Strona · s. 1strona oryginału ↗
OGÓLNOUKRAIŃSKI TYGODNIK KULTUROLOGICZNY 16 (912), 20–26 kwietnia 2017 JURIJ MUSZKETYK: KIM MY JESTEŚMY?
Слово Просвіти, №16 за 2017 рік
Memorandum Ukrainy i Międzynarodowego Funduszu Walutowego przewiduje zatwierdzenie przez Radę Najwyższą projektu ustawy dotyczącej uruchomienia rynku ziemi, a także zniesienie moratorium na sprzedaż gruntów rolnych. Zatwierdzenie przez Radę Najwyższą ustawy „O obrocie gruntów rolnych” oczekiwane jest do końca maja 2017 roku, co sprawi, że obowiązujące moratorium na sprzedaż gruntów rolnych straci moc od końca 2017 roku. Za to MFW udzieli ukraińskim władzom kredytu w wysokości 1 mld dolarów. Wygląda na to, że Ukrainę, za zgodą skorumpowanych władz, próbuje się wystawić na światową wyprzedaż. Ukraińcom chcą odebrać ostatni strategiczny zasób, jaki im jeszcze pozostał, — grunty rolne.
Niemcy podczas I i II wojny światowej transportami wywozili do Niemiec bezcenny ukraiński czarnoziem. Nawet według szacunków międzynarodowych ekspertów wartość rynkowa ukraińskich gruntów rolnych wynosi ponad 500 miliardów dolarów. Ale papier z znakami wodnymi można drukować dowolnie dużo (koszt wytworzenia banknotu studolarowego wynosi kilka centów), a warstwa humusu o grubości jednego centymetra powstaje mniej więcej przez sto lat. To prawie 42 mln hektarów użytków rolnych.
Planowana jest ogromna międzynarodowa afera polegająca na przekształceniu Ukrainy w kolonię surowcową, w której Ukraińcy znajdą się w statusie najemników „na naszej nie swojej ziemi”, a państwo utraci wpływ na krajowy rynek żywności. Dziś nasi chłopcy na Donbasie za cenę własnego życia bronią ukraińskiej ziemi przed agresorem, dlatego my na tyłach tym bardziej nie mamy prawa dopuścić do jej wyobcowania przez wielki oligarchiczny i transnarodowy kapitał.
Nie jest już tajemnicą, że po uzyskaniu niepodległości do władzy na drodze oszustwa doszli przedstawiciele dawnej partyjno-gospodarczej nomenklatury oraz finansowi oszuści, którzy zrujnowali kołchozy i spółdzielnie rolnicze, w wyniku czego przeważająca część chłopów została bez środków do uprawy ziemi, co doprowadziło ich do straszliwego zubożenia. Możnowładcy planowo czynili wszystko, aby wieś się nie rozwijała, a chłopi nie pracowali na swoich ziemiach i je zaniedbywali. Nie zostały utworzone bazy skupu, do których chłopi oddawaliby wyhodowane produkty. Nie wpuszczano skupujących na wieś, nie wypłacano dopłat za bydło, ustalano minimalne ceny skupu mleka. Chłopów posiadających udziały (paje) przestano rejestrować na giełdzie pracy i wypłacać im zasiłki, subsydia. Wszystko robiono po to, aby ludzie rezygnowali z ziemi, a młodzież opuszczała wsie, gdyż nie było tam perspektyw. A teraz, uczyniwszy ziemię towarem, szybko wzbogacający się cwaniacy planują skupić ją za bezcen, a następnie sprzedać cudzoziemcom kilkukrotnie drożej.
Więc w czyim interesie jest sprzedaż ziemi rolniczej przeznaczenia? Oczywiście nie ukraińskich chłopów i farmerów, drobnych i średnich przedsiębiorców, którzy w wyniku gwałtownej — trzykrotnej — dewaluacji hrywny i następującego po niej wzrostu cen stracili oszczędności i nie mają wolnych środków, by wziąć udział w prywatyzacji ziemi. Jest to niekorzystne dla państwa i właścicieli udziałów rolnych (pajów), bo ponownie, w wyniku zdewaluowania waluty narodowej, wartość ziemi znacznie spadła, a zatem wpływy ze sprzedaży będą znikome. Jedynymi grupami zainteresowanymi forsowaniem prywatyzacji ziemi są agrarni oligarchowie i wielkie transnarodowe koncerny agrarne, które, korzystając z głębokiego kryzysu gospodarczego i zubożenia Ukraińców, liczą na skupienie ukraińskiej ziemi za bezcen.
Na świecie głoduje 1 miliard ludzi. To tak, jakby razem wzięte 22 Ukrainy. Ceny żywności rosną co miesiąc o 3%, a w ciągu roku o 36%. Dlatego ukraińska ziemia orna należy do dziesiątki najbardziej atrakcyjnych na planecie. XXI wiek to wojna o wodę i ziemię. A Ukraina to łakomy kąsek dla miliarderów. Światowe zasoby ropy i gazu, lasów itp. się wyczerpują, a ziemia nigdy się nie wyczerpie: można ją jedynie zagarnąć albo wykupić za bezcen. Uważamy, że sprawą pierwszorzędnej wagi jest odrodzenie zrujnowanego rolnictwa. Przewodnią ideą reformy ziemskiej powinno być nie sprzedawanie ziemi, lecz tanie kredyty oraz bezpłatne przekazywanie przez państwo rodzimym chłopom maszyn rolniczych, materiałów budowlanych i nawozów. Państwo powinno dotować drobnego i średniego producenta rolnego, tak jak robi się to we wszystkich rozwiniętych krajach świata, aby ludzie na własnych działkach uprawiali produkcję rolną. Rząd powinien przejąć kontrolę nad zewnętrznym rynkiem zboża. Wtedy wzbogacać się będą nie wielcy handlarze zbożem, lecz budżet państwa. Na 12 mln ha gruntów należących do państwa trzeba tworzyć państwowe przedsiębiorstwa rolnicze. Pozwoli to podnieść branżę rolniczą kraju, pokonać bezrobocie i ubóstwo na wsi, a naszym obywatelom kupować tanie i wysokiej jakości rodzimą produkcję rolną. Aby chłop czuł się gospodarzem, a nie najemnikiem, należy stworzyć mechanizm długoterminowej dzierżawy — wyłącznie dla obywateli Ukrainy. Naszym zdaniem, jeśli inwestor chce pracować na ziemi, zysk należy dzielić w proporcji: 40% — chłopu, 60% — sobie. Mając władzę ukrainocentryczną, Ukraina mogłaby stać się jednym z wiodących państw świata sa-
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
