Strona · s. 3strona oryginału ↗
„ARTEK" ATAKUJĄ RAIDERZY?
Слово Просвіти, №18 за 2007 рік
Sławne Międzynarodowe Centrum Dziecięce „odbiło" pierwszy pozew o upadłość. Wyspecjalizowany departament Ministerstwa Gospodarki Ukrainy już rozpatrzył kwestię wszczęcia odpowiedniej procedury wobec „Arteku" i na razie odrzucił taką możliwość. Sprawę o upadłość znanej dziecięcej republiki wszczął Sąd Gospodarczy Krymu na wniosek firmy budowlanej „Profesional". MDC zaciągnęło wobec niej dług w wysokości 440 tys. hrywien za rekonstrukcję pensjonatu „Glicynia". Ta dawna państwowa daća nr 1 spodobała się prezydentowi Rosji Putinowi za czasów kierownictwa Leonida Kuczmy. Otóż siedem lat temu ten pałac przekazano w zarząd Państwowego Zarządu Spraw (DUS), który później przekazał go „Artekowi". A on, rzekomo po to, by spłacić wcześniej zaciągnięty kredyt, sprzedał unikalny obiekt za 77 mln hrywien rosyjskiemu Wniesztorgbankowi, który zapłacił… zaledwie 36 milionów, a resztę obiecał oddać po tym, jak miejscowe władze zgodzą się sprzedać Rosjanom także ziemię pod pensjonatem. Jednak w zeszłym roku w marcu, na wniosek prokuratury krymskiej, Sąd Gospodarczy Kijowa uznał transakcję kupna-sprzedaży za nieważną i nakazał stronom zwrócić pieniądze i mienie. Rosjanie rzeczywiście zwrócili pensjonat, ale pieniędzy Ukraina dotąd nie oddała, najwyraźniej przerzuciła ten dług na „Artek". O kłopotach związanych z tą sytuacją ostrzegał wtedy jeszcze prokurator Krymu Wiktor Szewczuk: „Sąd będzie zmuszony nałożyć areszt na całe mienie DUS na Krymie (łącznie z dziecięcym obozem „Artek")". Analitycy uważają zatem, że pozew sądowy „Profesionalu" jest jedynie startem na drodze do upadłości „Arteku", do której dołączą teraz bardziej aktywne roszczenia Rosjan dotyczące wielomilionowego długu za „Glicynię". W konsekwencji lawinowa fala podobnych i równoczesnych roszczeń może uczynić upadłość „Arteku" nieuniknioną. Choć na pierwszy rzut oka sytuacja finansowa MDC wcale nie jest zagrożona. Jego zobowiązania szacuje się w przybliżeniu na 42 mln hrywien, a należności nie przekraczają czterdziestu milionów. Ale ten chwiejny bilans mogą łatwo zachwiać aktywne i przyjazne naciski wierzycieli, którzy wiedzą, że dłużnicy „Arteku" to w większości fikcyjne firmy-jednodniówki, stworzone w swoim czasie przez byłego szefa DUS Ihora Bakaja do prania pieniędzy — rzekomo dobroczynnych wpłat na obiecane szybkie odrodzenie Międzynarodowego Centrum Dziecięcego. Komisja Departamentu ds. Upadłości już rozpatrywała kwestię powołania arbitrażowego zarządcy, jednak decyzji jeszcze nie podjęto, udało się ją odroczyć. Specjaliści uważają wszystkie te działania za nieprzypadkowe, ponieważ u podstaw powstałej sytuacji leżą machinacje z fundacją odrodzenia „Arteku", zarejestrowaną z jakiegoś powodu w Odessie, poprzez którą prano znaczne środki, dopóki kierował nią I. Bakaj, a MDC znalazło się w dołku długów. W „Arteku" rezonansową sytuację komentuje się niechętnie, ponieważ uważa się, że nie działa ona na korzyść wizerunku dziecięcej republiki. Kierowniczka biura prasowego MDC Olena Mech przekonuje: „Artek" nie jest bankrutem i nim nie będzie, bez względu na to, czego ktoś by nie pragnął". W ciągu ostatniego półrocza spłacono tu już 10 mln hrywien zobowiązań wobec wierzycieli i „stopniowo, konsekwentnie zaczynają rozliczać się z długami". Dług wobec „Profesionalu" został szybko spłacony. Ale według wniosków komentatorów podżegaczy do upadłości „Arteku" nie brakuje: zbyt wielu kusi, niepokoi i pobudza pewnych ludzi 208 hektarów wokół podnóża Ai-Dagu, południowobrzeżnej ziemi z siedmioma kilometrami wspaniałej plaży i nowoczesnymi budynkami-pałacami, akademikami, szpitalem, szkołą, stadionem, centrum sportowym.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
