Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 6strona oryginału ↗

ZIMNE WIATRY PRZESTRZENI MEDIALNEJ

Слово Просвіти, №16 за 2011 рік

Do deputowanego ludowego Ukrainy Mowczana P. M. Szanowny Pawle Mychajłowiczu! Z upoważnienia Premiera Ukrainy Azarowa M. J. z dnia 03.03.11 r. nr do Pańskiego wniosku z dnia 25.02.11 r. b/n, który wpłynął do Gabinetu Ministrów Ukrainy w sprawie wsparcia rozwoju sieci nadawania FM Narodowej Kompanii Radiowej Ukrainy, Państwowy Komitet Telewizji i Radiofonii zawiadamia o następujących kwestiach. Przede wszystkim dziękujemy za nieobojętny stosunek do naglących problemów przestrzeni telewizyjno-radiowo-informacyjnej naszego państwa oraz pozytywną ocenę pracy Radia Ukraińskiego, skierowaną na zachowanie języka ojczystego, rozwój kultury oraz świadomości historycznej narodu ukraińskiego itp. Państwowy Komitet Telewizji i Radiofonii w pełni podziela Pańskie stanowisko jako autorytatywnego specjalisty w dziedzinie kultury oraz Przewodniczącego podkomitetu ds. działalności twórczej, sztuki, polityki kulturalno-oświatowej i językowej Komitetu Rady Najwyższej Ukrainy ds. kultury i duchowości. Biorąc pod uwagę tendencję ciągłego ograniczania nadawania przewodowego, związaną z niszczeniem technicznych środków jego rozpowszechniania oraz z ograniczaniem wdrażania przy budowie nowego budownictwa mieszkaniowego, obiektów socjalno-bytowych i pomieszczeń produkcyjnych, pojawia się pilna potrzeba rozwoju sieci radiowych państwowych nadawców, w szczególności Narodowej Kompanii Radiowej Ukrainy, która w istocie pełni funkcje nadawcy publicznego, w popularnym paśmie FM. Niestety, na dzień dzisiejszy zasięg populacji programami Radia Ukraińskiego w tym paśmie wynosi zaledwie około 9 procent. Zawiadamiamy, że w celu zachowania potężnego państwowo-społecznego potencjału Narodowej Kompanii Radiowej Ukrainy oraz zapewnienia rozszerzenia jej sieci transmisyjnych, Państwowy Komitet Telewizji i Radiofonii zwrócił się do Narodowej Rady Ukrainy ds. Telewizji i Radiofonii z wnioskiem o wsparcie w uzyskaniu licencji w konkursie na nadawanie FM, ogłoszonym w grudniu 2010 roku. Będziemy wdzięczni Panu, szanowny Pawle Mychajłowiczu, jeśli Pan oraz inni deputowani ludowi Ukrainy, którym nie jest obojętny los państwowej radiofonii, wesprzecie Państwowy Komitet Telewizji i Radiofonii Ukrainy oraz Narodową Kompanię Radiową Ukrainy i również zwrócicie się do Narodowej Rady Ukrainy ds. Telewizji i Radiofonii z wnioskiem o wsparcie rozbudowy pełnowartościowej sieci Radia Ukraińskiego w paśmie FM. Z poważaniem Przewodniczący Państwowego Komitetu Telewizji i Radiofonii Ukrainy Jurij PŁAKSIUK. Anatolij KOWALCZUK, asystent-konsultant deputowanego ludowego Ukrainy. Mnie, jak i wszystkich proświtian, wszystkich Ukraińców, niepokoją destrukcyjne procesy w sferze duchowej państwa. Trwa bezczelna ofensywa na ukraińskość: zamykanie szkół z państwowym językiem nauczania, wzmacnianie i tak już dominujących pozycji języka rosyjskiego w przestrzeni informacyjnej Ukrainy, narzucanie Ukraińcom przez kontrolowane przez prorosyjskich oligarchów media obcej ideologii, obcych wartości moralnych. W ukraińskim eterze radiowym prawie niemożliwe jest usłyszenie ukraińskiej piosenki. Wszystkie stacje FM, jakby zmówiwszy się, transmitują obcojęzyczną, przeważnie rosyjską pop-muzykę. W ostatnim czasie z nieznanej przyczyny nawet pracownicy pierwszego kanału Radia Ukraińskiego zaczęli zapraszać na. Komentarz przewodniczącego Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. T. Szewczenki Pawła MOWCZANA. Na prośbę naszej gazety Przewodniczący „Proświty” Pawło MOWCZAN komentuje tę odpowiedź i ogólnie sytuację w ukraińskiej przestrzeni medialnej. — Niepokoi sytuacja w naszej przestrzeni informacyjnej. Jakieś 15 lat temu byłem zaangażowany w tworzenie Zjednoczenia na rzecz Ochrony Ukraińskiej Przestrzeni Medialnej. Nie wiedzieliśmy, że po 15 latach ten temat będzie tak ostry i, można powiedzieć, beznadziejny. Jeśli przewodniczący Państwowego Komitetu Telewizji i Radiofonii Ukrainy Jurij Płaksiuk pisze, że tylko 9 procent naszej przestrzeni informacyjnej jest pokryte kanałem państwowym, który całkiem niedawno pokrywał 70 procent terytorium kraju, to jest to zapaść. Zamiast tego pojawiły się całe sieci, całe skupiska, jak grzyby, różnych stacji FM, ale ktoś przecież to rozdziela, ktoś daje te częstotliwości? Przez cały okres kierowania tą strukturą, która rozdziela częstotliwości, cały czas pojawiały się podejrzenia, że komuś coś gdzieś dano. Były to czysto komercyjne projekty, które nie miały nic wspólnego z zadaniami ochrony naszej przestrzeni informacyjnej. Przecież i Państwowy Komitet Telewizji i Radiofonii, i Narodowa Rada ds. Telewizji i Radiofonii powinny ją chronić. Za czasów Kuczmy, kiedy na czele Nacrady stał znany Borys Chołod, wszyscy wiedzieliśmy, że istnieje moskiewskie zadanie: zawęzić spektrum ukraińskiego nadawania. I z tym poradzili sobie skutecznie. Nacrada w tamtym czasie była uformowana według zasady przede wszystkim lojalności wobec Rosji, lojalności wobec Kuczmy, Medwedczuka i dolara. Wszystko robiono po to, aby, zaczynając od wschodnich, południowych obwodów, wszystko oddawać prywatnym strukturom. Jeśli brać pod uwagę początek Niepodległości, to dzięki determinacji kilku osób zdołaliśmy sprawić, że wszystko to, co było ogólnosowieckie w sferze informacyjnej, stało się narodowe. To za czasów Krawczuka. Za Kuczmy było już całkiem inaczej. Ogłosiwszy tezę, że drugim językiem państwowym powinien być rosyjski, władza zgodnie z tym działała. Czym jest przestrzeń informacyjna? To kształtowanie osobowości, poczucia patriotyzmu, lojalności wobec państwa, narodu. To niby, umownie mówiąc, ciasna jedwabna czy płócienna powłoka nad tobą, nad całym terytorium naszego państwa, która nas chroni. Ale co widzimy? Zamiast tego, by było to wypełnione ukraińskim słowem, ukraińską treścią — całe wyrwy. Trwały one przez cały okres sprawowania urzędu przez Kuczmę, oddawał to bardzo aktywnie. My, czyli „Proświta”, reagowaliśmy. Na różne sposoby: i zapytaniami, i tworzeniem komitetu ochrony przestrzeni informacyjnej, i angażowaniem wszystkich demokratycznych partii, które w tamtym czasie miały wpływ na ukraińską politykę, przede wszystkim był to Ludowy Ruch Ukrainy, później Ukraińska Partia Ludowa. Wszystko to za czasów Kuczmy zostało gwałtownie przerwane. Byłem inicjatorem stworzenia takiego urzędu — Ministerstwa Informacji. Pamiętacie, pierwszym jego szefem został, świeć Panie nad jego duszą, znany dziennikarz Zynowij Kułyk. Coś próbował robić, budować jakąś ekwilibrystykę w swojej linii postępowania. A Narodowa Rada była w całości uformowana z komunistów: przypomnijmy Ponedilka, tegoż Chołoda, Aksionienkę i wielu innych. Absolutnie nie chcieli zrozumieć, że bez przestrzeni informacyjnej państwo będzie „z flegmoną” — flegmona taka informacyjna będzie w jedną stronę, która nie będzie dawała możliwości budowania własnej perspektywy. I dlatego nie poradziliśmy sobie, jako segment społeczny, z problemem. Wraz z utworzeniem Ministerstwa Informacji nasza sprawa się nie poprawiła. Potem ten urząd został zlikwidowany i cała odpowiedzialność spadła na Narodową Radę. Ale już wszystko podzielone! Co więcej, utrwalone w tych normach ustawy o informacji, które trzeba byłoby przepisywać, poprawiać, kiedy była większość w parlamencie. Tych problemów nie rozwiązali ani Juszczenko, ani Tymoszenko. Ale większa odpowiedzialność leży na

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn