Strona · s. 2strona oryginału ↗
CO ZROBIŁEŚ DLA PAŃSTWA UKRAIŃSKIEGO?
Слово Просвіти, №05 за 2011 рік
Ołeh K. ROMANCZUK, redaktor naczelny czasopisma „Universum” „Wszystko jest bezsensowne: i wielkość, i sława, Gdy ducha rozpadło się państwo” Marija Czumarna Wybitny ukraiński geograf i geopolityk Stepan Rudnycki twierdził: „Sprawa ukraińska to wielka sprawa, może największa ze wszystkich spraw europejskich! Nauka z tego dla wszystkich Ukraińców: nigdy nie sprowadzać sprawy ukraińskiej w żadnym kierunku na manowce moskiewskie, polskie czy inne!.. Jesteśmy wielkim narodem, nasz kraj jest ogromny, musimy być tak wysoko postawieni wśród innych narodów Europy, jak nam po naszej liczebności i po wielkości naszego kraju się należy!”. Ale dopóki naród nie zademonstruje władzy, że wybiera ją nie dla rozwiązywania prywatnych problemów samej władzy i jej bezkarnego wzbogacania się, nic na Ukrainie się nie zmieni. Bez wątpienia wielki problem tkwi w ukraińskim społeczeństwie, które zrodziło taką władzę. Władza to swoiste lustro duszy społeczeństwa. Trzeba przyznać: obecne społeczeństwo jest słabe i nie może zmusić władzy (liderów) do realizacji ważnych projektów społecznych. Z drugiej strony (jest to znane z teorii zarządzania), system społeczny powiela cechy władzy/kierownictwa. I jeśli na szczycie piramidy zarządczej znajduje się próżny, chciwy, urażony, przeciążony różnorodnymi kompleksami, spragniony komfortu, sytości i wzbogacenia mściwy podmiot, to niczego dobrego od takiego kierowania Systemem (państwem) oczekiwać nie można. Znaczna część składników systemu będzie „małpować” władzę. A to do sukcesu nie prowadzi. Z kolei społeczeństwo, które funkcjonuje na zasadach samoorganizacji, obecnej ukraińskiej władzy w żaden sposób nie odpowiada. Dlatego ona (władza) będzie robić wszystko, aby nie dopuścić do konsolidacji opozycji. Potwierdzeniem tego są skutki działań i eksperymentów sąsiedniego autorytarnego putinizmu. Zatem musi zmieniać się także samo ukraińskie społeczeństwo, zaczynając wreszcie niszczyć w sobie sowieckość i wszystko, co z niej wynika — chamstwo, paternalizm, infantylizm, brak kultury… Światowej sławy astronom, akademik Jarosław Jackiw w jednym ze swoich wywiadów opowiadał, jak za czasów sowieckich w Moskwie niektórzy z tamtejszych kolegów naukowców mieli do niego pewne uprzedzenie: mówiąc, że przyjechał jakiś tam banderowiec. Ale nigdy nie mogli zarzucić, że uczony z Kijowa jest mniej kompetentny od nich. I zmuszeni byli liczyć się z rozumem ukraińskiego astronoma, mimo jego „banderowskiego” pochodzenia. Innymi słowy, musimy być lepsi, bardziej wykształceni, bardziej kulturalni, znać nie tylko rosyjski, oprócz ukraińskiego, ale także angielski, polski, niemiecki. Na Ukrainie niezbędna jest radykalna zmiana systemu światopoglądowego, politycznego, gospodarczego i społecznego. Aktualne jest tworzenie społeczeństwa obywatelskiego — należy uwzględnić doświadczenie jego formowania z początku lat 90. ubiegłego wieku oraz procesu samoorganizacji okresu Pomarańczowej Rewolucji. Jakieś dziesięć lat temu Jewhen Marczuk, polityk bardziej niż poinformowany, słusznie zauważył: aby zająć w przyszłości godne miejsce we wspólnocie światowej, ukraińskie społeczeństwo musi dokonać radykalnej transformacji intelektualnej i społecznej. Złote słowa. Ale… Do Prokuratora Generalnego Ukrainy Pszonki W. P. Kopia: Środki masowego przekazu OŚWIADCZENIE My, przedstawiciele opinii publicznej, organizacji społecznych i partii politycznych m. Zaporoża, uczestnicy zgromadzenia poświęconego 92. rocznicy Zjednoczenia Ziem Ukraińskich, oświadczamy: to, co ostatnio dzieje się wokół pomnika Stalina w m. Zaporożu, naszym zdaniem, jest zaplanowaną prowokacją przeciwko siłom narodowo-demokratycznym Ukrainy. Dlatego władza i organy ścigania powinny natychmiast zaprzestać działań represyjnych wobec Ukraińców, w niczym niewinnych i w żaden sposób niezaangażowanych w te wydarzenia. Zamiast tego widzimy, że władze lokalne nie wykonują Dekretu Prezydenta Ukrainy o usunięciu symboliki reżimu totalitarnego jeszcze z 1993 roku oraz Dekretu Prezydenta nr 79/2001 z 09.02.2001 roku o likwidacji wizerunków symboli państwowych byłego ZSRR, republik radzieckich oraz haseł KPZR, których nikt ustawowo nie odwołał i które są obowiązujące do dziś. Co więcej, w styczniu 2010 roku Kijowski Sąd Apelacyjny uznał J. Stalina za winnego popełnienia zbrodni ludobójstwa, co jest przewidziane w części 1 artykułu 442 Kodeksu karnego Ukrainy (ludobójstwo), która zgodnie z Konwencją ONZ z 26.12.1968 roku nie ulega przedawnieniu. Według danych SBU ustalono, że straty Ukraińców (będące skutkami zbrodni popełnionej przez Stalina-Dżugaszwilego) w części nienarodzonych stanowią sześć milionów sto dwadzieścia dwie tysiące osób. Uważamy, że stawiając nielegalnie „małą formę architektoniczną” w Zaporożu, po tym jak sąd uznał Stalina za zbrodniarza, samym tym faktem podłożono minę z opóźnionym zapłonem, która odpowiednio wybuchła w przeddzień Nowego 2011 roku. Dlatego, naszym zdaniem, odpowiedzialność za wydarzenia, które miały miejsce ostatnio wokół pomnika Stalina, w większym stopniu spoczywa na KPU, przedstawicielach władzy, sądach i organach ścigania. Ale zamiast obiektywnego śledztwa w sprawie przyczyn tego, co się stało, odbywa się „polowanie na czarownice” i temu natychmiast trzeba położyć kres. Prosimy o przeprowadzenie śledztwa i udzielenie nam informacji: — Kto udzielił zezwolenia na to, aby pomnik (a to, że jest to właśnie pomnik, określono w słowniku encyklopedycznym i wielokrotnie twierdzili w mediach liderzy KPU) oficjalnie uznanego przez cały świat i ukraińskie ustawodawstwo zbrodniarza został ustawiony na zaporoskiej ziemi? — Jeśli takie zezwolenie nie istnieje, prosimy o ukaranie zgodnie z ustawodawstwem odpowiednich urzędników miejskich za bezczynność, a przeciwko liderom KPU, winnym nielegalnej zabudowy, — wszczęcie sprawy karnej z art. 197-1 KK Ukrainy „Samowolne zajęcie działki ziemskiej i samowolne budownictwo” oraz z art. 296 cz. 2 „Chuligaństwo”. Ponieważ dostrzegamy w działaniach kierownictwa KPU rażące naruszenie porządku publicznego z przejawami braku szacunku dla społeczeństwa, co wiąże się ze szczególną zuchwałością lub wyjątkowym cynizmem. Jak wiadomo, prędkość ruchu eskadry określa prędkość najwolniejszego okrętu. Łączny intelekt kolektywu określa najniższy poziom intelektu jego członka. A jak sprawy mają się z łącznym intelektem ukraińskich urzędników państwowych? Pytanie retoryczne. Liczne uczelnie wyższe produkują ignorantów, pseudo-inteligencję, niezdolną do wykonywania nałożonych na nią zadań. Ukraińcy muszą wyrobić w sobie poczucie szacunku do samego siebie, szacunku do własnej historii, jak to, dla przykładu, jest właściwe Gruzinom i Ormianom. Musimy odnajdywać w sobie najlepsze cechy, a następnie kultywować je, mimo wszystkich przeszkód. Trzeba zmieniać świadomość populacji. Z populacji musimy tworzyć naród. W przeciwnym razie udane reformy będą niemożliwe. Musimy zrozumieć, że żaden kredyt z MFW nie pomoże w ustanowieniu cywilizowanego, demokratycznego państwa, bo tylko twórcza praca, walka z niemoralnością i korupcją stworzą udane Państwo Ukraińskie. Będzie państwo — będzie naród polityczny. Zatem musimy utwierdzać, propagować pozytywny potencjał. Zdjęcie Olesia Dmytrenki
— Dlaczego przez prawie rok władze lokalne nie podjęły odpowiednich działań w celu usunięcia „małej formy architektonicznej” Józefa Stalina, postawionej z naruszeniem przepisów? — Dlaczego, naszym zdaniem, bez żadnych podstaw (korzystając z wątpliwych informacji z Internetu) prokuratura w Zaporożu przekwalifikowała przestępstwo dotyczące zniszczenia „małej formy architektonicznej” Stalina na akt terrorystyczny? Dlaczego na Ukrainie, a bezpośrednio w Zaporożu, dochodzi do represji politycznych? — Na jakiej podstawie kontynuowane są aresztowania, zatrzymania i przesłuchania obywateli w sposób wybiórczy, ze względu na przynależność do proukraińskich partii i stowarzyszeń społecznych? — Na jakiej podstawie milicja w Zaporożu reaktywowała zamkniętą rok temu sprawę przeciwko Jurijowi Hudymence i jaki cel realizuje śledczy Żowtnewego rejonowego oddziału milicji Je. W. Bibika, wspierany przez prokuratora, nalegając na przetrzymywanie Jurija Hudymenki w więzieniu na czas śledztwa? — Na jakiej podstawie sąd uwzględnił wniosek i orzekł o przetrzymywaniu Jurija Hudymenki w areszcie (w SIZO) na okres 2 miesięcy? Żądamy od Państwa wzięcia pod osobistą kontrolę kwestii niedopuszczenia do wznowienia ponownego ustawiania znaków totalitaryzmu, w szczególności Stalinowi na zaporoskiej ziemi. A także żądamy: 1. Niezwłocznego zwolnienia wszystkich zatrzymanych więźniów politycznych — przedstawicieli organizacji patriotycznych i nacjonalistycznych, których wina nie została udowodniona przez sąd. A mianowicie, według naszych danych, są to: Jurij Hudymenko, Eduard Andriuszczenko, Pyłyp Taran, Wasyl Łabajczuk, Roman Chmara, Serhij Bo-
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
