Strona · s. 8strona oryginału ↗
PRAWO DO DZIECIŃSTWA
Слово Просвіти, №18 за 2007 рік
Nadija Onyszczenko, m. Niżyn
Oleńka obudziła się przed świtem. W sypialni schroniska dla nieletnich było ciepło. „Tak wcześnie już napaliliście?” — zapytała wachtera. Ten potwierdził skinieniem i odesłał dziecko z powrotem spać. Po jakimś czasie dziewczynka poszła do kuchni. „Pozwólcie, że chociaż ziemniaki obiorę — zaproponowała kucharkom. — Przecież macie tu dużo dzieci”. Te w odpowiedzi gorzko się uśmiechnęły. Wiedziały, że sześcioletnia Oleńka jest najstarszym dzieckiem w wielodzietnej wiejskiej rodzinie. To ona budziła się pierwsza, paliła w piecu, przygotowywała jedzenie… To ona, a nie pijący rodzice, opiekowała się młodszymi braćmi i siostrami. W obwodowym schronisku dla nieletnich, otwartym w 2004 roku w Niżynie, wszystkie dzieci są pokrzywdzone przez los. Większość ucierpiała od własnych rodziców. Kierowniczka Marietta Ihorivna Demydenko opowiada o zgwałconych, o dzieciach z raną kłutą pod sercem, pobitych i głodnych. Podczas pierwszego badania lekarka zauważyła u sześcioletniej Inoczki bliznę na czole i łysinę na głowie, gdzie włosy już nigdy nie odrosną. Dziewczynka szczerze opowiedziała milicjantowi, jak bili ją pijani rodzice, jak chowała się przed nimi w budzie dla psa, jak chodziła do krewnych w sąsiedniej wsi, żeby ją czymś nakarmili… Organy ścigania wszczęły sprawę karną przeciwko rodzicom za spowodowanie obrażeń cielesnych, a sami ją umorzyły z powodu przedawnienia. Zgodnie z prawem nie można ukarać rodziców za takie przestępstwo, jeśli zostało popełnione ponad dwa lata temu. „Dlaczego tak się dzieje? — oburza się młoda pielęgniarka w schronisku, która przyjmuje te pedagogicznie i higienicznie zaniedbane, chore dzieci. — Dlaczego państwo bierze na utrzymanie tych nieszczęśników, a rodzice nie ponoszą za to żadnej odpowiedzialności? Bardzo często matce odbiera się prawa rodzicielskie wobec kilkorga dzieci, a ona znowu jest w ciąży”. „Wszyscy ci rodzice to ludzie moralnie zdegradowani — mówi sędzia Walentyna Tryhołowa. — Kiedyś pozbawiliśmy praw rodzicielskich matkę trojga dzieci. Świadkowie mówili, że widzieli ją tego dnia, chwaliła się, że przyjdzie do sądu i „wszystko wyjaśni”, ale nie przyszła. Niestety, bardzo rzadko powodowie domagają się ściągnięcia alimentów od tych nieudolnych rodziców na utrzymanie dzieci w zakładach państwowych, choć taka norma prawna jest zapisana w ustawodawstwie. Można nawet wszcząć sprawę karną, jeśli orzeczenie sądu o ściągnięciu alimentów nie jest wykonywane”. W wydziale spraw nieletnich komitetu wykonawczego Niżyńskiej Rady Miejskiej pokazano mi pozwy i orzeczenia sądowe o ściągnięciu alimentów, jednak służba egzekucyjna nie dąży do ich wykonania. I niekarani rodzice dalej rodzą nowe dzieci państwa. Razem z kierowniczką wydziału Ludmiłą Lewczuk obudziliśmy taką matkę około dziesiątej rano. Na próg wybiegł zupełnie nagi dwuletni chłopiec. Trzyletnia dziewczynka była ubrana bardzo ciepło. Kiedyś ładny dom z drogimi meblami szokował brudem, stosami rozbitej cegły, pustymi butelkami po wódce. Na pytanie, czym dzieci będą jadły śniadanie, młoda kobieta opowiadała o makaronie i ziemniakach. Ale my ich nie zobaczyliśmy, tak jak nie widziały ich dzieci. Na głos żałowałam, że po drodze nie kupiłam dzieciom jakichś ciastek. „Ta zdrowa nierób co miesiąc dostaje 1400 hrywien zasiłków socjalnych — z oburzeniem wyjaśniono mi. — Już wcześniej zabieraliśmy od niej dzieci, ale ona gorąco prosiła, żeby je oddać. Teraz przygotujemy dokumenty o pozbawieniu praw rodzicielskich”. Kierowniczka wydziału spraw nieletnich rejonowej administracji w Niżynie Antonina Szkurko mówi, że w jej pracy najtrudniejsze nie jest śmieci, przez które można przejść. Najbardziej boli odbieranie od matki małych dzieci, dla których ona jest najbliższa. A przyzwyczajać je do innego, normalnego życia trzeba, najwyraźniej, od samego najmłodszego wieku. Zanim zamienią się w mowgli i przywykną do pijackiego sposobu życia swoich rodziców jako do normy. Nie zapominajmy jednak także o tym, że dzieci-sieroty i pozbawione opieki rodzicielskiej marzą o życiu w rodzinach. To boli wiejską nauczycielkę Nadiję Czuprową. Jako jeszcze młoda dziewczyna musiała w domu porodowym brać na ręce porzucone maluchy. Teraz, będąc już matką dorosłej córki, długo przyglądała się jedenastoletniej sierotce Katrusi, która jest niepotrzebna krewnym. Kobieta wzięła ją pod swoją opiekę.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
