Página · p. 1página original ↗
Styczniowa muzealna rewolucja
Слово Просвіти, №05 за 2012 рік
…Ukrainy Nelę Kukowalśką zastąpiła 54-letnia Olena Serdiuk. Karierę zawodową rozpoczynała w Państwowym Architektoniczno-Historycznym Rezerwacie „Muzeum Sofijski”. Przez ostatnie sześć lat kierowała Naukowo-Badawczym Instytutem Badań nad Ochroną Zabytków Ministerstwa Kultury.
Dyrektora generalnego Skansenu w Pyrohowie Pawła Fedaku zastąpił 36-letni Dmytro Zaruba, politolog. Jego pierwszym miejscem pracy (1997–1998) jest Wierchowna Rada Ukrainy, stanowisko – pomocnik przewodniczącego komisji ds. prywatyzacji. Przez ostatnie półtora roku pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego Państwowej Służby Turystyki i Kurortów. A ponadto, według informacji na jego osobistej stronie w sieci społecznościowej, od nie jednego roku jest prezydentem Stowarzyszenia Hoteli i Restauracji Ukrainy.
Muzeum Szewczenki pokierował 45-letni Dmytro Stus. Z zawodu filolog, kandydat nauk filologicznych. Przez dłuższy czas był pracownikiem naukowym Instytutu Literatury im. T. Szewczenki NAN Ukrainy. Publikował w kilku autorytatywnych wydawnictwach, m.in. w czasopismach „Kijowska Ruś” i „Suczasnist”. Zarzuca mu się brak doświadczenia menedżerskiego – i jest to ogólna wada nowej fali dyrektorów generalnych muzeów.
Zmiany kadrowe obecnych władz, jak pokazują echa w prasie, wywołały w społeczeństwie falę oburzenia i mnóstwo pytań. Przyczyna leży nie tyle w „wizerunku” partii władzy – regionałów, ile w kilku „ale”. Po pierwsze, decyzja Ministerstwa Kultury o odwołaniu i powołaniu nowych kierowników muzeów jest pozbawiona przejrzystości, przygotowywano ją po cichu. To dziwne, bo większość odesłanych na emeryturę kierowników jeszcze wczoraj rzekomo miała wystarczający kredyt zaufania. Ich praca otrzymywała wysokie oceny. Na przykład w zeszłym roku, we wrześniu, prezydent Wiktor Janukowycz podczas uroczystości z okazji 1000-lecia Soboru Sofijskiego wysoko ocenił pracę pracowników Narodowego Rezerwatu.
Po drugie, poziom fachowości każdego wysokiej klasy specjalisty, a tym bardziej muzealnego, wymaga zarówno odpowiedniego wykształcenia, jak i wystarczającego doświadczenia w wybranej dziedzinie oraz nie lada zdolności intelektualnych, biznesowych i menedżerskich. Po trzecie, jak zauważają eksperci, władzy nie potrzebni są fachowi, o wysokim poziomie świadomości i obywatelskiej odpowiedzialności, doświadczeni kierownicy także dlatego, że większość z nich mogłaby stworzyć przeszkody w realizacji określonych planów komercyjnych poszczególnych osób lub grup wpływu przy prezydencie.
Na kilka dni przed powołaniem na stanowisko dyrektora generalnego Muzeum Architektury Ludowej w Pyrohowie młody politolog, a zarazem przedstawiciel branży restauracyjno-hotelowej Dmytro Zaruba opowiadał w Radiu Swoboda, że na rozwój muzeum potrzeba 20 milionów hrywien. Trzeba je natychmiast pozyskać. Podobnie ogromnych środków potrzebują narodowe rezerwaty – „Sofia Kijowska” i Kijowsko-Peczerski. I te środki zostaną przydzielone. Dlatego praktyka obsadzania przez władzę swoich ludzi przy strumieniach finansowych nie jest nowa.
Jest jeszcze jeden złoty spód w cichym muzealnym życiu – ziemia: wokół ławry, sofijskiej i pyrohowskiej wielokrotnie wybuchały skandale. Trwają one nadal. Wśród motywów zmiany dyrektorów jest jeszcze jeden – polityczny, a dokładniej religijno-wyznaniowy. Choć nie ma bezpośrednich dowodów na przekazanie części budynków czy kompleksów rezerwatów Sofijskiego i Kijowsko-Peczerskiego, to jednak podstawy do takich obaw istnieją. Nawet jeśli nie brać pod uwagę dążeń tej samej UPC MP. W pamięci wciąż są świeże próby wysiedlenia muzeów z Ławry. Nie przekonuje społeczeństwa co do czystości zamiarów władzy również niedawny projekt ustawy nr 9690 z 12 stycznia 2012 r. „O zwrocie obiektów dziedzictwa kulturowego organizacjom religijnym”. Zaznaczono w nim, że wśród szeregu obiektów, które należy zwrócić UPC Patriarchatu Moskiewskiego, jest także Sobór Święto-Uspieński. Zatem „Styczniowa rewolucja muzealna”, rozpoczęta z góry, nie jest niczym nowym w przewidywalnych czynach jej „wodzów”.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF en Wikimedia Commons ↗ · Traducción automática
