Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 12strona oryginału ↗

Wiaczesław KOROBKO: «Naszym celem jest otwieranie serc słuchaczy»

Слово Просвіти, №25 за 2017 рік

W Studiu Operowym Narodowej Akademii Muzycznej Ukrainy im. P. I. Czajkowskiego odbył się niedawno koncert Kijowskiej Akademickiej Miejskiej Orkiestry Dętej, poświęcony 25-leciu powstania zespołu. Dziś dyrektor generalny, główny dyrygent orkiestry, zasłużony działacz sztuki Ukrainy Wiaczesław Korobko jest gościem „SP”. — Od czego zaczęła się historia Państwa zespołu? — Kijowska Akademicka Miejska Orkiestra Dęta Ukrainy została stworzona w 1992 roku w celu zapewnienia oprawy kulturalnej wydarzeń w mieście. Od tego czasu odbyło się ponad 1500 występów i zajęliśmy jedno z wiodących miejsc wśród najlepszych zespołów Ukrainy w tym gatunku. Założycielem i kierownikiem zespołu był artysta ludowy Ukrainy Wasyl Iwanowycz Ochrymenko. W 2006 roku orkiestrze nadano tytuł akademickiej. Dziś orkiestra to wizytówka Kijowa, duma naszej stolicy. Bierzemy udział w obchodach wszystkich ważnych wydarzeń miasta i państwa, występujemy na międzynarodowych zawodach sportowych, otwarciach jarmarków, pomników historycznych, festiwali… Pracujemy nad osiągnięciem nowych szczytów twórczych, aktywnie propagujemy utwory współczesnych ukraińskich kompozytorów. Zespół składa się z profesjonalnych muzyków o wysokim poziomie kwalifikacji i znacznym doświadczeniu zawodowym. W sumie w orkiestrze jest 65 muzyków. Repertuar orkiestry to utwory kompozytorów klasycznych, muzyka estradowa, jazz, marsze, walce i pieśni. Prowadzimy liczne koncerty charytatywne dla weteranów II wojny światowej, inwalidów, dzieci osieroconych oraz żołnierzy ATO. Kieruję orkiestrą od 2006 roku. Pod moim kierownictwem stworzono programy „Wieczna prawda” (z okazji Dnia Pamięci ofiar Hołodomoru), „Ukraino, do Ciebie lgnę sercem i duszą” (z okazji Dnia Niepodległości Ukrainy), „Muzyka balu” (na Bal Wiedeński w Narodowej Operze Ukrainy), „Nad falami Dniepru” (z okazji Dnia Konstytucji Ukrainy), „Z całego serca” (z okazji Międzynarodowego Dnia Rodziny), „Arcydzieła muzyki europejskiej” (na Boże Narodzenie Europejskie), „Na 20-lecie powstania orkiestry”, a także nowy program na Dzień Europy w Kijowie. — W czym upatrujecie cel swojego zespołu? — Naszym celem jest wysoka duchowość i profesjonalizm. Jesteśmy miejską orkiestrą miasta Kijowa, jednak nie ograniczamy się do stolicy. Byliśmy z koncertami w Odessie, Żytomierzu, Czerkasach, Sumach i innych ukraińskich miastach. Zawsze gramy na żywo, nie uznajemy playbacku. — Proszę opowiedzieć o swoich solistach. — Wszyscy soliści są laureatami prestiżowych międzynarodowych konkursów. Dmytro Foszcanka (tenor) to wykonawca różnogatunkowy, śpiewa arie klasyczne, pieśni ludowe; Wira Bahryneć (sopran) to osoba z natury utalentowana, ma piękny głos i wysoki zakres wykonawczy; Julija Trocenko (sopran) to młoda, wyrazista śpiewaczka, wykonuje głównie arie z operetek i musicali; Anastasija Żbankowa w swoim repertuarze łączy śpiew estradowy i jazz. Osobno wyróżnię kierownika artystycznego naszej orkiestry, absolwenta Lwowskiego Instytutu Wojskowego im. P. Sahajdacznego Narodowego Uniwersytetu „Politechnika Lwowska” Jurija Melnyka, który pracuje w orkiestrze już siedem lat. Dokonał aranżacji wielu pieśni, które teraz brzmią w nowy sposób. A w ostatnim czasie zaczął tworzyć pieśni do wierszy współczesnych ukraińskich poetów. Wielką popularność zyskała jego pieśń do słów Hryhorija Semerhija „Bohaterowie nie umierają”. — Jak tworzyliście program jubileuszowy? — Tym razem stworzyliśmy różnogatunkowy program, w którym staraliśmy się pokazać możliwości naszej orkiestry. Budowaliśmy program tak, aby był z zainteresowaniem odbierany przez widzów. Zabrzmiały duety, arie z operetek, muzyka instrumentalna, hity z repertuarów znanych europejskich grup rockowych. Proces prób trwał przez dwa miesiące, chociaż sama praca przygotowawcza — znacznie dłużej. W naszym zespole wytworzyła się rodzinna atmosfera. Oczywiście problemów też nie brakuje, przede wszystkim materialnych. Byłem w Berlinie, Warszawie, Wiedniu. W każdym z tych miast są miejskie orkiestry dęte. To wizytówki stolic, ich twarz. Pod względem poziomu kunsztu wykonawczego Kijowska Akademicka Miejska Orkiestra Dęta w niczym nie ustępuje swoim zachodnim kolegom. Jednak baza materialna jest przestarzała: od transportu, kończąc na instrumentach muzycznych. Chciałoby się, aby nasza władza zauważyła ten problem. Musi istnieć państwowy program wsparcia kultury narodowej. Mamy utalentowany naród. Ale ukraińscy artyści coraz częściej znajdują możliwość twórczej realizacji siebie daleko poza granicami Ukrainy. Jeśli kierownictwo nie będzie zwracać na to uwagi, to już za kilka lat będziemy mieli katastrofalną sytuację z kadrami. Obecnie staramy się poświęcać więcej uwagi propagowaniu ukraińskiej kultury narodowej, wracamy do swoich korzeni. W naszym repertuarze jest muzyka Mykoły Łysenki, Iwana Karabycia, współczesnych ukraińskich kompozytorów. Przy tym popularyzujemy najlepsze osiągnięcia światowej kultury muzycznej. — O czym Pan marzy? — Chciałoby się pokazać naszą sztukę na świecie. Myślę, że moglibyśmy znaleźć klucz do serc widzów w każdym kraju, gdyż nasi soliści mistrzowsko śpiewają w językach włoskim, francuskim, niemieckim, angielskim. Oczywiście przedstawilibyśmy tam również kulturę narodu ukraińskiego. Mogą nam zarzucić, że na tournée potrzebne są środki, a my dziś przeżywamy trudne czasy. Ale cały czas oszczędzamy na kulturze i widzimy, do czego to doprowadziło. — A co z planami twórczymi? — Nasza orkiestra ma swoją specyfikę, która wyróżnia nas spośród innych zespołów tego gatunku. Każdy program orkiestry zależy od tego, w jakim obiekcie koncertowym będziemy występować i jakiemu wydarzeniu jest poświęcony nasz koncert. Jeśli chodzi o repertuar, to mamy więcej nowych aranżacji, współczesnych utworów, kompozycji jazzowych i autorskich pieśni. Przy tym nie zapominamy o dziedzictwie twórczym: Bacha, Wagnera, Beethovena, Mozarta, Czajkowskiego, Musorgskiego. Co tydzień bierzemy udział w wydarzeniach poświęconych różnorodnym świętom. Ważne dla naszego zespołu pod względem twórczym są styczeń i luty. W tym czasie gromadzimy repertuar, określamy, czym ucieszymy wielbicieli naszej sztuki. A znaczącymi wydarzeniami sierpnia staną się Dzień Podniesienia Flagi Państwowej oraz wielki gala-koncert w Parku Maryjskim stolicy, poświęcony Dniu Niepodległości Ukrainy. on zdobędzie sławę sobie i ojczyźnie. Amerykańskiemu zaś społeczeństwu przypada szczęśliwa rola skorzystania z pobytu pana Jemcia w Ameryce i pomocy wszystkim zależnym od niego w zamanifestowaniu ukraińskiej muzyki ludowej tak, aby pozostał po tym jak najdłuższy i najgłębszy ślad”. Wśród innych eksponatów wystawy: okładka jubileuszowego almanachu chóru „Dumka” — „Nieśmiertelne pieśni”, zaprojektowana przez Petra Chołodnego (Nowy Jork, 1959 r.); okładka muzyczno-literackiego czasopisma „Bandura” (Nowy Jork, numer 41—42, lipiec-październik, 1992 r.); Dyplom Związku Ukraińców w Wielkiej Brytanii, wydany Wołodymyrowi Mati (Londyn, 26 lutego 1994 r.); afisz Wieczoru ukraińskich kobzarzy, poświęconego 64. rocznicy śmierci Tarasa Szewczenki, dyrygent Wasyl Jemec (1925 r.); ulotka informacyjna o założeniu Towarzystwa Miłośników Ukraińskiej Pieśni w Pradze (1931 r.); afisz Wieczoru Wielkanocnego z udziałem ukraińskiego chóru cerkiewnego (Praga, 1940 r.) i inne. Stronę przygotował Eduard OWCHARENKO

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn