Strona · s. 5strona oryginału ↗
Tekst uszkodzony przy rozpoznawaniu — przeczytaj stronę oryginału
Zjednoczenie OBYWATELI czy po prostu OSÓB? Jaka jest idea nowej ustawy o organizacjach społecznych?
Слово Просвіти, №19 за 2012 рік
1. Wstrzymać wykonanie postanowienia Donieckiego okręgowego sądu administracyjnego z dnia 07.02.2012 r. w sprawie administracyjnej nr 2a/0570/10579/2011 oraz postanowienia Donieckiego apelacyjnego sądu administracyjnego z dnia 29.04.2012 r. do momentu rozpatrzenia skargi kasacyjnej. 2. Uchylić postanowienie Donieckiego apelacyjnego sądu administracyjnego z dnia 29 marca 2012 r. w sprawie nr 2a/0570/10579/2011 o pozostawieniu bez zaspokojenia skargi apelacyjnej na postanowienie Donieckiego okręgowego sądu administracyjnego z dnia 07.02.2012 r. 3. Uchylić postanowienie Donieckiego okręgowego sądu administracyjnego z dnia 07.02.2012 r. w sprawie nr 2a/0570/10579/2011 o odmowie zaspokojenia roszczeń. Wyższy sąd administracyjny Ukrainy 24 kwietnia bieżącego roku uchwalił... szczebla obwodowego organizuje w tym roku charkowska „Proświta”? — Razem z warunkami Ogólnoukraińskiego konkursu proświtańskiego „Paleta ukraińskiego słowa” rozsyłaliśmy również warunki obwodowego konkursu artystycznego „Słobożańskie korale”, który zapoczątkowaliśmy w tym roku. Dla „Słobożańskich korali” co roku będziemy podawać nową tematykę konkursową. W pierwszym roku — „Moja abecadło”, ponieważ w szkole bardzo mało uwagi poświęca się kaligrafii, nie kształci się estetycznego postrzegania tekstu. U nas już zakończył się nabór prac, jest ich ponad 200. Teraz je oceniamy. Marzę o zapoczątkowaniu obwodowego konkursu krajoznawczego. Odbyłam już wstępną rozmowę z dziekanem wydziału historycznego Charkowskiego Narodowego Uniwersytetu Pedagogicznego im. H. S. Skoworody oraz jego zastępcami. Obiecali wesprzeć tę inicjatywę. Dołączyć do przeprowadzenia konkursu obiecali członkowie Charkowskiej obwodowej organizacji Narodowego Związku Krajoznawców Ukrainy. Wiem, że proświtańcy w innych obwodach prowadzą konkursy krajoznawcze. Kiedy rozpocznę działania organizacyjne, będę się z nimi kontaktować, przejmować doświadczenie. Możliwe, że z czasem nasze wspólne inicjatywy przerodzą się w Ogólnoukraiński proświtański konkurs krajoznawczy. „Proświta” wspiera inicjatywę społeczną dotyczącą otwarcia tablicy pamiątkowej Borysowi Hrinczence w Charkowie. W najbliższych dniach mam złożyć swój podpis pod kolektywnym... Wołodymyr FERENC, m. Iwano-Frankiwsk. Na pierwszy rzut oka ustawa jest normalna. Ale czy odpowiada ona celowi — odrodzić aktywne życie społeczne jako podstawę demokracji? Na Ukrainie nie ma silnych autentycznych organizacji społecznych. Zamiast tego zarejestrowano wiele organizacji społecznych, które z jakiegoś powodu nie mogą stanowić silnej podstawy społeczeństwa obywatelskiego. Niestety, nowa ustawa o organizacjach społecznych nie dodaje optymizmu. W dziwny sposób uważa ona za główny podmiot organizacji społecznej nie obywatela, a osobę. To kardynalnie zmienia zasadę budowy społeczeństwa. Obywatele tworzą społeczeństwo obywatelskie, a po prostu osoby — atomizowane pseudospołeczeństwo obywatelskie, zjednoczone instynktem konsumpcyjnym oraz instynktem przetrwania. Nowa ustawa o organizacjach społecznych była niezbędna do przerwania zastoju i budowy zintegrowanego społeczeństwa obywatelskiego. Niestety, właśnie tego integrującego składnika organizacja społeczna jest pozbawiona w nowej ustawie: „Organizacjami społecznymi uznaje się dobrowolne zjednoczenia osób dla wspólnego zaspokojenia zgodnych z prawem interesów, realizacji oraz ochrony praw i wolności” (Artykuł 1, punkt 1). Nadanie organizacjom społecznym prawa do tworzenia międzynarodowych zjednoczeń służy interesom kosmopolitycznej osoby, niezwiązanej obowiązkiem obywatelstwa. Taka idea ustawy oficjalnie otwiera możliwości zewnętrznego wpływu na nasze społeczeństwo. W dzisiejszym światowym środowisku konkurencyjnym ten wpływ nie zawsze jest życzliwy i pozytywny. Po co pozwalać na działalność obcych elementów innych społeczeństw na terytorium państwa? Uczyć się doświadczenia działalności społecznej trzeba, jadąc do nich w gości. Dziwi niejednakowe postrzeganie przez ustawodawcę różnych organizacji społecznych. Działanie ustawy nie rozciąga się na: 1) partie polityczne oraz inne dobrowolne zjednoczenia osób, które biorą udział w wyborach i referendach; 2) organizacje religijne; 3) organizacje spółdzielcze; 4) inne zjednoczenia osób, utworzone na podstawie specjalnych ustaw, aktów organów władzy państwowej, organów samorządu lokalnego. W osobnej, najwyraźniej, wyższej kaście, wyodrębniono nie tylko związki zawodowe, ale i organizacje pracodawców oraz innych związków zawodowych. Zatem to ustawa nie o wszystkich organizacjach społecznych i nikt nie pomyślał o tym, że partie polityczne są również organizacjami społecznymi, których celem jest doskonalenie życia społeczeństwa, a nie zwykłe zdobywanie władzy przez „sługi narodu”. Zatem zgodnie z logiką demokracji, wszystkie organizacje społeczne powinni tworzyć obywatele Ukrainy i mieć jednakowy status prawny. Wpływ organizacji społecznej zależałby od pożytecznej dla ogółu działalności. W warunkach prawdziwej demokracji warto skrupulatnie wyznaczyć dopuszczalne ramy działalności organizacji społecznych. Kryteria ograniczenia, wyłożone w artykule 3 ustawy, całkowicie odpowiadają modelowi społeczeństwa osób, ale dla zintegrowanego społeczeństwa obywatelskiego w żaden sposób się nie nadają. Nie można stosować tępego niekonkretnego radzieckiego stempla.
„rozniecanie międzyetnicznej, rasowej, religijnej wrogości; zamach na prawa i wolności człowieka” dla zakazu tworzenia i działalności organizacji społecznych. Używanie niekonkretnego i nieprawnego terminu „rozniecanie międzyetnicznej, rasowej, religijnej wrogości” a priori dopuszcza istnienie tych zjawisk w społeczeństwie i pozwala kwalifikować jako „rozniecanie” wszelkie dyskusyjne wypowiedzi w dziedzinie życia etnicznego i religii. A jak wyznaczyć poziom dyskusyjności i kultury uczestników dyskusji i co dokładnie można kwalifikować jako „rozniecanie wrogości” — świat jeszcze nie wymyślił. Kierowanie się obcymi, „międzynarodowymi” kryteriami obcych organizacji społecznych — to jeszcze gorsze i prowadzi do ograniczenia wolności własnego społeczeństwa obywatelskiego. To, co chcą kwalifikować jako rozniecanie międzyetnicznej i międzyreligijnej wrogości, Konstytucja Ukrainy nazywa inaczej — ograniczeniem językowej, kulturowej, religijnej i innej odrębności obywateli. Odrębność obywateli, która jest najwyższą wartością społeczeństwa, powinno chronić państwo, ale nie drogą ograniczania działalności społecznej czy kierowania się nie naszymi kryteriami jej poprawności, a przy pomocy organizacji społecznych. Na przykład, polityczne wsparcie ruchu społecznego za nadmierne rozmiary rozpowszechniania języka rosyjskiego logicznie prowadzi do ograniczenia językowej odrębności etnicznych Ukraińców i zawęża stosowanie języka państwowego. To potencjalnie prowokuje „rozniecanie” konfliktu obywatelskiego. Zatem ogólne etyczne i humanitarne normy społeczeństwa powinny regulować Konstytucja, ustawy, nie przeszkadzając kulturalnej dyskusji społecznej w środowisku organizacji społecznych. Zrozumiałe, że w tej sferze stosowanie umów międzynarodowych tylko zaszkodzi, i dlatego większość cywilizowanych państw u siebie tego nie praktykuje, dając podobne rady innym. Tak zwany językowy i kulturowy podział ludności Ukrainy formuje się według obcych rad przez niektórych „polityków jednych wyborów”. Problem ten rozwiązuje się bardzo prosto — poprzez zaprzestanie rejestracji tych tworów społecznych i partii, których działalność de facto narusza zasadę szacunku i ochrony odrębności narodu i państwa. Zatem w artykule 3 ustawy lepiej zostawić jej trzeci punkt: „3. Ograniczenia praw, kierunków i form działalności organizacji społecznych mogą być ustalane wyłącznie Konstytucją oraz ustawami Ukrainy”. Bez wątpienia warto byłoby zabronić organizacjom społecznym wybierać elementy symboliki innych państw. Dla naszych doradców z Europy wyda się to zbytecznym, ale na Ukrainie to ograniczenie póki co jest potrzebne i jako dodatkowy wymóg stosowania języka państwowego. Kardynalne znaczenie ma to, kogo należy uważać za założycieli organizacji społecznej. Artykuł 8, który pozwala być założycielami cudzoziemcom oraz osobom bez obywatelstwa, stawia pod znakiem zapytania definicję organizacji społecznej jako zrzeszenia obywateli, wyznaczając ich właśnie jako zrzeszenie osób. Według nowej ustawy nasze społeczeństwo według własnego uznania formować będą wszyscy chętni wolontariusze świata, na równi z obywatelami Ukrainy. Państwo w imieniu podatników dlaczegoś bierze na siebie obowiązek jednakowo wspierać, materialnie także, wszystkie organizacje społeczne, nie wyodrębniając tych, które utworzone są przez obcych obywateli czy osoby bez obywatelstwa. Zatem chcieli lepszą ustawę o zrzeszeniach obywateli, a otrzymali ustawę o społecznych zrzeszeniach po prostu zainteresowanych osób. Podmiotem tej ustawy jest nie wyłącznie obywatel Ukrainy, a i osoba miejscowego czy międzynarodowego pochodzenia. Takie organizacje społeczne zainteresowanych w osobistych interesach osób nie bardzo będą dbać o udoskonalenie ukraińskiej demokracji i władzy.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
