Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 14strona oryginału ↗

TEATR

Слово Просвіти, №18 за 2007 рік

Mykoła WŁADZIMIRSKI SPEKTAKL SKAZANY NA SUKCES… Nastały teraz takie czasy, że nuda mieszkańcom Sewastopola nie grozi. Oprócz bolesnego i po części tragikomicznego przekształcania miasta-garnizonu w centrum turystyczne, mają oni możliwość odwiedzenia Rosyjskiego Akademickiego Teatru Dramatycznego im. Łunaczarskiego, gdzie w repertuarze obok komedii prostych i muzycznych, komiksów oraz mistycznych defilad pojawiła się ekscentryczna menipea „Za dwoma zającami”. Sceniczny oryginał i inscenizację na zaproszenie kierowników kultury i sztuki miasta przygotował reżyser, laureat Narodowej Nagrody Ukrainy imienia Tarasa Szewczenki, laureat nagrody imienia Mychajła Staryckiego, zasłużony działacz sztuk Ukrainy Wiktor Szułakow. Finansowanie inscenizacji odbyło się w ramach subwencji państwowej dla budżetu miejskiego miasta Sewastopola na rozwój i wsparcie ukraińskiej kultury, zapewnienie funkcjonowania języka ukraińskiego we wszystkich sferach życia publicznego miasta. Rosyjskojęzyczne afisze i programy wyraźnie świadczą o dyscyplinie wykonawczej wśród ludzi twórczych i ich kierowników. Ciekawe, czy czytali oryginał Mychajła Staryckiego w wydziale kultury i turystyki Sewastopolskiej Miejskiej Administracji Państwowej i czy nie powstało u nich przy zestawieniu przeważnie rosyjskojęzycznego spektaklu z postanowieniem Gabinetu Ministrów Ukrainy odczucie wypaczenia jego ducha i litery z dokładnością do odwrotności? Premierowy pokaz „ekscentrycznej menipei” w inscenizacji Wiktora Szułakowa, na który niemożliwe było kupienie biletów, odbył się 21 kwietnia. W rozmowie z Wiktorem Ołeksandrowyczem okazało się, że menipea w ogóle ma 27 cech. Aby czytelnik lepiej wyobraził sobie to pomieszanie stylów, wyliczę poszczególne numery, które były w introdukcji do spektaklu, choćby i na motywach Mychajła Staryckiego: cygański zespół, coś francuskiego, kankan, scenka z „Otella” Szekspira, indyjskie pieśni z tańcem brzucha, bardzo spopularyzowanym obecnie w Sewastopolu, rosyjskie romanse, była jeszcze taśma filmowa z klasycznym adiułterem, konferansjer, madame Kuku oraz monsieur Pikasi. Gipsowy herb USRR z sierpem i młotem nad sceną (jako fakt niewykonania dekretu prezydenta Łeonida Kuczmy o likwidacji sowieckich symboli) udanie dopełniał taką sobie menipeę. Szczególnie sewastopolskim widzom spodobał się oddźwięk współczesności: „Przestań dłubać w nosie — porysujesz mózg” oraz dyscyplinujący okrzyk w tej zawierusze: „Panowie! Przecież nie jesteście na majdanie!” — i nagrodzili aktorów owacjami. Chociaż… nie ten teraz Majdan… Pomiędzy tymi występami były mikroskopijne wtrącenia ze Staryckiego, i dopiero potem zaczęła się właściwa sztuka. Można, oczywiście, zgodzić się z interpretacją autora współczesnego odczytania Staryckiego. Wszak teatr to dość żywa substancja i każdy kolejny spektakl nie

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn