyciężył. Na kolejnej sesji rady deputowani podjęli decyzję o przydzieleniu odeskiej Proświty pomieszczenia o powierzchni 54,3 m² w Pałacu Studentów, położonym przy ulicy Marazlijewskiej 34-a. Czynsz wynosi jedną hrywnę rocznie.
Serhij Słobożański, Odessa
Zapytałem przewodniczącego zarządu obwodowej organizacji WUT „Proświta” Ołeksandra Stepanczenka, jak ocenia tę decyzję rady obwodowej. „Uważam, że deputowani uświadomili sobie, iż nasza organizacja społeczna reprezentuje narodowo-kulturalne interesy ukraińskiej społeczności Odessczyzny i nie można tego ignorować. Decyzja o przydzieleniu nam przyzwoitego lokalu oraz ustaleniu ulgowej opłaty za wynajem, tak jak dla innych podobnych ośrodków, została podjęta wbrew aktywnemu i hałaśliwemu sprzeciwowi miejscowych organizacji nienawidzących Ukraińców. Za tą decyzją zagłosowało 91 deputowanych ze 121, a przeciw – tylko 7. Zatem rada obwodowa faktycznie naprawiła własny błąd, który popełniła, gdy pod presją ukrainofobów z organizacji „Dozor”, „Kołokoł” i innych odebrała nam lokal”. Nawet w trudnych warunkach, bez własnego domu, proświtianie działali aktywnie i celowo – obchodzili święta narodowe, upamiętniali imiona wybitnych działaczy Ukrainy, propagowali ukraińską kulturę i język. Po przeprowadzce do nowego lokalu ta działalność znacznie się wzmocni. W najbliższym czasie wznowią pracę biblioteka nowości literatury ukraińskiej im. Oleha Olżycza, muzeum ukraińskiej sztuki ludowej „Spadszczyna”, galeria sztuki „Ukraińska świetlica”, klub historyczny i literacki, klub ukraińskiego kina, zespół twórczy „Młoda Proświta”, amatorski chór ludowy. Proświtianie martwią się także losem unikatowego muzeum Tarasa Szewczenki „Odessczyzna Tarasowi”, którego pozbawiono lokalu równocześnie z „Proświtą”. Niedopuszczalne jest, aby bogaty zbiór za życia wydanych dzieł T. Szewczenki, rękopisów wybitnych pisarzy ukraińskich XIX–XX wieku, rzadkich obrazów i rzeźb znanych ukraińskich artystów, zebrany przez kolekcjonera Tarasa Maksymiuka, pozostawał zamknięty dla szerokiej publiczności. Obecnie w korytarzach władzy omawia się różne warianty otwarcia muzeum „Odessczyzna Tarasowi” w innym lokalu. Zdaniem znawców sztuki i krajoznawców najwłaściwsze byłoby umieszczenie go w Odeskim Muzeum Sztuki na ulicy Sofijiwskiej. A szabasz odeskich ukrainofobów nawet po tej ich porażce raczej nie ustanie. Zbyt wiele sił i pieniędzy włożyli kukiełkarze w „Dozor” i podobne do niego struktury. Nazywając proświtian „banderowcami”, a nawet „faszystami”, marionetki z „Dozoru” już i sam emblemat WUT „Proświ-”
Takim emblematem «Proświty» ukraińscy fobowie straszą odesytów. Ogólnoukraińskie Towarzystwo «Proświta» im. Tarasa Szewczenki przedstawili przekreślonym czerwonym pasem i namalowali je w formie zakazującego znaku drogowego na tle czerwono-czarnej flagi OUN. Zastraszają rosyjskojęzycznych odesytów wymuszoną ukrainizacją, którą rzekomo już w 2009 roku zainicjował Pawło Mowczan, nazywając go „głową ogólnoukraińskiego towarzystwa nacjonalistów «Proświta»”. Jego projekt ustawy o statusie języka państwowego, przedstawiony Radzie Najwyższej, interpretują jako próbę zakazania wszystkim obywatelom Ukrainy posługiwania się innym językiem niż państwowy w miejscach publicznych, w transporcie, na wypoczynku, w pracy, a także karania łamiących ten zakaz grzywnami. Najwyraźniej przy przyzwoleniu lokalnych władz odescy stalinowcy i rosyjscy neonaziści całkowicie się rozzuchwalili. Pozwolono im organizować masowe akcje pod flagami Imperium Rosyjskiego. Opowiadając się za „russkim mirem”, za odrodzeniem imperium, nazywają Ukrainę Małorosją, a Odessę z obwodem Noworosją. Ci zakłamani pseudoproświtianie popierają niesławnego ministra oświaty Dmytra Tabacznyka, a jego zastępcą chcieliby widzieć szewczenkofoba Ołesia Buzynę. Swoje ekstremistyczne zamiary otwarcie propagują w szkołach na tzw. lekcjach wychowania patriotycznego, rozdając tam portrety najbardziej zajadłego kata narodu ukraińskiego Katarzyny II. Andrij Jusow, kierujący zarządem do spraw rodziny i młodzieży odeskiej rady miejskiej, publicznie nazwał „Dozór” organizacją ksenofobiczną, rozpalającą wrogość międzynarodową. Wtedy jednak organy ścigania nic nie zrobiły, by powstrzymać ukrainofobów. A gdy do władzy w mieście doszła ekipa Ołeksija Kostusiewa, „Dozorowi” otwarto „zieloną ulicę”. W ostatnim czasie dał on tyle podstaw do wszczęcia przeciwko sobie spraw sądowych, że znieważona nim „Proświta” powinna wreszcie rozliczyć się z tym krzywdzicielem. Proświtianie powinni to zrobić nie dla samoobrony, lecz dla obrony Ukrainy przed tymi, którzy zamachują się na jej niepodległość i integralność terytorialną.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF auf Wikimedia Commons ↗ · Maschinelle Übersetzung
