Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 6strona oryginału ↗

Zrozumcie mnie

Слово Просвіти, №05 за 2005 рік

Wspomniana zostaje grecka legenda, którą opowiedziała pani M. Ch. Dżansiz: „Gdy Bóg stworzył Ziemię i wszystko na niej, obdarował zwierzęta językami, tak że każde miało swój. A Świstaka dodatkowo nagrodził ogromnymi zębami. Pewnego razu idzie Świstak smutny-smutny, a naprzeciw niemu Wilk. „Co się stało?” — pyta. Jeszcze bardziej Świstak spuścił głowę i odpowiedział: „Zęby przeszkadzają mi jeść ziarno”. „To oddaj mi je”, — rzekł Wilk. „A co mi za nie dasz?” „Mój język”, — i Wilk zagwizdał tak, jak teraz gwiżdżą Świstaki. Świstakowi taka wymiana wystarczyła. Wilk otrzymał nowe zęby, a Świstak, zagwizdawszy, schował się w norze. Po jakimś czasie Wilk upolował Zająca. Najadł się do syta i chciał był z radości zagwizdać, ale ot — gwizdu nie było. „Ау-у-у!” — zawył Wilk. Od tego czasu wyje, bo swój język stracił”. Więc nie traćmy swojego języka, my, Ukraińcy! Co do klubu znajomości „Jednomyślnik”. Ja, Jakiw Zinczenko, wiek — 27 lat, wykształcenie — średnie ogólne, uważam się za narodowo świadomego. Prawie doskonale znam język białoruski. Lubię słuchać radioodbiornika, szczególnie białoruskiej redakcji „Radia Swoboda”. Piszę wiersze. Wśród nich są utwory w języku ukraińskim, a także napisane w językach białoruskim i rosyjskim. Choć po wydarzeniach wokół Tuzli po rosyjsku nie piszę. Chcę jeszcze powiedzieć, że jestem inwalidą I grupy z resztkami wzroku i mam marzenie nawiązać korespondencję z osobą, która by mnie rozumiała. Mój adres: Zinczenko Jakiw, wieś Iskra, rejon wielkonowosiółkowski,

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn