Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalSaber · Personas · Futuro
Página · p. 1página original ↗

PIERWSZY WRZESIEŃ PO DONIECKU

Слово Просвіти, №35 за 2011 рік

16 sierpnia 2011 roku na placu przed Doniecką Obwodową Administracją Państwową uczestnicy akcji protestacyjnej rodziców uczniów trzech ukraińskojęzycznych szkół I—II stopnia nr 3, 27, 100 w Makiejewce oraz ukraińskojęzycznej szkoły I—III stopnia nr 111 w Doniecku jednogłośnie przyjęli apel do władz wszystkich szczebli, oburzeni pokazowym niewykonywaniem przez rady miejskie orzeczeń sądu o wstrzymaniu likwidacji tych szkół. Początek nowego roku szkolnego postawili pod znakiem zapytania ci, którzy zgodnie z ukraińskim prawem powinni dbać o zapewnienie procesu edukacyjnego. Maria OLIJNYK, przedstawicielka rodziców uczniów szkół w sądach, zastępczyni przewodniczącego Donieckiego Zjednoczenia Obwodowego Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. T. Szewczenki. Setki apeli rodziców uczniów do struktur władzy Doniecczyzny, w szczególności do prokuratur miasta Doniecka i obwodu donieckiego, miasta Makiejewki, wysoki stopień napięcia wieców i pikiet, które trwają przez cały 2011 rok, błagalne prośby rodziców, dzieci i nauczycieli, żądania społeczeństwa, by nie zamykać ukraińskojęzycznych szkół, nie przyniosły rezultatu. Co więcej, w Makiejewce już na początku czerwca 2011 roku w szkołach pozostały gołe ściany: ławki, komputery, inny sprzęt wywieziono w nieznanym kierunku, a ze szkoły nr 27 zdjęto nawet tabliczkę. Zwróciwszy się do sądu i otrzymawszy postanowienia z 13 i 22 lipca 2011 r. o zabezpieczeniu administracyjnych pozwów sądowych, którymi wstrzymano działania odpowiednich rad w sprawie likwidacji ukraińskojęzycznych szkół I—II stopnia nr 3, 27, 100 w Makiejewce oraz UKRAIŃSKOJĘZYCZNEJ SZKOŁY nr 111 w Doniecku (postanowienie z 27 maja 2011 roku), rodzice uczniów, społeczeństwo, deputowani ludowi Ukrainy nie mogą doprosić się ich wykonania. Jednakże, zgodnie z art. 382 Kodeksu Karnego Ukrainy „Umyślne niewykonanie przez funkcjonariusza wyroku, decyzji, postanowienia, zarządzenia sądu, które weszły w życie prawne, lub przeszkadzanie w ich wykonaniu — karze się grzywną od pięciuset do tysiąca nieopodatkowanych minimów dochodów obywateli albo pozbawieniem wolności na okres do trzech lat z pozbawieniem prawa zajmowania określonych stanowisk lub zajmowania się określoną działalnością na okres do trzech lat”. Zapytania informacyjne rodziców uczniów szkół do merów miast były ignorowane, wykonanie postanowień odkładano na czas nieokreślony. Oto odpowiedź dla przedstawicielki komitetu rodzicielskiego H. Je. Nazipowej od pierwszego zastępcy mera Makiejewki W. W. Polańskiego, datowana na 11 sierpnia: „…Na Państwa zapytanie, które wpłynęło do komitetu wykonawczego Rady Miejskiej w Makiejewce 09.08.2011 r., informujemy, że wszystkie działania dotyczące roku szkolnego 2011/2012 w szkołach ogólnokształcących I—II stopnia nr 3, nr 27, nr 100 w Makiejewce będą realizowane po rozstrzygnięciu co do istoty sprawy administracyjnej…”. Na czym polega „istota sprawy administracyjnej”, urzędnicy władzy (przede wszystkim merowie), prokuratura, urzędnicy oświatowi nie wyjaśniają, ale bezczelnie udają, że postanowień po prostu nie ma i nie zamierzają ich wykonywać, mając nadzieję, że rodzice nie wytrzymają i odstąpią od swojej decyzji o uratowaniu szkół. Tak samo nie istnieje dla władz lokalnych i obwodowych Uchwała Gabinetu Ministrów Ukrainy nr 315 z 19.04.2010 roku, zgodnie z pkt 54 której optymalizacji podlega sieć ogólnokształcących placówek oświatowych I—II stopnia, w których liczba uczniów jest mniejsza niż 40, a ogólnokształcących placówek oświatowych I—III stopnia, w których liczba uczniów jest mniejsza niż 100. W czasie likwidacji w szkołach I—II stopnia w Makiejewce uczyło się: w nr 3 — 114 uczniów; w nr 27 — 101 uczniów; w nr 100 oraz w szkole nr 111 I—III stopnia w Doniecku — 240 uczniów. Zlekceważono obowiązujące ustawodawstwo, zgodnie z którym nawet przy podejmowaniu legalnych decyzji dotyczących likwidacji i reorganizacji placówek oświatowych konieczne jest uprzednie przeprowadzenie pracy w celu zapewnienia odpowiednich warunków nauki i wychowania uczniów, osiągnięcie uzgodnienia wszystkich kwestii z rodzicami oraz zawczasu rozwiązanie kwestii zatrudnienia pracowników pedagogicznych i innych. Rodzice uczniów szkół, organizacje wchodzące w skład Komitetu Oporu przeciwko Dyktaturze w obwodzie donieckim oraz wszyscy zatroskani, którzy zebrali się 16 sierpnia 2011 roku na akcję protestacyjną, żądali natychmiastowego wykonania postanowienia Donieckiego Apelacyjnego Sądu Administracyjnego z 13 lipca 2011 roku oraz postanowienia Donieckiego Apelacyjnego Sądu Administracyjnego z 22 lipca 2011 roku, którymi wstrzymano działanie decyzji Rady Miejskiej w Makiejewce nr 6/1 i 6/2 z 25 marca 2011 r. w części dotyczącej szkół ogólnokształcących I—II stopnia w Makiejewce nr 3, 27, 100; postanowienia Sądu Rejonowego Woroszyłowskiego w Doniecku z 27 maja 2011 r., którym wstrzymano działanie decyzji Rady Miejskiej w Doniecku z 15.04.2011 r. w sprawie. Dokończenie na str. 2. 5–11 ROK MARKIJANA SZASZKEWYCZA. ŚWIĄTECZNA PALETA

p. 2 · página original ↗

Dokończenie. Początek na str. 1. likwidację Donieckiej szkoły ogólnokształcącej I—III stopnia nr 111, potrzebę niezwłocznego przygotowania tych szkół do nowego roku szkolnego 2011—2012. Dalej wydarzenia potoczyły się tak: 26 sierpnia sędzia Sądu Rejonowego Woroszyłowskiego miasta Doniecka Ołeh Orechow pod naciskiem rady miejskiej był zmuszony przeprowadzić nielegalne posiedzenie sądu i rozpatrzyć pozew przedstawicieli rady miejskiej o uchylenie zabezpieczenia powództwa, złożonego 25 sierpnia wraz z pismem Donieckiego mera do sędziego z „prośbą” o pilne zakończenie procesu. Ołeh Orechow odrzucił wniosek rady miejskiej i pozostawił w mocy decyzję o wstrzymaniu likwidacji szkoły nr 111 miasta Doniecka. O posiedzeniu sądu nie powiadomiono powodów, ale informacja do nich przeniknęła i przed sądem Woroszyłowskim zebrało się około trzydziestu rodziców z dziećmi, którzy trzymali plakat „Zatrzymajcie bezprawie!”, a także przedstawiciele Donieckiej organizacji obwodowej „Frontu Zmian”, „Proświty”, dziennikarze i obrońcy praw człowieka. Posiedzenie sądu trwało około godziny, sędzia Ołeh Orechow odrzucił wniosek przedstawicieli rady miejskiej. P.o. przewodniczącego Donieckiej organizacji „Frontu Zmian” Serhij Czyrin zadzwonił do powódki Iryny Kruhłowej, aby powiadomić ją o wyniku posiedzenia sądu. Podziękowała ona prawnikom „Frontu Zmian” za obronę interesów dzieci i opowiedziała, że inicjatywna grupa rodziców, z pomocą Donieckiego „Frontu Zmian”, przygotowuje szkołę nr 111 na Pierwszy września. „Już pomalowaliśmy ściany, powiesiliśmy nową tablicę dla pierwszoklasistów i kontynuujemy przygotowania szkoły do nowego roku szkolnego. To będzie najbardziej wyczekiwany i najradośniejszy Dzień Wiedzy w naszej szkole”. A 29 sierpnia już Doniecki Apelacyjny Sąd Administracyjny (sędzia I. D. Kompanić) rozpatrywał skargi rodziców uczniów szkół nr 3, 27 i 100 miasta Makiejewki, ponieważ Centralno-Miejski Sąd Rejonowy Makiejewki odmówił uznania za bezprawne i nie uchylił decyzji Rady Miejskiej Makiejewki o likwidacji szkół. Pod budynkiem sądu znów zebrali się rodzice, mając nadzieję, że sąd zaspokoi ich żądania i Pierwszego września dzieci zasiądą w ławkach w swoich szkołach, przecież jest decyzja sądu o wstrzymaniu ich likwidacji! Administracje tych placówek oświatowych są zobowiązane przygotowywać się do nowego roku szkolnego, jednak to się nie dzieje. Dyrektor szkoły nr 100 zebrała rodziców i zaproponowała im kupno ławek, ponieważ stare wywieziono ze szkoły jeszcze na początku lata, w szczycie egzaminów końcowych, więc nadzieja tylko w środkach rodziców. Zaproponowała ona również rodzicom „zrzutkę” na zapewnienie szkole środków materialno-technicznych niezbędnych do nauki. Gdzie podziały się ławki i reszta mienia szkoły — dyrektor nie powiedziała. Jednak, według słów rodziców, wiadomo im, że część ławek po prostu zniszczono, a część — sprzedano. Oto taki nacisk materialny, psychologiczny i administracyjny znoszą obywatele Doniecczyzny, którym przychodzi walczyć z władzą o wykonanie decyzji… władzy. 29 sierpnia Doniecki Apelacyjny Sąd Administracyjny poparł postanowienie sądu pierwszej instancji — Centralno-Miejskiego Sądu Rejonowego miasta Makiejewki o legalności likwidacji przez Radę Miejską Makiejewki ukraińskojęzycznych szkół ogólnokształcących I—II stopnia nr 3, 27 i 100. Dokonano tego postanowieniem kolegium sędziów w składzie przewodniczącej sędzi Iryny Kompanić, Switłany Żabotyńskiej, Ołeksandra Nikulina w trybie alarmowym — na „prośbę” mera Makiejewki Ołeksandra Malcewa z 19 sierpnia: „niezwłocznie rozpatrzyć” apelację rodziców uczniów wymienionych szkół makiejewskich Ołeny Sajetowej, Ołeny Anufrijewej i Hanny Nazipowej od postanowienia sądu pierwszej instancji z 3 sierpnia 2011 roku (sędzia Andruszyna) oraz „podjąć decyzję”. Rodzice w apelacji uzasadnili naruszenie norm ustawodawstwa, Konstytucji Ukrainy przez pozwanego i prosili sąd apelacyjny o uchylenie postanowienia Centralno-Miejskiego Sądu Rejonowego m. Makiejewki i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Posiedzenie sądu rozpoczęło się o godzinie 10 i trwało do wieczora. Postanowienie sądu Iryna Kompanić odczytała o godz. 19:02. To już stało się normą w donieckich sądach: rozpatrywać sprawy sądowe na „prośby” władzy, w których oczekuje się decyzji na korzyść władzy przez 10, a nawet więcej godzin i pracować ponad normę czasu pracy, nawet w święto państwowe!!! Wystarczy wspomnieć rozpatrywanie przez sędziego Donieckiego Sądu Okręgowego Tarasenka sprawy administracyjnej z powództwa mera Doniecka Łukianczenki, która trwała całą noc od 17:30 23 sierpnia do 5:30 24 sierpnia, czyli 12 godzin, i zabroniła organizacjom społecznym świętować 20-lecie niepodległej Ukrainy w Doniecku. 29 sierpnia sąd odrzucał wszystkie wnioski ze strony przedstawicieli rodziców, w szczególności — zgłoszone przez przedstawicieli powoda wyłączenie składu sędziowskiego. Rozumiejąc wagę poruszonego problemu oraz jego znaczenie społeczne, rodzice uważali, że podejmując decyzję dotyczącą likwidacji i reorganizacji placówek oświatowych zgodnie z obowiązującym prawem, należy uprzednio przeprowadzić pracę nad zapewnieniem odpowiednich warunków nauki i wychowania uczniów, osiągnąć porozumienie z rodzicami. Jednak kierownictwo miasta Makiejewki, gdzie znajdują się szkoły nr 3, 27, 100, a także Rada Miejska Makiejewki nawet nie zamierzały uprzednio uzgadniać problematycznych kwestii z rodzicami uczniów. Działali w tajemnicy przed rodzicami i opinią publiczną. Wstyd Partii Regionów z hasłem „Usłyszę każdego” przyznawać się, że teraz walczy ona z dziećmi i jest na nie głucha! Żadnych zebrań, na których omawiano by celowość likwidacji wspomnianych szkół, nie przeprowadzano. Poza tematem pozostały rady szkół. Właściwie nie wiadomo, czy te organy samorządu istnieją, choć są skrajnie potrzebne do poszukiwania rozwiązań sytuacji krytycznych… Rodzice nalegali, aby sąd uwzględnił fakt, że decyzja o zamknięciu trzech szkół została podjęta przez radę miejską potajemnie, bez obowiązkowej dyskusji z opinią publiczną, z rodzicami uczniów szkół, bez wniosków profilowej komisji deputowanych, z naruszeniem regulaminu Rady Miejskiej Makiejewki oraz Ustawy Ukrainy „O samorządzie lokalnym na Ukrainie”. Przecież tak trudną decyzję, jak „O Programie optymalizacji placówek oświatowych m. Makiejewki” deputowani rozpatrywali i głosowali w punkcie „Różne”! Oprócz tego, jak wspominaliśmy wcześniej, swoją decyzją Rada Miejska Makiejewki naruszyła postanowienie Gabinetu Ministrów Ukrainy nr 315 z 19 kwietnia 2010 roku. Powodowie nalegali również na tym, że likwidując te osiedlowe ukraińskojęzyczne szkoły, władza narusza ustawę o oświacie, która uznaje priorytetowe prawo rodziców do wyboru szkoły dla swoich dzieci. Pozwani dostarczyli do sądu setki kserokopii FAŁSZYWYCH dokumentów, które zarówno sąd apelacyjny, jak i sąd pierwszej instancji „z zawiązanymi oczami” przyjmowały jako dowody bez przedstawienia oryginałów do wglądu. W 2 tomach akt sądowych pozwani w nieznany sposób, bez dyskusji, „wrzucili” około 800 stron „dowodów”. Jeden z pozwanych — pierwszy zastępca mera Makiejewki Wołodymyr Polanski — kategorycznie odrzucał wszystkie oskarżenia o naruszenie aktów prawnych przy podejmowaniu decyzji o zamknięciu szkół. W szczególności wyjaśnił, że Postanowienie Gabinetu Ministrów Ukrainy nr 315 dla Rady Miejskiej w Makiejewce nie jest dokumentem obowiązkowym do wykonania przez miejscowy organ władzy. Co więcej, Polański twierdził: „Ustawy Ukrainy, dekrety Prezydenta, uchwały Gabinetu Ministrów, uchwały ministerstw i urzędów, inne akty normatywno-prawne, zarejestrowane w ustalonym porządku, są wykonywane przez organy samorządu terytorialnego tylko w tej części, która ich dotyczy”. Polański odrzucił również oskarżenia pod adresem rady miejskiej, jakoby szkoły optymalizowano bez przeprowadzania wysłuchań publicznych. Według niego nie jest „obowiązkowe”, aby wszyscy rodzice uczniów zamykanych szkół byli należycie powiadomieni o danej decyzji rady miejskiej, do tego wystarczy zgoda 20% rodziców (właśnie takie, sfałszowane przez radę dokumenty zostały przedstawione w sądzie), obecnych na ogólnym zebraniu rodziców szkoły. Ponadto Polański wreszcie ujawnił przyczynę likwidacji szkół z ukraińskim językiem nauczania. Rzekomo jest to wymuszona decyzja rady miejskiej z powodu ograniczenia finansowania sfery oświaty w mieście. Zaznaczył, że uczeń każdej likwidowanej szkoły kosztuje budżet państwa znacznie drożej niż inni uczniowie z Makiejewki. „Bieda zmusza nas do podejmowania niepopularnych, ale wyważonych, zgodnych z prawem, tolerancyjnych decyzji (o zamknięciu szkół) po to, aby dziecko uczyło się w mieście Makiejewka, zdobywało jakościowe wykształcenie. I dlatego decyzja Rady Miejskiej w Makiejewce o optymalizacji sieci placówek oświatowych została podjęta tolerancyjnie, jawnie, wyważenie, demokratycznie” — zapewnił, wbrew oczywistym dowodom i protestom rodziców, pierwszy zastępca mera Makiejewki. „Najważniejsze jest to, że tę decyzję rady miejskiej potwierdziła zarówno prokuratura miejska, jak i Centralny Sąd Miejski w Makiejewce, ponieważ jest ona zgodna z prawem i właśnie to jest podstawą dalszego życia, aby nieszczęście nie pukało do naszej miejskiej wspólnoty terytorialnej w Makiejewce. Jeśli nie zlikwidujemy tych szkół, nie będziemy mieli z czego płacić wynagrodzeń nauczycielom!” — oświadczył Polański. W obwodzie donieckim w 2011 roku planowano zamknięcie 26 szkół ogólnokształcących. Według informacji zlikwidowano 16, z nich cztery sprawy znajdują się w sądzie. Zamknięcie szkół odbywa się zgodnie z „Regionalną mapą drogową optymalizacji sieci jednostek budżetowych i wydatków budżetów lokalnych na ich utrzymanie”. Tak oto rządząca w Doniecku Partia Regionów zarządza i reformuje oświatę. O jakiej przyszłości władzy mowa, jeśli wypowiedziała ona wojnę ukraińskojęzycznym DZIECIOM? I co to za niezależni sędziowie, którzy wykonują przestępcze rozkazy władzy?! Maria OLIJNYK P. S. 30 sierpnia 2011 roku Szanowna Pani Mario! Dziękuję, że wykazała Pani wytrwałość i napisała do mnie list. Prezydent Ukrainy bardzo uważnie śledzi sytuację z zamykaniem szkół. Dotyczy to nie tylko wskazanych przez Panią szkół w Makiejewce i Doniecku, ale także szkół na całej Ukrainie. Prezydent Ukrainy jest gwarantem ochrony konstytucyjnych praw obywateli, w tym również dzieci i ich rodziców. Los szkół w obwodzie donieckim rozstrzygnie sąd. Rodzice, którzy zaskarżają decyzje władz lokalnych, publicznie oświadczyli, że mają zamiar zaskarżyć ostatnią decyzję Donieckiego Apelacyjnego Sądu Administracyjnego. Proponuję poczekać na ostateczną decyzję organów sądowych. Zgodnie z Konstytucją Ukrainy żadna gałąź władzy nie może ingerować w pracę sądów. Głowa państwa nie dopuści do żadnej ingerencji ani władz lokalnych, ani jakichkolwiek innych władz w pracę organów sądowych. Prezydent wielokrotnie oświadczał, że kwestia reorganizacji pracy szkół powinna być przeprowadzana tylko po dyskusji i decyzji lokalnej wspólnoty. Z poważaniem Rzecznik Prasowy Prezydenta Ukrainy Daria CZEPAK Sąd trwa... Występuje przedstawicielka rodziców uczniów szkół z ukraińskim językiem nauczania w donieckich sądach Maria Olijnyk

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF en Wikimedia Commons ↗ · Traducción automática

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn