Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalSaber · Personas · Futuro
Página · p. 4página original ↗

ZDOBĘDZIEMY PRACĄ

Слово Просвіти, №72 за 2000 рік

Ośrodek Towarzystwa Języka Ukraińskiego w Tarnopolskim Państwowym Uniwersytecie Technicznym imienia Iwana Puluja (wówczas filii Lwowskiego Instytutu Politechnicznego) został utworzony ponad dziesięć lat temu, pod koniec 1989 roku, na fali ogólnonarodowego uniesienia. Jego pierwszym przewodniczącym był obecny prorektor uniwersytetu ds. pracy wychowawczej, znany poeta i artysta Ołeh Mychajłowycz Herman. Następnie ośrodkiem kierowali wykładowcy Petro Mychajłowycz Wasyluk, Tymofij Iwanowycz Rybak, Romanija Stepaniwna Kozemczuk. Już od pierwszych dni ośrodek aktywnie włączył się w procesy rewolucyjne, które zachodziły wówczas w ukraińskim społeczeństwie. Członkowie ośrodka wzięli udział w Ogólnoukraińskim Łańcuchu Zjednoczenia 22 stycznia 1990 roku, w przygotowaniu i przeprowadzeniu wyborów pierwszej demokratycznej kadencji. Wtedy z naszego ośrodka wybrano trzech radnych miejskich i jednego radnego obwodowego. Wiele uwagi poświęcaliśmy przejściu na nauczanie dyscyplin akademickich w języku ukraińskim. W 1995 roku na bazie ośrodka Towarzystwa Języka Ukraińskiego został utworzony ośrodek Towarzystwa „Proświta” imienia Tarasa Szewczenki. Wtedy też u podstaw jego działalności, obok kwestii języka ukraińskiego, postawiono pytanie o konsolidację inteligencji oświatowej i naukowej regionów zachodnich i południowych Ukrainy i osiągnięto w tym pewne sukcesy. W szczególności dzięki staraniom ówczesnego przewodniczącego ośrodka, profesora Tymofija Rybaka, nawiązano ścisłe więzi twórcze między Tarnopolskim a Sewastopolskim uniwersytetami technicznymi. Co roku kilkunastu absolwentów sewastopolskich szkół zostaje studentami naszego uniwersytetu. W ostatnich dwóch latach skupiliśmy uwagę na następujących kierunkach: 1) aktywizacja i uporządkowanie działalności ośrodka poprzez przerejestrowanie, planowanie pracy, systematyczne przeprowadzanie zebrań, stworzenie „Młodej Proświty”; 2) stworzenie stoiska „Proświta”, poprzez które propagować ideę narodową, prawdziwie naświetlać historię Ukrainy, poruszać problemy duchowości, czystości języka ukraińskiego, terminologii naukowo-technicznej itp.; 3) przeprowadzanie wraz z wydziałem wychowawczym akcji duchowych, wieczorów szewczenkowskich; 4) reagowanie na ważne wydarzenia polityczne (zbieranie podpisów pod apelem do pierwszych osób w państwie); 5) stworzenie bazy materialnej ośrodka (pomieszczenie, środki, biblioteka). Wielu byłych prośwician nie wytrzymało próby bezinteresownej pracy na rzecz utrwalenia ideałów „Proświty” i odeszło od pracy proświciańskiej, jednak ci, którzy pozostali, kontynuują rozpoczęte dzieło. Za szczególne osiągnięcie ośrodka można uznać otrzymanie dobrze wyremontowanego i umeblowanego przestronnego pomieszczenia (czy wiele ośrodków może pochwalić się podobnym?), co stało się możliwe dzięki głębokiemu zrozumieniu roli „Proświty” i staraniom rektora naszego uniwersytetu, akademika Ołeha Mykołajowycza Szablija. Drugim ważnym naszym osiągnięciem jest ustanowienie stoiska „Proświta”, na którym wywieszane są w większości oryginalne materiały, poświęcone kwestiom historii, języka i kultury ukraińskiej. Wśród lepszych publikacji wyróżnia się rozprawa-esej aktywnego proświcianina, docenta Mychajła Petryka „Iwan Puluj i ukraińska idea narodowa”. Inicjatywnie pracują młodzi proświcianie. Studentki Iryna Soroka (gr. ES-31) i Wiktorija Hurnyk (gr. PM-21) z powodzeniem wystąpiły na wieczorze szewczenkowskim z oryginalną kompozycją według utworów T. Szewczenki, a na święta Bożego Narodzenia zorganizowały studencką szopkę. Student Andrij Hewko (gr. PM-21) zapewniał komputerowe składanie tekstów na stoisko „Proświta”. Co roku przed Wielkanocą zapraszamy księży do przeprowadzenia Drogi Krzyżowej, kazań i rozmów ze studentami. Wiele wysiłku w organizację i przeprowadzenie tych akcji wkłada starszy wykładowca Ołeksandr Mychajłowycz Rokicki. Zebraliśmy i wysłaliśmy do pierwszych osób w państwie setki podpisów w obronie sprawy ukraińskiej w ogóle oraz języka ukraińskiego w szczególności. Uniwersytecki ośrodek „Proświty” wystąpił z inicjatywą stworzenia słownika złożonej leksyki naukowo-technicznej, który zawierałby najczęściej używane terminy z dyscyplin studiowanych na uniwersytecie, byłby niewielki objętościowo i przystępny cenowo. Zespół proświciański naszego uniwersytetu jest niewielki, ale mimo to, w miarę swoich skromnych możliwości, stara się pracować na rzecz kształtowania świadomości narodowej, podnoszenia duchowości oraz poprawy kultury językowej studentów, ponieważ zdaje sobie sprawę, że według słów Iwana Franki: „Nam wszystkim jako narodowi nic nie przyjdzie za darmo, nam od nikogo żadnej łaski nie oczekiwać, tylko to, co zdobędziemy własną pracą, to będzie prawdziwie nasze nabycie”. M. MEDJUCH, członek ośrodka „Proświty” w Tarnopolskim Państwowym Uniwersytecie Technicznym imienia Iwana Puluja

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF en Wikimedia Commons ↗ · Traducción automática

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn