Strona · s. 1strona oryginału ↗
Sąd Konstytucyjny: MYŚLI O JĘZYKU….
Слово Просвіти, №04 за 2017 рік
nazwany pozytywnym stresem światopoglądowym niektórych sędziów… Ta niemal detektywistyczna retardacja w rozwoju językowych dni sądu przypomniała mi tragiczne perypetie losu Szewczenki jako głównego symbolu naszego JĘZYKA. Po aresztowaniu poetę wieziono pod czujną strażą i bardzo szybko jak niebezpiecznego przestępcę. Później ironicznie wspominał o tym w swoim Dzienniku: „…z Petersburga na ósmą dobę dowieziono mnie do Orenburga, zabijając po drodze tylko jednego pocztowego konia”. A drogi było, przypomnijmy, 2500 km przez Moskwę, Symbirsk, Samarę, Buzuluk… Po dziesięciu latach katorgi bez prawa pisania i malowania nastąpił nad wyraz spowolniony powrót. Jak pisze Iwan Dziuba w swoim znanym dziele „Taras Szewczenko: życie i twórczość” (2008), od pierwszej wiadomości o bliskim uwolnieniu (1 stycznia 1857, list hrabiny A. Tołstoj) i pierwszego doniesienia o zezwoleniu cara na uwolnienie Szewczenki (17 stycznia, list M. Łazarewskiego) do otrzymania oficjalnego rozkazu minęło 7 miesięcy. Oto jak opisał to Szewczenko w Dzienniku: „Jak szybko, jak z zapałem wykonuje się rozkaz aresztowania, tak, przeciwnie, opieszale i chłodno załatwia się rozkaz uwolnienia. A rozkaz pochodzi od tej samej osoby i załatwiają go te same organy. Dlaczego taka różnica? Roku 1847 w tym samym miesiącu sprowadzono mnie z Petersburga do Orenburga na siódmy dzień. A teraz, daj Boże, na siódmy miesiąc otrzymać rozkaz jakiegoś komendanta batalionu, żeby zabrano mi rzeczy państwowe i wstrzymano mi utrzymanie żywnością. Forma, ale ja nie pojmuję takiej nieludzkiej formy” (18 czerwca 1857 r.). My, przytomni Ukraińcy, również „nie pojmujemy takiej nieludzkiej formy” zniesienia putinowskiej ustawy językowej z 2012 roku, która przed 2017 rokiem została „przegłosowana” gwałtem i „omówiona” w 2 minuty i 4 sekundy przy 2 tysiącach 54 propozycjach. Może to w niej, jak w tym bajkowym jajku Nieśmiertelnego Chachlika, ukryta jest dusza Ukraińca? Oto masz wtórność „kwestii językowej” w kraju, a do tego histerię ideowych zwolenników porażki o niestosowności jej zniesienia w najbardziej odpowiedni i najbardziej potrzebny dzień — 23 lutego 2014 roku. Choć dobrze byłoby zrobić to także 21 lutego, w Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego. Przynajmniej ja właśnie po to zostałam posłanką Rady Najwyższej. A Szewczenko jednak powrócił na Ukrainę i żaden polityk jeszcze nie sięgnął jego wewnętrznej siły i nieustannego czynu: „…w tych latach, w dniach największego przejawu myśli narodowej, nad wszystkimi chorągwiami, karabinami maszynowymi, orkiestrami, armatami, procesjami, hetmanami, politykami, partiami, watażkami i parlamentarzystami… panował on jeden — Poeta Ukraiński! Monarchistyczna Rosja, ideolodzy centralizmu, międzynarodowi politycy i miejscowi pedanci muszą schylić przed nim swe głowy, wielkim i niepokonanym władcą zardzewiałego pióra. Zwyciężyłeś, Poeto! Ukraińską zwycięską rewolucję zrobił SZEWCZENKO — nie wódz, nie bohater, nie car, nie dyplomata i nie niemiecki nauczyciel ludowy — zrobił ją poeta!” (A. Nikowski). Sędziowie! Usłyszcie SZEWCZENKĘ, a dobrze będzie WAM z nim.
CZYTELNICZE WIECE
12-13
Z ROSY I WODY WASYLOWI KLICZAKOWI!
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
