Strona · s. 2strona oryginału ↗
Majdan naszych nadziei i oczekiwań
Слово Просвіти, №08 за 2018 рік
Miliony rodaków wyszły na ulice i place, aby powiedzieć: nie jesteśmy bydłem, chcemy żyć tak, jak w cywilizowanym świecie, jesteśmy przeciwko rosyjskiemu feudalnemu jarzmu.
...ale wiała pięty. Kto powie, dlaczego „z młotka” nie sprzedano ani jednej posiadłości tych wrogów Ukrainy, tych zdrajców swojego narodu? Tylko w obwodzie kijowskim takich posiadłości-rezydencji jest kilkadziesiąt. To „domki” i Pszonki, i Zacharczenki, i Klujewych… Państwo nic nie zrobiło, by sprzedać ich daczy i przeznaczyć pieniądze emerytom, sierotom, rannym żołnierzom… Dlaczego zdrajcy — Azarow, Pszonka, Zacharczenko i inni — wciąż mają najwyższe odznaczenia i stopnie? Nikt ich „nie zdegradował”, nie zerwał im pagonów. Noszą odznaki „Rycerz prawa”, „Zasłużony pracownik prokuratury”… Chwalą się, że my jesteśmy frajerami, a oni — generałami i najwyższymi radcami państwowymi. A państwo nie zwraca uwagi na tę niesprawiedliwość! Najwyraźniej uważa ono nadal, że były minister Kliměnko jest „Rycerzem prawa”, a Pszonka ma prawo nosić pagony z gwiazdką „marszałkowską”. Dlaczego Zacharczenko wciąż jest generałem służby wewnętrznej? Czyżby to była Rewolucja Godności? Nie, na takie życie nie zasługuje nasz pracowity, sumienny, wolnościowy, niezwykle rozumny naród. Do tego bardzo cierpliwy, bo czeka, aż nasza władza wreszcie się ocknie i opamięta. I wyjdzie do społeczności i powie, że nie będzie gonić za milionami i miliardami, nie będzie chować pieniędzy w offshore’ach, nie będzie kręcić duszą, nie będzie obca dla swoich ludzi. Władza boi się zwykłych Ukraińców, strasznie się boi: jest od nich daleka, nie żyje bólami i niepokojami swojego narodu. A tak bardzo chciałoby się, żeby było inaczej, prawdziwie, żeby władcze tuzy szły do ludzi bez pomocników, bez ochrony, bez eskort, bez PR-u, żeby to było szczere, żeby nie kłamano, żeby było niezwykle wysokie i sumienne służenie swojemu narodowi. Żeby przywódcy partii politycznych, zwłaszcza opozycyjnych, nie rwali się do miejsca przy korycie, nie walczyli o buławę nieczystymi metodami, cynicznymi obietnicami… Żeby nie było zdrady… I jeśli tak się stanie, ludzie od razu to poczują, zrozumieją, kto jest kim. Wtedy można będzie powiedzieć, że Rewolucja Godności zwyciężyła. Bądźmy realistami. Przyjdźmy na Aleję Bohaterów Niebiańskiej Sotni, zapalmy świeczkę, pomilczmy w smutku. Chwała Ukrainie! Bohaterom chwała!
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
