Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 3strona oryginału ↗

«Z NAMI POSTĘPUJĄ TAK, JAK NA TO POZWALAMY» ŁUGAŃSK PROTESTUJE PRZECIWKO PRZEŚLADOWANIOM POLITYCZNYM

Слово Просвіти, №09 за 2011 рік

23 lutego przed budynkiem Prokuratury Obwodu Ługańskiego, z inicjatywy członków Proświty – członków Ługańskiej Organizacji Obwodowej Kongresu Ukraińskich Nacjonalistów, centrum praw człowieka „Postup”, organizacji młodzieżowej „Demokratyczny Sojusz”, Wschodnioukraińskiego centrum inicjatyw społecznych oraz stowarzyszenia literackiego „Stan”, odbyła się akcja protestacyjna przeciwko fali prześladowań osób myślących inaczej, nielegalnych zatrzymań i torturowania aktywistów społecznych, która ostatnio przetoczyła się przez Ukrainę. Celem akcji jest zwrócenie uwagi opinii publicznej na liczne fakty ograniczania swobód demokratycznych na Ukrainie w ogóle, a w Ługańsku w szczególności. Uczestnikami wydarzenia było pięćdziesięciu członków Proświty oraz inne osoby aktywne społecznie i politycznie, głównie młodzi ludzie. Trzymali oni plakaty z hasłami: „Wolność dla więźniów politycznych-nacjonalistów”, „Nie dla państwa policyjnego”, „Organy bezpieczeństwa stają się niebezpieczne”, „Zatrzymajcie nacisk na aktywistów”, „Milicja musi służyć narodowi, a nie obsługiwać władzę”, „Władza – to ja”. Na zaproszenie organizatorów akcji przemówienie wygłosiła Iryna Mahrycka – członkini Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta”, autorka książki „Prawdziwy Woroszyłow”. Opowiedziała o metodach nielegalnego zbierania informacji na jej temat przez przedstawicieli organów ścigania, a także o swoim przeciwdziałaniu tym antykonstytucyjnym działaniom poprzez składanie odpowiednich wniosków do prokuratury i milicji. Członek „Tryzuba” Illa Jefremow poinformował uczestników wydarzenia o bezpodstawnych zatrzymaniach i stosowaniu tortur wobec członków tej organizacji, o niedopuszczaniu do nich adwokatów, nieudzielaniu rodzinom informacji o ich miejscu pobytu itp. Z kolei przewodniczący Ługańskiej Organizacji Obwodowej KUN, członek Proświty Ołeksandr Antonow, wyraził poparcie dla swoich ideowych towarzyszy i odczytał apel kierowanej przez niego organizacji do Prokuratora Generalnego Ukrainy W. Pszonki z żądaniami zaprzestania nielegalnej praktyki w działaniach organów ścigania oraz zwolnienia zatrzymanych. Jeden z organizatorów przedsiębiorczego Majdanu w Kijowie, ługańczyk Ihor Zaprudski, opowiedział o swojej walce przez sądy z ludźmi w milicyjnych mundurach, którzy na zlecenie władz wywierają na niego nacisk, naruszając przy tym obowiązujące ustawodawstwo Ukrainy. Uczestnik akcji protestacyjnej, który nie należy do żadnej partii ani organizacji społecznej, Wiaczesław Bondarenko poinformował o przeprowadzeniu z nim oraz innymi uczestnikami jednego z wieców w Ługańsku „profi- Pres-centrum Ługańskiego Obwodowego Zjednoczenia Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki Komentarz Serhija MELNYCZUKA, studenta Wschodnioukraińskiego Uniwersytetu Narodowego, autora książki „Moja walka o język”, m. Krasnodon Uważam, że wraz z ogłoszeniem niepodległości Ukrainy komunistyczna administracja nie została odsunięta od władzy i nadal rządzi starymi metodami. Ruchu na rzecz wyzwolenia Ukrainy z imperium sowieckiego nie dało się zatrzymać. Dlatego struktury władzy zdecydowały się dać przyzwolenie na ogłoszenie ukraińskiej niepodległości. W międzyczasie rozdzielić między sobą majątek państwowy, skonwertować swoje majątki urzędowe, a potem doprowadzić Ukrainę do nędzy, żeby Ukraińcy sami prosili się do Moskwy. Często musiałem zwracać się do sądu, broniąc swoich praw językowych i innych. Niejednokrotnie słyszałem od prokuratorów i innych urzędników kwestie: „Chcieliście niepodległości, to ją jedzcie”. Czyli ludziom świadomie narzucano myśl, że za wszystkie ich niepowodzenia odpowiada niepodległość Ukrainy. Planowe niszczenie języka ukraińskiego to działalność tej administracji. Dlatego na Wschodzie stosowanie języka ukraińskiego w sferze edukacji to bardzo duży problem. Język ukraiński jest niszczony jako jedna z podstawowych etnicznych i narodowych identyfikacji rdzennej ludności Ługańszczyzny i w ogóle Ukrainy. W sferze edukacji urzędnicy starają się nie używać ukraińskiego, ponieważ ich zadaniem jest stworzenie rosyjskojęzycznej przestrzeni, w której mieszkańcy byliby bardziej przychylni Imperium Rosyjskiemu. Obecni przywódcy państwa naruszają Konstytucję Ukrainy, nie zapewniają przestrzegania praw i wolności obywateli. Jestem asystentem deputowanego ludowego Ukrainy Jurija Hnatkewycza. Na mój wniosek deputowany ludowy złożył zapytanie do Prokuratury Generalnej o to, że we Wschodnioukraińskim Uniwersytecie Narodowym, gdzie studiuję, dochodzi do dyskryminacji ze względu na język i naruszane są prawa studentów, którzy tam studiują. Stamtąd nadeszła taka odpowiedź: „Postanowieniem Gabinetu Ministrów Ukrainy z dnia 2.10.2003 roku zatwierdzono Państwowy program rozwoju i funkcjonowania języka ukraińskiego na lata 2004–2010. Na jego podstawie we Wschodnioukraińskim Uniwersytecie Narodowym im. Wołodymyra Dala opracowano i realizowane są działania na rzecz etapowego przejścia procesu nauczania na język państwowy”. Ale na ile lat rozciągnie się realizacja tego programu? Tymczasem postanowienia Gabinetu Ministrów nie mają mocy prawnej, by uchylać normy i prawa Konstytucji, która gwarantuje prawo Ukraińcom do otrzymywania edukacji w języku państwowym. A taką odpowiedź daje Prokuratura Generalna, która powinna sprawować nadzór nad przestrzeganiem praw Ukrainy. Uważam to za oszustwo prawne i administracyjne. To co, na Ukrainie życie bez zasad? To w jaki sposób mamy bronić swoich praw, nie tylko językowych, ale i po prostu do istnienia? Koniecznie trzeba udokumentować fakt, że na Ukrainie normy prawne nie działają. Żeby potem tych ludzi, którzy protestują, nie oskarżano o to, że są bandytami, jak to robią z Symonem Petlurą i Stepanem Banderą. Uważam, że trzeba wprowadzić do Konstytucji taką normę, jak prawo narodu do powstania przeciwko tyranii władzy. ściągnęła (aż po 30 hrywien!) szkody moralnej. Sąd Apelacyjny sprawiedliwie zaznaczył, że pozew nie dotyczy języka rosyjskiego, a jedynie prawa powoda do otrzymywania informacji po ukraińsku, a dlatego wszystkie odwołania przedstawicieli pozwanych do ochrony języka rosyjskiego nie są brane pod uwagę”. Wysiłki Anatolija Ilczenki okazały się nie na marne: teraz wyżej wymienione organizacje przesyłają rachunki po ukraińsku już nie tylko jemu, ale i innym mieszkańcom miasta. Przy okazji, bez tłumaczenia na rosyjski. Po tym Anatolij Ilczenko, według jego słów, wygrał jeszcze wiele podobnych pozwów, w których żądał, aby urzędnicy państwowi komunikowali się z nim w języku państwowym, aby ukraińskojęzyczne były ogłoszenia, standy, reklama itp. Wśród nich do lokalnych przedsiębiorstw komunalnych, Mikołajowskiego obłenerho, centrum wystawowego EKSPO-MYKOŁAJÓW, Ukrtelekomu, Zarządu Spraw Wewnętrznych Obwodu Mikołajowskiego, do centralnego rejonowego oddziału milicji, na bezczynność rady miejskiej, która powinna kontrolować wykonanie Ustawy o językach w USRR itp. Po bataliach sądowych z Mikołajowskim przedsiębiorstwem transportowym Anatolij Ilczenko dopiął swego, że w znacznej części tramwajów i trolejbusów zainstalowano urządzenia, gdzie lektor ogłasza przystanki tylko po ukraińsku. A kiedy Mikołajowska Rada Obwodowa przyjęła decyzję o nadaniu językowi rosyjskiemu statusu regionalnego, Anatolij Ilczenko, a także lokalny prokurator i jeden z deputowanych to zaskarżyli. Decyzję uchylono. W tej walce Anatolij Ilczenko narobił sobie niemało wrogów. Ale aktywnie działać nie przestaje. I kontynuuje małą językową rewolucję w Mikołajowie. Przygotowała Nadija KYRIAN

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn