Strona · s. 7strona oryginału ↗
POMOŻE HUMANITARNA POLITYKA PAŃSTWOWA
Слово Просвіти, №20 за 2005 рік
Niniejszą publikacją zapraszamy całą ukraińską społeczność do dyskusji nad jednym z naszych najbardziej bolesnych problemów humanitarnych. Do własnych przemyśleń dołączamy list kobiety, której rodziny dotknęło wspomniane nieszczęście, a także list otwarty organizacji społecznych Ługańszczyzny do wysokich rangą urzędników, którzy mogliby wypowiedzieć w tej sprawie swoje ważne, państwowotwórcze słowo. KOMENTARZ Na przykładzie Ługańszczyzny widzimy, że nasza młodzież, począwszy od przedszkola, wychowywana jest na szarą, amorficzną masę, która nie czuje przynależności do ukraińskiego narodu. Z wyjątkiem nielicznych entuzjastów, wychowawcy placówek oświatowych prowadzą zajęcia całkowicie pozbawione narodowego kolorytu, takie jak: Dzień Świętego Walentego, Dzień Humoru, dni upamiętnienia młogwardzistów, afgańczyków, Międzynarodowy Dzień Kobiet 8 marca, Dzień Zwycięstwa, urodziny W. Dala i O. Stachanowa, KVN itp. Nawet pobieżnie w pracy wychowawczej nie wspomina się o dniu urodzin lub dniu powtórnego pochówku Tarasa Szewczenki na ukraińskiej ziemi, innych wydarzeniach historii narodowej i kultury. Wśród obowiązkowych systematycznych (cotygodniowych) zajęć wymienimy dyskoteki uczniowskie i studenckie, gdzie młodzież przy akompaniamencie dalekiej od narodowej i klasycznej muzyki „odrywa się”, „kaszani”, pali, swobodnie spożywa alkohol, a nawet narkotyki. Mówi się, że w pobliżu szkół, gdzie odbywają się dyskoteki, „dobre” babcie handlują samogonem z dodatkiem chemikaliów, na przykład dimedrolu, aby młodzież otrzymała pełny „drajw”. Placówki oświatowe dzięki dyskotekom uzupełniają swój budżet: wstęp tutaj jest płatny. Negatywne skutki takiego „wychowania” młodzieży są oczywiste. Dlatego nie zalecamy inteligentnym ludziom podchodzić blisko do grup młodych ludzi, którzy ukończyli 10 lat, ponieważ porozumiewają się oni głównie wulgaryzmami. Już nie tylko w mieście, ale i na wsi, która tradycyjnie była ośrodkiem ukraińskiej kultury i duchowości, dzieci bez wstydu chodzą z butelką piwa i papierosem. Moralna i intelektualna degradacja młodego pokolenia — naszej przyszłości — osiągnęła krytyczną granicę. Jeszcze jedno społeczne nieszczęście — dorobek lat niepodległości — gry komputerowe i automaty do gier. Stało się to biznesem, i to całkiem udanym, inaczej podobnych lokali nie byłoby tak wiele. W bezduchownym, zdenacjonalizowanym społeczeństwie młodzież może pragnąć jednego: szybkiego wzbogacenia się, pięknego życia. Taką szansę, zdaniem młodych (i nie tylko) ludzi, dają im automaty do gier, na których można bez żadnego wysiłku fizycznego i intelektualnego wygrać dużą sumę pieniędzy (to ostatnie jest podstawą do zaliczenia automatów do gier do kategorii hazardu). Zdjęcie Hanny Oborskiej Ogromna liczba lokali z grami przekonuje o tym, że warunki licencyjne dla ich tworzenia i utrzymania są zbyt liberalne. Jest na to wyjaśnienie: duży procent zysku trafia do budżetu państwa, a to — emerytury, stypendia itp. Zresztą właścicielom też się to opłaca, inaczej zajmowaliby się innym rodzajem działalności gospodarczej. Zauważmy, że na nasze zapytanie do Ługańskiego Obwodowego Urzędu Statystycznego otrzymaliśmy odpowiedź wymijającą, że oficjalnej ewidencji takich lokali nie ma. Zatem zainteresowane rozszerzaniem biznesu hazardowego są dwie strony: sami biznesmeni i... państwo (!!!). W pkt 2 § 2 Instrukcji o warunkach i zasadach prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie tworzenia i utrzymania lokali z grami, organizacji hazardu oraz kontroli ich przestrzegania powiedziano, że wstęp do lokalu z grami jest zabroniony osobom poniżej 18 roku życia. W praktyce — grają na automatach właśnie ci, którzy nie mają jeszcze osiemnastu lat. Psycholodzy twierdzą, że u dzieci, które grają w gry hazardowe, kształtuje się emocjonalnie niestabilny charakter i jednocześnie rozwija się psychiczne uzależnienie od automatów — swego rodzaju narkotyku. Nasze rozmowy z rodzicami, których dzieci odwiedzają lokale z grami, pokazują, że takie rodziny (a jest ich z każdym dniem coraz więcej) mają te same i, niestety, nierozwiązywalne problemy. Nastolatki, które grają, tracą kontrolę nad swoim zachowaniem, stają się nieodpowiedzialne i dla wygranej gotowe są na wszystko, nawet na przestępstwo. W końcu stają się wyrzutkami społeczeństwa. O liczbie chorób psychicznych i przestępstw kryminalnych nastolatków, którzy odwiedzają kluby komputerowe i automaty do gier, mogłyby świadczyć niepublikowane statystyki szpitali psychiatrycznych i zakładów poprawczych. Zatem, na przegranej pozycji przez taki biznes jesteśmy wszyscy. Czy państwo zwróci się twarzą do choćby zdegradowanego, ale własnego społeczeństwa? Problem, który poruszyliśmy, bez wątpienia nie jest czysto naszym, regionalnym, jest on ogólnoukraiński. Sama z siebie nasuwa się analogia historyczna: jeszcze w XVII wieku komuś opłacało się moralnie niszczyć Ukraińców. Wtedy robiono to w karczmach, dzisiaj — w lokalach z automatami do gier. Być może wspólnymi siłami uda nam się ten problem rozwiązać i uratować naszą młodzież oraz przyszłość naszego narodu. Jeśli państwo nie chce tego robić odgórnie, demokratyzujmy państwo oddolnie, póki jest jeszcze na to nadzieja! Iryna MAHRYCKA, docent katedry dziennikarstwa Wschodnioukraińskiego Uniwersytetu Narodowego im. W. Dala, członek URP „Sobór” ogólnoświatowych procesów. Pod koniec spotkania szanowny pan ambasador podarował proświcianom Ługańszczyzny niewielki księgozbiór z książek wydanych przez Ukraińców w diasporze, a także komplety kanadyjskiej i brytyjskiej prasy. Uczestnicy spotkania są przekonani o konieczności i realnej możliwości kontynuowania dialogu ze stroną kanadyjską, w szczególności przedstawicielami społeczeństwa, ukraińskiej diaspory w Kraju Klonowego Liścia. Dowodem takiego przekonania mogą być już tradycyjne coroczne obchody kanadyjskich świąt narodowych oraz Dni Kanady w Ukraińsko-Kanadyjskim Centrum „Odrodzenie”, które są prowadzone przez Ługańskie Obwodowe Zrzeszenie „Proświty” i wywołują ogromne, nieudawane zainteresowanie społeczeństwa naszego regionu. Stronę przygotowało Centrum Prasowe Ługańskiego Obwodowego Zrzeszenia towarzystwa „Proświta”
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
