Strona · s. 15strona oryginału ↗
PODRÓŻE PRZEZ HISTORIĘ
Слово Просвіти, №18 за 2008 рік
Pałac w Kaczanówce. Jezioro Tarnowskiego. Czyż nie jest interesujące choćby wiedzieć, co mieliśmy, co straciliśmy, co jeszcze można odnaleźć? Na wspomnianej wystawie znajdują się dwa podobne katalogi. Jeden z nich, sporządzony na początku XX wieku, to ogólny katalog kolekcji Tarnowskiego. Drugi to katalog wydań drukowanych Tarnowskich, który opracował wybitny działacz Proświty i pisarz Borys Hrinczenko. Nawiasem mówiąc, sam Wasyl Tarnowski (młodszy) był aktywnym działaczem „Proświty”. Pracownicy Muzeum z obawą oczekują zakończenia renowacji Pałacu Cyryla Rozumowskiego w Baturynie. Wszak w tym pałacu proponują utworzyć Muzeum Państwowości Ukrainy (muzeum kozactwa, hetmanatu). Bardzo dobra idea. Ale żeby naszej władzy nie przyszło do głowy napełniać nowego muzeum według starych receptur, wytrząsając relikwie z istniejących muzeów. To oczywiście prostsze, aniżeli stawianie przed Rosją pytania o zwrot licznych ukraińskich historycznych relikwii, które przez stulecia wywożono z Ukrainy. Albo zainteresować się, co i skąd osiadło w prywatnych kolekcjach oligarchów, zwłaszcza biorąc pod uwagę okradanie muzeów, archiwów, galerii. Dobrą pamięcią o rodzinie Tarnowskich byłoby wreszcie zakończenie odnowy słynnej Kaczanówki. Choć nadano jej status Narodowego Rezerwatu, obecnie smutno patrzeć na to ognisko ukraińskiego ducha. Trwa niekończąca się renowacja pałacu w Kaczanówce. Połowę jego, jak obiecywano, odrestaurowali mecenasi z Niemiec, a renowacja drugiej połowy, powierzona nam, tak i zamarła. Daleki od idealnego stanu jest olbrzymi starodawny park krajobrazowy. Czas by już nam, szanując pamięć takich wybitnych Ukraińców jak Wasyl Tarnowski, nauczyć się chronić sprawę, której oddał życie — naszą pamięć historyczną.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
