Strona · s. 1strona oryginału ↗
WSZECHUKRAIŃSKI TYGODNIK KULTUROLOGICZNY 25 (921), 22—28 czerwca 2017 Apel uczestników okrągłego stołu „NATO i bezpieczeństwo narodowe Ukrainy: przeszłość, teraźniejszość i przyszłość” STANOWISKO EMMY SZAPOWAŁOWEJ
Слово Просвіти, №25 за 2017 рік
Prezydentowi Ukrainy Petrowi POROSZENCE Przewodniczącemu Rady Najwyższej Ukrainy Andrijowi PARUBIJOWI Premierowi Ukrainy Wołodymyrowi HROJSMANOWI
Witamy strategiczną decyzję Rady Najwyższej Ukrainy dotyczącą zatwierdzenia celu uzyskania przez Ukrainę członkostwa w NATO, która odpowiada nastrojom narodu ukraińskiego w kwestii zagwarantowania bezpieczeństwa narodowego.
Biorąc pod uwagę fakt, że już czwarty rok trwa wojna rosyjsko-ukraińska, a naród ukraiński poniósł liczne straty, uważamy tę decyzję za spóźnioną. Jej brak rodził wahania wewnątrz władzy, jednak mamy nadzieję, że odtąd Ustawę poprą wszystkie siły polityczne. Spóźniona decyzja to strata czasu na harmonizację polityki bezpieczeństwa w ustawach Ukrainy.
Ważne, aby nie zatrzymywać się na osiągniętym. W końcu strategiczna określoność wymaga od Prezydenta Ukrainy oraz Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony Ukrainy dostosowania do wymogów obowiązującego prawa tak ważnych dokumentów, jak Strategia bezpieczeństwa narodowego, Doktryna wojenna, Strategiczny biuletyn obronny. Ważne jest zaimplementowanie tych decyzji w Rocznym programie narodowym pod egidą Komisji Ukraina—NATO na 2017 rok.
Jasne sformułowanie celu, przywrócenie priorytetu wstąpienia do NATO wymagają odpowiedniego zabezpieczenia instytucjonalnego. Biuro wicepremiera Ukrainy ds. integracji europejskiej i euroatlantyckiej jest częścią rozwiązania problemu, jednak ważne jest zbudowanie sprawnej pionowej struktury systemu organizacyjnego, w szczególności wyznaczenie odpowiednich jednostek i mianowanie przedstawicieli w całej pionowej strukturze władzy.
Organizacje społeczne i polityczne, które reprezentują uczestnicy okrągłego stołu, uważają, że pilnym zadaniem jest konieczność przygotowania i przeprowadzenia ogólnoukraińskiego referendum w sprawie konieczności wstąpienia kraju do NATO. Takie referendum powinno wzmocnić legitymizację decyzji Rady Najwyższej Ukrainy i uniemożliwić wahania co do realizacji strategicznego kursu, pozbawić Kreml argumentów w rodzaju narzucania Ukraińcom swojego imperialno-kolonialnego wyboru, wzmocnić pozycję negocjacyjną strony ukraińskiej z NATO.
Kierownictwo państwa powinno poruszyć przed NATO kwestię przejścia relacji ze współpracy na głęboką podstawę integracyjną. Decyzja pozwala zaktualizować deklaracje szczytu bukareszteńskiego z 2008 roku o potwierdzeniu przyszłego członkostwa Ukrainy w NATO w razie poparcia ludności oraz zgodnie z normami demokratycznymi.
Z zaangażowaniem niezbędnych zasobów ważne jest zrealizowanie rządowej Koncepcji udoskonalenia informowania opinii publicznej o współpracy Ukrainy z NATO na lata 2017—2020, wzmocnienie działalności w sferach politycznej, prawnej, społecznej, gospodarczej, bezpieczeństwa i humanitarnej życia narodu i państwa, przeprowadzając realne, a nie deklaratywne reformy.
Władza jest zobowiązana podjąć najbardziej zdecydowane kroki na drodze wstąpienia do NATO, aby zagwarantować bezpieczeństwo narodowi ukraińskiemu, uniemożliwić w przyszłości nowe tragedie, podobne do obecnej agresji wojskowej Rosji przeciwko Ukrainie, konstytucyjną normę niepodległości i suwerenności, zgodnie z Artykułem 1 Konstytucji Ukrainy.
My, uczestnicy okrągłego stołu, zwracamy się do obywateli Ukrainy, władzy państwowej i organów samorządu terytorialnego, do Ukraińców zamieszkałych poza granicami państwa, aby poparli strategiczny kurs Ukrainy na wstąpienie do NATO, dając godny odpór wewnętrznym „piątokolumnowcom” i kolaborantom, którzy w znacznej mierze są winowajcami obecnej tragedii narodu ukraińskiego. Aktywizacja przez nich histerycznej moskwofilskiej kampanii na rzecz osłabienia roli znaczących narodowo decyzji Rady Najwyższej Ukrainy dotyczących euroatlantyckiego wyboru jest kontynuacją kursu na rujnowanie ukraińskiej państwowości. Tej zdradzieckiej, służalczej i haniebnej polityce należy nadać należytą ocenę ze strony społeczeństwa obywatelskiego oraz władz ukraińskich.
Zwracamy się do Narodu Ukraińskiego z apelem, że w czasie istniejących dla Ukrainy zagrożeń właśnie zbiorowa forma bezpieczeństwa, stworzona przez demokratyczne kraje europejskie i północnoamerykańskie, jest najskuteczniejsza i zdolna być, wraz z naszym patriotycznym oddaniem Ukrainie i ofiarną pracą na rzecz jej przyszłości, realną gwarancją żywotności Narodu i Państwa.
Prezydentowi Ukrainy Petrowi POROSZENCE, Premierowi Ukrainy Wołodymyrowi HROJSMANOWI, przewodniczącemu miasta Kijowa Witalijowi KLYCZCE
W ubiegłym roku Ukraina obchodziła 160. rocznicę urodzin i 100. rocznicę śmierci Iwana Jakowycza Franki, olbrzyma ducha, wybitnego ukraińskiego prozaika, poety, dramaturga, publicysty, tłumacza, literaturoznawcy, uczonego, działacza społecznego i politycznego, doktora filozofii (1893), członka rzeczywistego Towarzystwa Naukowego im. T. Szewczenki (1899), doktora honoris causa Uniwersytetu Charkowskiego (1906).
Iwan Franko w ciągu ponad 40-letniej aktywności twórczej pozostawił narodowi unikalną spuściznę twórczą pisarza, filozofa, ekonomisty, historyka, socjologa, politologa, etnografa i folklorysty, która liczy kilka tysięcy utworów o objętości ponad 100 tomów. Dorobek naukowy w trzech dziesiątkach dyscyplin jest obecnie doktrynalny dla formowania strategii rozwoju Ukrainy. Iwan Franko pisał utwory w języku ukraińskim, polskim, niemieckim, rosyjskim, bułgarskim i innych językach, tłumaczył z 14 języków świata.
Delegaci VII nadzwyczajnego zjazdu Towarzystwa „Znannia” Ukrainy popierają propozycje pisarzy, naukowców, edukatorów, działaczy kultury, przedstawicieli innych warstw społeczeństwa skierowane do Prezydenta Ukrainy, Gabinetu Ministrów Ukrainy i władz miejskich Kijowa w sprawie godnego uczczenia geniusza Ukrainy Iwana Franki w wykonaniu Dekretu Prezydenta Ukrainy nr 727/2006 z 2006 r. dotyczącego ustanowienia pełnoformatowej kompozycji monumentalnej Iwanowi France w Kijowie bez demontażu popiersia w skwerze jego imienia.
Proponujemy uczcić pamięć I. Ja. Franki pomnikiem, który uzupełniłby państwowotwórczą monumentalistykę Kijowa i godnie uzupełnił Panteon Wielkich Ukraińców. Popieramy propozycje ustawienia pomnika geniusza na skrzyżowaniu bulwaru Tarasa Szewczenki oraz ulicy Wołodymyrskiej, obok Narodowej Akademii Nauk Ukrainy.
Apel przyjęto na VII nadzwyczajnym zjeździe Towarzystwa „Znannia” Ukrainy 9 czerwca 2017 roku.
Pawło MOWCZAN, przewodniczący WUT „Proświta” im. T. Szewczenki; Heorhij FIŁYP CZUK, współprzewodniczący GO Wszechukraińskie Forum „Ukraińska alternatywa”, akademik NAPNU; Iwan ZAJEC, pierwszy zastępca GO „Za Ukrainę w NATO”; Serhij DŻERDŻ, przewodniczący Społecznej Ligi Ukraina-NATO; Mykoła HOŁOMSZA, przewodniczący partii politycznej „Patriota”; Oksana HRYHORIEWA, prezydent Młodzieżowego Centrum Rady Atlantyckiej Ukrainy; Jewhen LUPAKOW, zastępca przewodniczącego Związku Oficerów Ukrainy
KOCHAĆ BOHATERA
160 LAT „DZIENNIKA”
PRZECZYTAĆ NATALKĘ NIKULINĘ
10-11 NIEWIARYGODNE HISTORIE ŻYCIOWE
14-15
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
