Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 7strona oryginału ↗

Jednoczmy się pod sztandarem języka

Слово Просвіти, №05 за 2012 рік

Kto szuka informacji w Internecie, ten 21 stycznia mógł zauważyć, jak wiele komunikatów pojawiło się na różnych stronach o wydarzeniu, które na pierwszy rzut oka wydaje się zwyczajnym w naszej burzliwej teraźniejszości. Ale to tylko na pierwszy rzut oka. Mówię o ogólnoukraińskim etapie XII Międzynarodowego Konkursu Języka Ukraińskiego imienia Petra Jacyka, który faktycznie stawia kropkę nad kolejnym językowym maratonem i jest uważany za finałowy. Switłana KORONENKO Czym jest ten konkurs, kto go przeprowadza i po co jest potrzebny — to pytania, na które w Ukrainie może już odpowiedzieć, zdaje się, każdy, kto choć trochę czyta gazety, ogląda telewizję — tak wielka jest popularność konkursu Jacyka wśród młodzieży i nie tylko wśród niej. Jeśli jednak ktoś z czytelników jeszcze nie wie, co to za projekt, to przypomnę. Międzynarodowy konkurs języka ukraińskiego zapoczątkował 12 lat temu ukraiński biznesmen, znany działacz społeczny z Kanady Petro Jacyk. Właśnie ten wyjątkowy człowiek dał środki na przeprowadzenie pierwszego konkursu znawców ojczystego języka, w którym wtedy wzięło udział ponad 200 tysięcy młodych Ukraińców. Ten projekt był tak popularny, że Jacyk nazwał go najbardziej udanym ze wszystkich, które stworzył w całym swoim życiu. Ale w tym samym roku, w przeddzień drugiego konkursu, Petro Jacyk zmarł. I od tego czasu Liga Ukraińskich Mecenasów na czele z prezesem Wołodymyrem Zahorijem opiekuje się tym językowym turniejem, w ten sposób wypełniając tę funkcję w naszym państwie, którą powinno wypełniać samo państwo — bronią języka państwowego w Ukrainie. A ponadto konkurs popularyzuje nasz język na świecie, gdyż bierze w nim udział młodzież naszej diaspory z prawie 30 krajów świata. XII Konkurs Języka Ukraińskiego imienia Petra Jacyka, ostatecznie, tak jak i XI, rozpoczynał się niełatwo. Trudno sobie nawet wyobrazić, aby w jakimkolwiek innym cywilizowanym kraju jeden — nawet wysokiej rangi — urzędnik mógł tak hamować narodowotwórczy projekt, w którym biorą udział miliony uczniów i studentów. W tym roku prawie do samego startu, który tradycyjnie przypada na 9 listopada, Dzień Ukraińskiego Piśmiennictwa i Języka, nie było zarządzenia ministra, aż dopóki pod naciskiem opinii publicznej nie pojawiło się ministerialne pismo do oświatowców — i dopiero wtedy konkurs masowo wystartował w całej Ukrainie. Odbyły się szkolne, miejskie, obwodowe i oto obecnie — jego ogólnoukraińskie etapy. W każdym obwodzie, w każdym mieście, w każdej wsi, w każdej szkole miliony uczniów i studentów dołączyły do potężnego językowego maratonu i choć na finiszową prostą wyjdą jednostki, ale najważniejsze jest to, że konkurs językowy przekształcił się w potężny ruch młodzieży, która chce mówić w ojczystym języku, szanuje go i w ten sposób broni przed zniszczeniem. Za czasów istnienia konkursu bywałam w różnych zakątkach Ukrainy i na jego otwarciu, i na różnych etapach. Niejednokrotnie zdarzało się bywać także na ogólnoukraińskich zmaganiach. Tradycyjnie jest to koniec stycznia, sobota. Właśnie na ten okres przypadają największe śniegi i najsroższe mrozy. Czasami uczniowie nie mogą dojechać z odległych wsi do miasta. Ale mimo dość niesprzyjających warunków pogodowych zwycięzcy etapu rejonowego co roku zjeżdżają się tego dnia do każdego centrum obwodowego, aby napisać pracę konkursową. A przed napisaniem lub zaraz po nim (każdy obwód wybiera to sam) odbywają się nagrodzenia zwycięzców etapu obwodowego: czy to w teatrze, czy w pałacu dzieci i młodzieży, czy w prestiżowej szkole, gimnazjum. Tradycyjnie jest to 27 uczniów — od 3 do 11 klasy i 15 studentów na pięciu poziomach akredytacji. …Miasto przywitało nas mrozem i śniegami, ale dziennikarzy w Tarnopolskim Klubie Prasowym było niemało. I wśród najróżniejszych pytań do gości — sekretarza Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy, przewodniczącego Rady Koordynacyjnej Konkursu Języka Ukraińskiego im. P. Jacyka, dyrektora wykonawczego Ligi Ukraińskich Mecenasów Mychajła Słaboszpyckiego, redaktora naczelnego czasopisma „Zołota pektoral” Wołodymyra Pohoreckiego i zastępcy redaktora naczelnego gazety „Literaturna Ukrajina” Stanisława Bondarenki, lwia część mimo wszystko dotyczyła właśnie przebiegu XII Konkursu Języka Ukraińskiego imienia Petra Jacyka i dalszych losów tego projektu, a także sytuacji językowej w państwie. Dla dziennikarzy to spotkanie było nas-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn