Strona · s. 15strona oryginału ↗
PIEŚNI I ROZMOWY DLA ANIOŁÓW
Слово Просвіти, №05 за 2005 рік
ROCZNICA Już tradycyjnie 29 stycznia w Teatrze Operetki odbywa się założony przez MA „Art Weles” „Koncert dla aniołów” — impreza, która czci pamięć Bohaterów Krut. Od kilku lat znani i lubiani wykonawcy śpiewają na tym wydarzeniu swoje najlepsze pieśni. Zazwyczaj na koncerty przychodzi wielu miłośników ukraińskiej muzyki, ponieważ te wieczory zawsze wyróżniały się kameralnością i szczególną atmosferą, która budzi w duszy najjaśniejsze uczucia. Tym razem pod murami teatru również zebrało się sporo chętnych do wzięcia udziału w artystycznym wydarzeniu. Co prawda, oczekiwanie na spotkanie z pięknem dla wielu zostało zepsute przez elementarne błędy w organizacji. Większość ludzi bez miejsc zmuszona była stać na mrozie prawie godzinę. Ale czym to jest w porównaniu z wyczynem Bohaterów Krut! Ochroniarze wpuszczali do środka tylko tych, którzy mieli zaproszenia ze wskazanym miejscem (takich, nawiasem mówiąc, było mało). Wszystkim innym ogłoszono, że zostaną wpuszczeni, nie, nie na salę, a w ogóle do budynku teatru dopiero po godzinie siódmej. Dla przedstawiciela prasy nie robiono wyjątku. Dość zmarznięci ludzie, nauczeni Majdanem, zaczęli nawet skandować „Hańba!”. Co prawda, w tym przypadku pożądanego efektu to nie przyniosło. Zrozumiałe, że po siódmej gigantyczna kolejka do szatni i znaczne opóźnienie rozpoczęcia koncertu było zapewnione. Koncert okazał się dość nieoczekiwany choćby dlatego, że jego pierwsza część była zupełnie nie muzyczna (z wyjątkiem występu Marii Burmaki). Na scenie na niewielkich trybunach siedzieli znani ludzie, wśród których — deputowani ludowi Mykoła Tomenko, Andrij Szkil, Jurij Pawłenko, rzecznik MSZ Markijan Łubkiwski, członek CKW Rusłan Kniazewycz, naczelnik wydziału ds. rodziny i młodzieży Kijowskiej Miejskiej Administracji Państwowej Ołeksandr Kułyk, dziennikarz Mychajło Brynych i inni. Od razu pojawiła się myśl, że takie zmiany w ogólnie niezmiennym od kilku lat formacie koncertu stały się możliwe dzięki niedawnym pomarańczowym wydarzeniom. Według słów organizatorów koncertu, „tegoroczne obchody pamięci Bohaterów Krut postanowiono przeprowadzić w formacie talk-show, z udziałem tych, którzy byli w centrum wydarzeń Pomarańczowej Rewolucji: polityków, studentów — uczestników akcji protestacyjnych, a także muzyków, którzy swoimi pieśniami z pomarańczowej sceny podnosili morale uczestników rewolucji. Przedmiotem dyskusji staną się heroiczne czyny, które w różnych historycznych czasach budziły sumienie Narodu i nie pozwalały mu zginąć w najmniej sprzyjających warunkach. To i Wojna Wyzwoleńcza pod wodzą Bohdana Chmielnickiego, i wydarzenia rewolucyjne lat 1918—21, i ruch powstańczy połowy XX wieku, wydarzenia początku lat dziewięćdziesiątych, Pomarańczowa Rewolucja i wiele innych wielkich i małych czynów, których dokonali najlepsi synowie i córki Ukrainy na drodze zdobywania Wolności dla swojego Narodu”. Zatem uczestnicy rozmowy wyrażali swój punkt widzenia na różne kwestie, które dotyczyły zarówno przeszłości, jak i współczesności — o przyczynach klęski młodej Ukraińskiej Republiki Ludowej w 1918 r., o historycznym sensie bitwy pod Krutami, o różnicach między współczesnymi politykami-zwycięzcami, o fenomenie heroizmu i wyczynu, o paralelach między wydarzeniami 1918 roku a Pomarańczową Rewolucją. Brzmiały różne opinie, rozmowa momentami nawet przechodziła w dyskusję. Chociaż z wieloma wyrażonymi stanowiskami prawie wszyscy byli tak czy inaczej zgodni. W szczególności z tymi, że trzeba szukać siły w sobie (a nie oglądać się na innych), wierzyć w siebie i w Ukrainę, umieć wyrażać protest, nie myśląc przy tym o swoim osobistym heroizmie. Dlatego też paralele z wydarzeniami historycznymi są zasadne, ponieważ nie warto zapominać o błędach przeszłości i pewne wnioski z nich wyciągać trzeba. Ponadto bez tamtych wydarzeń nie mogłaby zaistnieć dzisiejsza wolna Ukraina. Najważniejsze — trzeba iść, zwyciężać i bronić innych, do tego czas zmienić. Wystąpili: Herasymczuk i „Koroliwśki zajci”, Taras Petrynenko i Tetiana Horobec, Foma (bez „Mandriw”), który przy akompaniamencie gitary akustycznej śpiewał swoje najbardziej liryczne pieśni. Niespodzianką stał się występ kobziarza Tarasa Kompanczenki — wykonał on pieśń… „Śmiało my w boj pojdiom”, która, jak się okazuje, początkowo miała inny, ukraiński tekst, a potem ją faktycznie ukradziono i zaczęto wykorzystywać jako hymn wojny domowej. Więc pieśń wybrzmiała w swoim pierwotnym, ukraińskojęzycznym wariancie. Taras Czubaj zupełnie „rozbujał” salę starą ukraińską pieśnią partyzancką, a teraz ludowym hitem „Lenta za lentoju”. Na końcu Łesia Horowa i wszyscy uczestnicy koncertu zaśpiewali pieśń, którą często słyszeliśmy podczas Pomarańczowej Rewolucji — „Ja — patriot”. Oto takim, niezwykłym i niejednoznacznym stał się tegoroczny „Koncert dla aniołów” z rewolucyjnymi zmianami. Istnieją różne opinie co do zasadności czy niepotrzebności nowego formatu wydarzenia, i w ogóle — co do wydarzeń przeszłości i współczesności. Bezsporne jest jedno — anioły wszystko widzą. Kateryna TARCZEWSKA. W Muzeum Książki i Drukarstwa Ukrainy otwarto wystawę kijowskiego artysty Wołodymyra Harbuza, wcześniej szeroko znanego ilustratora książkowego i grafika. Ta wystawa pomieściła 41 prac malarskich i 9 graficznych autora i nosi tytuł „Barwy rodzinnego kraju”. Prace malarskie zaprezentowane na wystawie to piękne impresjonistyczne pejzaże, plenerowa suita krajobrazów Naddnieprza — stron, które swego czasu dziwiły i nasycały natchnieniem Tarasa Szewczenkę. Całej twórczości Wołodymyra Harbuza tak czy inaczej przypisane jest zwracanie się do obrazu wielkiego narodu. Swoje słowo powiedzieli Ołeś Doryczenko, Wasyl Korczynśkyj i dyrektor centrum wydawniczego „Proświta” Wasyl Kliczaka, który powitał wszystkich „krewnych Harbuza”, a także zaznaczył, że prawie we wszystkich pejzażach obecna jest pomarańczowa (lub też dyniowa) barwa. Wiemy również, że Wołodymyr niedawno obchodził swoje urodziny. Korzystając z okazji, chcemy życzyć mu, aby w przyszłym roku kogut zawsze budził go „tą nogą” i żeby od razu chwytał w ręce pędzel…
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
