Página · p. 7página original ↗
Dziś na Krymie prawa człowieka to „prawo automatu”
Слово Просвіти, №12 за 2014 рік
Takim był leitmotiv konferencji prasowej w UNIAN ukraińskiej grupy monitoringowej, która od dwóch tygodni śledzi sytuację w zakresie praw człowieka na Krymie.
Petro ANTONENKO Zdjęcie autora
Ci mężni ludzie pracują na półwyspie w konspiracji, mimo że mają mandat od Pełnomocnika ds. praw człowieka przy Radzie Najwyższej Ukrainy. Ale o czym tu mówić, skoro nawet sama Pełnomocniczka Walerija Ługowska niedawno przedostała się na Krym jako osoba prywatna, i to tylko dlatego, że obecni „strażnicy” Krymu jej nie rozpoznali. Na półwyspie sparaliżowane są wszystkie instytucje państwowe, służby państwa ukraińskiego znajdują się pod kontrolą okupantów. Obrońcy praw człowieka na Krymie nie mieli do kogo się zwrócić w sprawie stwierdzonych licznych naruszeń praw człowieka. Przecież nie do okupantów. Mimo to monitoring trwa w tych praktycznie frontowych warunkach i zebrano dość solidny materiał, który przekazuje się naszym władzom, przede wszystkim do centralnego biura tego samego Pełnomocnika.
Kierownik misji monitoringowej, koordynator projektów centrum informacyjnego „Majdan Monitoring” (m. Tarnopol) Wołodymyr Chanas zaznaczył na konferencji prasowej:
— Putin oświadczył, że krymskie referendum, rzekomo, odbyło się zgodnie z normami i konwencjami ONZ. Ale tu warto mówić tylko o jednej konwencji ONZ — o przestrzeganiu praw człowieka w warunkach wojny. O wszystkim innym trudno mówić, jeśli półwysep jest dziś terytorium władzy i prawa automatu, terytorium uzbrojonych band ludzi. Trudno cokolwiek powiedzieć o prawie dziennikarza do wykonywania zawodu na półwyspie, jeśli dziennikarze muszą chować głęboko swoje legitymacje redakcyjne, dyktafony, aparaty fotograficzne i kamery wideo. Konduktora pociągu kowelskiego pobito tylko za to, że miał znaczek w niebiesko-żółtych barwach. A to jest służbowy znaczek państwowych Ukraińskich Kolei. Zamiast jakiejkolwiek wolności wyznania — poniżanie wiernych innych wyznań, a wobec Żydów — zwykły antysemityzm, właśnie „rozgulem” którego w Ukrainie straszą swoich widzów rosyjskie kanały telewizyjne.
Podobnie wypowiedzieli się w swoich wystąpieniach przedstawiciel biura Ombudsmana Bohdan Kryklywenko oraz dziennikarka z Odessy Ołena Bałaba. Misja przybyła na Krym na kilka dni przed referendum. Na własne oczy widziała, co działo się w te dni i w dzień tak zwanego „głosowania”. Puste ulice stolicy autonomii Symferopola, Sewastopola i innych miast, gdzie zwykli mieszkańcy woleli się nie pokazywać, a maszerowali wyłącznie uzbrojeni ludzie w kamuflażu, a później już otwarcie w rosyjskich mundurach. Praktycznie puste lokale wyborcze w dniu „referendum”: rano pod ochroną zwożono tu grupy Krymian, dla „obrazka” na rosyjskie kanały telewizyjne, a potem lokale wyludniały się. Choć frekwencję i głosy „za” okupanci namalowali po prostu fantastyczne: odpowiednio — „zagłosowało” 83%, a „za” było aż 97. A w Sewastopolu ponad 120%, więcej niż wynosi ogólna liczba mieszkańców miasta.
Uczestnicy misji opowiedzieli o licznych przeszkodach przy wjeździe na półwysep i wyjeździe z niego, o upokarzających rewizjach ludzi na punktach kontrolnych, których dokonują bliżej nieznane osoby, na podstawie jakich uprawnień — nie wiadomo. Dziennikarze zapytali, jakie są nastroje zwykłych Krymian, z którymi uczestnikom misji mimo wszystko udało się porozmawiać, pomimo nieufności ludzi. Otóż ci, którzy rzeczywiście tak bardzo pragnęli uciec z Ukrainy do Rosji, nie raz za główną przyczynę podawali pieniądze: rzekomo w Rosji będziemy więcej zarabiać. To kolejny mit, ale nic dziwnego, skoro przez cały czas przegrywaliśmy na Krymie przestrzeń informacyjną — zaznaczyli uczestnicy konferencji prasowej. Krymianie wymieniali też drugą przyczynę — niestabilność, a nawet jakiś, ich zdaniem, „bałagan” w Ukrainie. Choć czym jest bałagan i bezprawie po krymsku, Krymianie szybko odczują i już odczuwają.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF en Wikimedia Commons ↗ · Traducción automática
