Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 3strona oryginału ↗

GRY WOKÓŁ TYMOSZENKO

Слово Просвіти, №05 за 2005 рік

PREMIERIADA. Mianowanie Julii Tymoszenko pełniącą obowiązki premiera Ukrainy wywołało falę politycznych intryg, kombinacji, domysłów i insynuacji. Sytuację zaostrzył fakt, że nominacja ta odbyła się dość nieoczekiwanie i operatywnie, tuż przed wyjazdem W. Juszczenki do Moskwy. Odniosło się wrażenie, że Wiktor Andrijowycz zdecydował się na błyskawiczny i zdecydowany improwizowany krok, autorytatywnie przecinając skomplikowany węzeł premieriady i nowej koalicji politycznej, a jednocześnie demonstrując wolitywny gest polityczny wobec Moskwy… Tygodniowa nieobecność Wiktora Juszczenki na Ukrainie zaostrzyła namiętności wokół premiera i formowania nowego rządu, ale jednocześnie dawała czas uczestnikom nowej koalicji władzy na podyskutowanie i porozumienie się jeszcze przed interwencją Prezydenta Ukrainy. Tymczasem, gdy Julia Wołodymyriwna od razu zaczęła zaprowadzać porządek w dawnej włości Wiktora Janukowycza, niektórzy przedstawiciele „Naszej Ukrainy” ogłosili swoje „fe” wobec zachowania i ambicji rodzimej Joanny d’Arc. Dziwnym wydało się również to, że pisemnego rozporządzenia Prezydenta o mianowaniu Petra Poroszenki, jednego z faworytów walki o fotel premiera, sekretarzem RBNiO nie było, i Petro Ołeksijowycz, jak to mówią, zawisł w próżni. Jedyne, co mu pozostawało, to publicznie deklarować, powtarzając słowa Juszczenki, że uprawnienia RBNiO zostaną rozszerzone i będzie ono odgrywać kluczową rolę w bezpieczeństwie państwa. Z drugiej strony w mediach pojawiły się oświadczenia przedstawicieli partii „Solidarność”, której przewodzi pan Poroszenko, że „Solidarność” nie będzie głosować w parlamencie za kandydaturą Tymoszenko na stanowisko premiera. Co prawda później poseł Skomorowski zdementował swoją wypowiedź, twierdząc, że został źle zrozumiany i „Solidarność” jeszcze nie określiła się w sprawie Julii Tymoszenko. Jednocześnie w nowej koalicji wybuchają jeszcze inne bomby. Po pierwsze, faktycznie zatrzymuje się proces tworzenia jednolitej partii koalicyjnej „Nasza Ukraina” pod wybory—2006. Tak, Jurij Kostenko ze swoją Partią Ludową Ukrainy faktycznie odmawia wejścia w przy- Rewolucyjne wydarzenia na Ukrainie i ich bezpośredni skutek — prezydentura Wiktora Juszczenki, jego wizyta w Rosji i tournée po Europie — nie mogły pozostać poza uwagą światowych mediów. Przez długi czas wiadomości z Ukrainy znajdowały się na liście najpopularniejszych wydarzeń światowych. Podczas konferencji prasowych Wiktor Juszczenko, Julia Tymoszenko oraz inni przedstawiciele obozu opozycyjnego gromadzili wokół siebie niewiarygodną liczbę dziennikarzy światowych agencji informacyjnych. W stosunkowo krótkim czasie Europejczycy i mieszkańcy innych kontynentów mieli okazję uświadomić sobie, że “Ukraina to nie Rosja”. Pomarańczowa rewolucja stworzyła na Zachodzie pozytywny obraz Ukrainy jako państwa, które posiada jednak oznaki demokratyczności i w przyszłości, pod warunkiem postępowego ruchu naprzód, może pretendować do członkostwa we Wspólnocie Europejskiej. Z drugiej strony, rosyjskie mass media, które podczas kampanii prezydenckiej otwarcie wspierały Wiktora Janukowycza i często wspominały Juszczenkę w negatywnym kontekście, znacząco [tekst urwany] “NU”, najwyraźniej zważając na to, że NPU jest najbardziej skuteczną, opracowaną i autorytatywną partią na prawocentrowym skrzydle. Z drugiej strony, sądząc po wszystkim, “wlewać się” trzeba będzie do dość niepozornej PRP Wiktora Pynzenyka, która pretensjonalnie przemianowała się na partię “Nasza Ukraina” (właśnie z tego powodu pana Pynzenyka skrycie “nie lubi” wielu przedstawicieli frakcji “Nasza Ukraina”)… Czy nie przypadkiem właśnie pan Roman Bezsmertny, któremu powierzono koordynowanie tworzenia partii “Nasza Ukraina”, stał się publicznym wyrazicielem innego konfliktu — konfliktu części bloku “NU” z Julią Tymoszenko w związku z jej mianowaniem na p.o. Premiera. Pan Bezsmertny, przypomnijmy, w swoim obszernym wystąpieniu na “5 kanale” oskarżył Tymoszenko o to, że dopięła swego mianowania otwartym szantażem Juszczenki i w końcu sama pragnie zostać pierwszą osobą w państwie. Nazwał nawet Julię Wołodymyriwnę “aferzystką”, wspominając także o operowaniu umową między Juszczenką a Tymoszenko, którą on oraz większość ludzi zobaczyli zaledwie kilka dni temu i która, jego zdaniem, nie odpowiada zasadom tworzenia nowej koalicji. Co więcej, uważa on, że Tymoszenko nie wypełniła swoich zobowiązań dotyczących zabezpieczenia kampanii wyborczej w sześciu regionach. Nazywając tę kobietę dobrą trybunką rewolucji, Bezsmertny oświadczył, że może ona rzucać ludzi pod kule, ale nie odpowiada za organizację i technologiczne zabezpieczenie rewolucji… Mało przyjemnych dla pani Tymoszenko wypowiedzi Bezsmertnego nie potępili inni wpływowi członkowie “NU”. Potem pojawiła się krytyka umowy Juszczenki i Tymoszenko w artykule deputowanego ludowego i członka frakcji “Nasza Ukraina” Ołeksandra Morozowa, opublikowanym w wydaniu internetowym “Ukraińska Prawda”. Pan Morozow również uważa umowę, w której rozdzielane są kwoty we władzy i zaznacza się, że cała frakcja “NU” zagłosuje za Tymoszenko, za niezbyt etyczną, zaznaczając, że deputowani to nie po prostu “naciskacze przycisków”. Z drugiej strony, Morozow stawia inne ostre pytania. Chodzi także o Borysa Bieriezowskiego, który według plotek nazywa Tymoszenko swoją “kreaturą” i obiecuje przeprowadzić się do Kijowa… Oprócz tego Tymoszenko oskarża się o “bardzo bliskie stosunki biznesowe” z Nestorem Szufryczem, mówi się o zbliżeniu do niej Ołeksandra Wołkowa, byłej osoby z orbity pana Kuczmy. Swoje komentarze dotyczące nowego mianowania Julii Wołodymyriwny wyraził także członek frakcji “NU” Taras Steckiw. W szczególności zaznaczył, że “mianowanie Tymoszenko odbyło się w zamian za jej zgodę na nieprowadzenie własnego projektu politycznego” i wyraził przypuszczenie, że w wyborach parlamentarnych w 2006 roku zostanie zaproponowana wspólna lista w formie koalicji “Naszej Ukrainy” i BJuT. Z drugiej strony, wszystkie te procesy świadczą o tym, że w istocie istnienie wspólnej koalicji wokół Juszczenki i Tymoszenko stoi dziś pod wielkim znakiem zapytania. Niektórzy wątpią nawet, “czy w ogóle był chłopiec”? Razem z tym Juszczenko, jeszcze przebywając w Davos, powiedział, że spokojnie odnosi się do polemiki wewnątrz zespołu dotyczącej podziału stanowisk w rządzie. 28 stycznia wniósł do Rady Najwyższej kandydaturę Julii Tymoszenko do zatwierdzenia na stanowisku Premiera. Do tego, przypomnijmy, potrzeba co najmniej 226 głosów deputowanych. Zatem 3 lutego, w czwartek, Rada Najwyższa ostatecznie wyjaśni stan spraw dotyczący nowej koalicji rządzącej, rozpatrując nowy program rządu Tymoszenko i zatwierdzając ją na stanowisku Premiera. Juszczenko zaznaczył, że ma nadzieję, iż do czwartku koalicja znajdzie kompromis. Najwyraźniej Julia Tymoszenko będzie miała najwięcej szans, jeśli odmówi udziału jej bloku partyjnego w wyborach—2006. Z kolei czy znajdą porozumienie z Tymoszenko w kwestii podziału stanowisk władzy inni członkowie koalicji — przedstawiciele “NU”, socjaliści, PPPU Kinacha, agraryści Łytwyna — pozostaje otwartym pytaniem. Socjaliści poszli na otwarty szantaż, żądając w zamian za poparcie Tymoszenko i Juszczenki najpierw trzech ministerstw (co więcej kluczowych — finansów, paliw i energetyki, spraw wewnętrznych), potem — czterech ministerstw plus szóstej części miejsc w pionie władzy. Logiczne, że ten szantaż skończy się na niczym, a socjaliści odmówią głosowania za Tymoszenko i mogą stać się nową opozycją, przeciągając ludzi z byłych frakcji i partii rządzących (już to obserwujemy z SDPU (o)), z KPU itd. rys. Władysława Kozaka z Ołeksandr SOŁONEC reakcję ze strony Rosji. Przecież Kreml już wiele razy bezskutecznie próbował pociągnąć Bieriezowskiego do odpowiedzialności. Ukraińskie MSZ poinformowało o tym, że rosyjski polityk nie zwracał się do ukraińskich placówek konsularnych w celu uzyskania wizy. Sam Borys Bieriezowski jest pewien tego, że Ukraina nie wyda go Rosji i traktuje swoją przeprowadzkę na Ukrainę jako test demokratyczności nowej ukraińskiej władzy. Wiktor Juszczenko podczas tournée po Europie oświadczył, że władza wobec rosyjskiego magnata medialnego będzie działać zgodnie z ukraińskim i międzynarodowym ustawodawstwem. Krok Bieriezowskiego nie przyczyni się do poprawy zepsutych wyborczymi bataliami stosunków z Federacją Rosyjską, będzie dodatkowym czynnikiem irytacji Kremla. Najwyraźniej pan Bieriezowski będzie testował nie tylko ukraińską władzę, ale i cierpliwość Rosjan, oraz stworzy wiele precedensów podsycania antyukraińskiej karty w rosyjskich mediach. z Bohdan HDAŁ PARLAMENT

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn