Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalSaber · Personas · Futuro
Página · p. 1página original ↗

Czy przebiegli igrają z ogniem?

Слово Просвіти, №22 за 2012 рік

W Dniu Języka Słowiańskiego i Kultury, 24 maja, garstka regionalnych z parlamentarnej większości po raz kolejny zademonstrowała narodowi ukraińskiemu swoje zakłamanie i nieukrywany cynizm. Na sesji Rady Najwyższej Ukrainy, pomimo rosnącego oburzenia społeczeństwa oraz negatywnych opinii ukraińskich naukowców, Ogólnoukraińskiej Rady Kościołów i organizacji międzynarodowych na temat projektów ustaw językowych, podjęli oni mimo wszystko pierwszą próbę przyjęcia antyukraińskiego, antypaństwowego projektu ustawy Kiwałowa-Kolesniczenki „O zasadach państwowej polityki językowej” nr 9073. Mykoła CYMBALUK Pod wieczór tego dnia Partia Regionów wystąpiła z oświadczeniem, w którym stwierdzono między innymi, że „szalejąca opozycja zerwała w parlamencie przyjęcie niezwykle ważnego projektu ustawy, który ma na celu ochronę konstytucyjnych praw milionów obywateli Ukrainy do języka ojczystego”. A dalej popłynął brudny potok kłamstwa i dezinformacji w rodzaju tego, że deputowani ludowi — przedstawiciele Bloku Julii Tymoszenko, „Frontu Zmian” i „Naszej Ukrainy” — „dobitnie zademonstrowali swoje prawdziwe zamiary, które nie mają nic wspólnego ani z ochroną języka państwowego i praw człowieka, ani z realizacją europejskich perspektyw Ukrainy”. A na końcu cyniczne i bezczelne kłamstwo dotyczące jednego z autorów kompilacyjnego projektu ustawy, Wadyma Kolesniczenki, który rzekomo został „bestialsko pobity”. Nieudolni politolodzy i pismacy z biura prasowego Partii Regionów po raz kolejny wykazują się zapominaniem o elementarnych wymaganiach dotyczących własnej brudnej kuchni: kłamca musi mieć dobrą pamięć. Właśnie tego im ciągle brakuje. Czy w dzieciństwie byli niedożywieni produktami bogatymi w fosfor, czy brakuje im doświadczenia w dwulicowości, czy po prostu niełatwo im przyłożyć garbatego do ściany. Jednym słowem, już po oświadczeniu PR współautor prowokacyjnego projektu ustawy, Wadym Kolesniczenko, opisując na swojej stronie na Facebooku bójkę w murach Rady Najwyższej podczas rozpatrywania kwestii dwujęzyczności, bez cienia gry poinformował: „Dziękuję za troskę o moje zdrowie. Bóg uchował, wszystko w porządku”. To prawda, że opozycja, pozbawiona jakichkolwiek realnych dźwigni wpływu na politykę w państwie, od czasu do czasu zmuszona jest uciekać się do działań protestacyjnych. Zwłaszcza wtedy, gdy kwestie organizacyjne lub legislacyjne z inicjatywy regionalnych lub komunistów mogą wyrządzić niepowetowaną szkodę ukraińskim interesom. Takim był i jest dwujęzyczny projekt ustawy Kiwałowa-Kolesniczenki. Dlatego opozycja jeszcze rano zablokowała trybunę. Wywiązała się bójka, w której muskularni chłopcy z mandatami deputowanych, którzy nigdy nie byli obciążeni kulturą i intelektem, porządnie poturbowali kolegów z opozycji. I to tak, że jednego z nich, Mykołę Petruka, zakrwawionego i z rozbitą głową zabrała karetka pogotowia. W tym czasie pod budynkiem Rady Najwyższej (na ulicy Hruszewskiego, w Parku Maryjskim) zebrały się tysiące tych, którzy wyszli z protestem przeciwko faktycznemu wprowadzeniu na Ukrainie dwujęzyczności. Flagi i hasła Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. T. H. Szewczenki, partii politycznych „Swoboda”, Kongresu Ukraińskich Nacjonalistów, Ukraińskiej Partii Ludowej, „Soboru”, Bloku Julii Tymoszenko, licznych ruchów społecznych („Widsicz”, „Nie bądź obojętny!”, „Przestrzeń wolności”, „Ukraińska sprawa”) i innych wypełniły całą przestrzeń. Wyrazić zaniepokojenie bezprawnymi, antyukraińskimi zamiarami regionalnych i komunistów wprowadzenia dwujęzyczności przyszli wszyscy, od małego do starego, od dzieci z rodzicami, uczniów i studentów po siwowłosego weterana wojny z baretkami orderów na klapie marynarki (nawiasem mówiąc, rosyjskojęzycznego). Opinia wszystkich jest jedna: przebiegły i prowokacyjny projekt Kiwałowa-Kolesniczenki pod pozorem troski o prawa językowe mniejszości narodowych „przemyca” faktyczne wprowadzenie na Ukrainie drugiego języka państwowego — rosyjskiego — i tym samym stawia kraj na krawędzi rozpadu. Profesor Akademii Kijowsko-Mohylańskiej Łarysa Masenko, która wraz z innymi kijowskimi wykładowcami i naukowcami wyszła na akcję protestacyjną, tak skomentowała zamysł proeuropejskiej większości: „To podstępny zamiar przemycenia języka rosyjskiego jako drugiego państwowego, wykorzystując samowolnie i podstępnie bardzo dobry europejski dokument — Europejską kartę języków regionalnych lub mniejszościowych. Nawiasem mówiąc, także w Europie dokument ten był zatwierdzany z poważnymi zastrzeżeniami i nie wszystkie kraje go ratyfikowały. W szczególności Rosja tej Karty, powołanej do ochrony języków mniejszości narodowych, do tej pory nie ratyfikowała. Swego czasu, jeszcze za prezydentury Kuczmy, przy aktywnej „pracy” moskiewskich „speców” w Radzie Europy i pod naciskiem tych ostatnich, prorosyjskim grupom udało się przemycić Kartę w ukraińskim parlamencie. Już od pierwszych kroków było jasne: Moskwa i nasza piąta kolumna wykorzystają ją, aby wprowadzić rosyjski jako regionalny, nadając mu początkowo wszystkie te prawa, co państwowemu. Czyli jest to próba faktycznego wyparcia języka ukraińskiego”. Dokończenie na str. 2 GRATULUJEMY JURIJOWI BACZOWI! KIJOWSCY ARTYŚCI: RÓŻNORODNOŚĆ IMION

p. 2 · página original ↗

Dokończenie. Początek na str. 1. Wiemy, że regionaliści z komunistami demagogicznie deklarują dwujęzyczność, a w rzeczywistości opowiadają się za rosyjską jednojęzycznością. Chcą zalegalizować praktykę, która na przykład została zapoczątkowana w Odessie. Tam mer Kostusew zabronił przedkładania mu dokumentów w języku ukraińskim. Albo na Krymie, gdzie w praktyce kancelaryjność w języku ukraińskim już nie jest prowadzona. Zresztą w Doniecku, w ojczyźnie przeważającej większości przywódców obecnej władzy, mamy takiego sobie Mykołę Łewczenkę, który zamyka ukraińskie szkoły, przedszkola i tym podobne. Dlatego chcą tę praktykę rozszerzyć na całe terytorium Ukrainy. Norma nowego projektu ustawy Kiwałowa-Kolesniczenki, którą wprowadzili, jest faktycznie przepisana z krytykowanego i odrzuconego poprzedniego projektu ustawy o językach Hryneweckiego-Symonenki-Jefremowa. Głosi ona, że wystarczy 10% populacji w danym rejonie, aby wprowadzić ów język regionalny (nie piszą, że chodzi o rosyjski jako regionalny) i nadać mu takie same prawa, jak ukraińskiemu. Rzecz jednak w tym, że żaden inny język u nas nie osiągnie 10%, jeśli mowa o językach regionalnych mniejszości narodowych. Chyba że na Zakarpaciu, w rejonie berehowskim, gdzie mieszka większość Węgrów, może osiągnąć węgierski, co również jest niebezpieczne. To jednoznacznie podsyci separatystyczne nastroje, które już tam nie raz się przejawiały. Pamiętacie żądanie części deputowanych, by rozpoczynać posiedzenia rady rejonowej od węgierskiego hymnu? A to, że Juszczenko pozwolił postawić głęboko w Karpatach znak, jakoby stamtąd zaczynała się węgierska ziemia, to również niebezpieczny sygnał w kwestii jedności, pokoju i spokoju na Ukrainie. Osłabiony kraj mogą zacząć rozrywać na regionalne kawałki i z

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF en Wikimedia Commons ↗ · Traducción automática

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn