Strona · s. 12strona oryginału ↗
„…UKRAINO — OTO TWOJE DZIECI”!
Слово Просвіти, №16 за 2011 рік
Natalia Sawczuk, członkini zarządu Rówieńskiego Obwodowego Zrzeszenia Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta”
Przyszli medycy, którzy przybyli na naukę do państwowego kolegium medycznego, w większości ze wsi Polesia, Wołynia i Podola, znają i kochają słowo Szewczenki. A w Równem włączają się w poznawanie, zachowywanie i pomnażanie duchowych źródeł tego kraju: wędrują śladami literackich adresów przeszłości i teraźniejszości miasta, Samczukowymi szlakami, biorą udział w imprezach literackich i wieczorach jubileuszowych (Pawła Tyczyny, Lesi Ukrainki — w tym roku), recytują wiersze na konkursach, sami próbują pióra poety. Aktywni uczestnicy wspólnego projektu Zarządu Oświaty i Nauki Rówieńskiej Obwodowej Administracji Państwowej oraz obwodowego zrzeszenia Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. T. Szewczenki „Perła wielkiej wartości”. Właśnie w tym projekcie za swoje oryginalne i samobytne wiersze laureatką konkursu została Tetiana Korzunecka, studentka I roku wydziału „pielęgniarstwo”. W konkursie „Najstarszy Kobzarz” w mojej rodzinie”, zainicjowanym w tym roku wspólnie z Zarządem Oświaty i Nauki obwodowej administracji, obwodowym zrzeszeniem „Proświta” oraz obwodową organizacją Narodowego Związku Pisarzy, również jest laureat z kolegium medycznego.
Na Kremieneczyźnie, u babci, znalazła „Kobzarz” z 1942 roku studentka I roku Oksana Żowtan i opisała, jak książka pojawiła się w rodzinie. Właśnie w dni szewczenkowskie w kolegium odbyło się znamienne wydarzenie: gościnnie otwarto drzwi izby regionalnej (народознавча світлиця). Inicjatorką i organizatorką jej utworzenia została wykładowczyni metodyki języka i literatury ukraińskiej, kierowniczka obwodowego zrzeszenia nauczycieli-filologów wyższych zakładów edukacyjnych I–II poziomu akredytacji Walentyna Stepaniwna Sondak. Wyszywanki, przedmioty codziennego użytku, przekazane przez babcie z okolicznych wsi i miast, umieszczono w jasnej, ozdobnej, kunsztownie urządzonej izbie.
Oddając cześć pamięci Wielkiego Kobzarza, za każdym razem przekonujemy się o aktualności jego słów. I wtedy, i teraz, gdy snuje się intrygi wokół dwujęzyczności, pojawiają się niejednoznaczne wnioski wokół celowości funkcjonowania Instytutu ukrainoznawstwa, lekcji i zajęć fakultatywnych z ukrainoznawstwa. Mimo to życie toczy się swoim naturalnym torem: młodzież odtwarza tradycje narodowe, popularyzuje je, aby przekazać je przyszłym pokoleniom i „Nie umiera dusza nasza, nie umiera wola…”
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
