Strona · s. 15strona oryginału ↗
Zaprasza Muzeum Hetmaństwa
Слово Просвіти, №04 за 2017 рік
Eduard OWCHARENKO Zdjęcia autora
Niedawno w Muzeum otwarto jubileuszową wystawę indywidualną prac malarskich prozaika, dramaturga, eseisty, artysty Mykoły Zakusyły, poświęconą 60. rocznicy urodzin twórcy. M. Zakusyło urodził się we wsi Małe Moszki w rejonie owruckim na Żytomierszczyźnie. Po ukończeniu szkoły średniej był pastuchem, ikonopisarzem, zajmował się ciesielstwem, służył w wojsku. Ukończył Kijowski Uniwersytet Państwowy im. T. H. Szewczenki oraz szkołę plastyczną przy Domu Artysty w Kijowie (pracownia W. Kawierina). Przez pewien czas restaurował świątynie Polesia, zbierał archaiczną pieśniowość Poleszuków, tak zwane północne „hołosjurky” pasterzy. Badacz poleskiej mitologii i demonologii, poszukiwacz folkloru noryczańskiego. Szczególne miejsce w jego twórczości zajmują mity, legendy, przypowieści, wierzenia. W tekstach dominują fantasmagoria, groteska, magia, metaforyka, symbolizm. Na tej podstawie wypracował nie tylko własny styl, ale także niepowtarzalny artystyczny język pisania. Dzieła malarskie znajdują się w prywatnych kolekcjach na Ukrainie, Białorusi, w Niemczech, Azerbejdżanie, Gruzji, Kirgistanie, Rosji, Muzeum Hetmaństwa oraz Muzeum Książki i Drukarstwa Ukrainy. „Wystawa ma bardzo wysoki poziom, dzieła artysty cechuje ciekawy podtekst, stworzył on wyraziste obrazy. Imponują realia, które są ukryte w głębi prac Mykoły Zakusyły. Mykoła posiada podwójny talent — oryginalnego artysty i pisarza. To właśnie on odrodził w swoich utworach utraconą poleską gwarę” — zaznaczył przewodniczący Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy Mychajło Sydorzewski. Na otwarciu wystawy wystąpili również członek Narodowego Związku Artystów Ukrainy, nauczyciel M. Zakusyły Wiktor Kawierin, laureaci Narodowej Nagrody Ukrainy im. T. H. Szewczenki Wiaczesław Medwid i Wasyl Herasymjuk, ukraińscy pisarze Ołeksij Mykytenko i Mykoła Semeniuk, dyrektor Muzeum Hetmaństwa Hałyna Jarowa, przedstawicielka wydawnictwa „Bukrek” Ałła Kowtun oraz inni. Mówcy zwrócili uwagę na to, że Mykoła Zakusyło to prozaik-malarz, który ulega szczerej naiwności, prymitywizmowi, neofolkowi. Stale utrzymuje więź z duchem przodków, wierzy w wieczność i przeznaczenie. Wirtuozersko gra słowami-kolorami we wszystkich partyturach, rejestrach i barwach. Jako etnopisarz łączy prozę z malarstwem: napisał cykl płócien na podstawie własnej powieści „Noryczanka i ptak”. W pamięci zapadają pejzaże M. Zakusyły „Wczesna wiosna”, „Pełnia”, „Mgła opada”, „Późna jesień”; jego martwe natury — „Dary ziemi”, „Wewnątrz światła”, „Pod nieobecność lepszego”; a zwłaszcza płótna — „Strażnik”, „Tajemnica”, „Poleszucy w Oceanii”, „Sen niepokalanego ptaka” oraz „Na bagnach”, w których obecne są motywy mitologiczne. A zasłużony artysta Ukrainy Anatolij Marczuk co roku na swoje urodziny prezentuje w Muzeum Hetmaństwa swoje nowe projekty twórcze. W minionych dwóch latach artysta przedstawiał własne akwarele i obrazy olejne, a w 2017 roku — wystawę portretu i karykatury „Krąg przyjaciół”.
W ekspozycji można zobaczyć portrety znanych współczesnych: Bohatera Ukrainy Anatolija Palamarenki, zasłużonego działacza sztuki Wiktora Stepurki, zasłużonych artystów Mychajła Demcu i Mykoły Rodina (ten ostatni jest nauczycielem A. Marczuka), scenarzysty filmowego Władysława Taraniuka, a także ojca artysty Petra Hryhorowycza, jego siostry Tamary, łącznie ponad 60 prac. O ile portret babci A. Marczuka, Fedory, został stworzony jeszcze w 1976 roku, to Władysława Taraniuka już w tym roku. Wśród zaprezentowanych prac znajduje się 10 autoportretów Anatolija Marczuka, a także jego portrety namalowane przez artystów Ołeksandra Rożkowa, Ołhę Karpenko, Oksanę Karpus, Nataliję Mocak oraz popiersie stworzone przez znanego rzeźbiarza Wołodymyra Szczura. Portrety wykonane są w 15
Hałyna Jarowa i Mykoła Zakusyło Artysta Anatolij Marczuk
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
