Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 5strona oryginału ↗

Na pielgrzymkę do Kateryny

Слово Просвіти, №25 за 2017 рік

Właśnie we wsi Bohdaniwka w rejonie jahotyńskim, w obwodzie kijowskim, odbył się VI Ogólnoukraiński wiejski festiwal twórczości ludowej „Katerynyna pisnia” („Pieśń Kateryny”), poświęcony pamięci Ludowej Artystki Ukrainy Kateryny Biłokur. To wydarzenie kulturalne sprzyja popularyzacji dziedzictwa artystycznego i epistolarnego malarki w szczególności, a odrodzeniu duchowości narodu ukraińskiego w ogóle. Nina Hołowczenko. Tradycyjnie uczestnicy festiwalu zbierają się rano przy muzeum-zagrodzie K. W. Biłokur, gdzie Olha Szapował, dyrektor muzeum, opowiada o oryginalnej artystce, jej dramatycznym losie i krótkiej sławie, którą poznała w ostatnich latach życia na Ukrainie i we Francji. W małej chatce zachowano wnętrze, rzeczy osobiste, wczesne prace i przedmioty malarskie K. W. Biłokur. Ekspozycję wzmacniają tradycyjne przedmioty codziennego użytku, ręczniki, stroje, które były aktualne w ukraińskiej wsi pierwszej połowy XX wieku. Unowocześniają muzeum-zagrodę książki, albumy artystyczne, fotografie, broszury i filmy wideo, które pogłębiają i utrwalają dla historii życie i twórczość artystki, która przekroczyła próg chaty w świat malarstwa i rozerwała krąg tradycyjnego bytu chłopskiego. Pokoje są wybielone, przyozdobione kwiatami, które tak kochała Kateryna Wasyliwna, podłoga wyścielona suchą pachnącą trawą, skoszoną na łęgu. A na podwórzu zagrody rozkwitają kwiaty od wiosny do późnej jesieni… Zespoły artystyczne przyjeżdżają do Kateryny Wasyliwny do Bohdaniwki z kwiatami. Obecnie róże, rumianki, piwonie, jedwabistą trawę i pachnącą miętę w Wianek pamięci artystki wplatali wielbiciele jej talentu z Kijowszczyzny, Połtawszczyzny, Czerkaszczyzny i Czernihowszczyzny. Swoisty performans wzmacniało muzyczne składanka z ulubionych utworów Kateryny Wasyliwny oraz pieśni na jej cześć. A dalej — pielgrzymka do Kateryny. Od zagrody K. W. Biłokur uczestnicy festiwalu ruszają z Wiankiem do grobu artystki, który znajduje się w kompleksie memorialnym w centrum wsi. Do pochodu dołączają mieszkańcy wsi i goście. Na panichidzie, która trwa przy grobie artystki, każdy modli się za jasną pamięć utalentowanej Ukrainki i głębiej uświadamia sobie odpowiedzialność za to, że talent, wybitną osobowość trzeba w porę dostrzec, docenić i wspierać. Artysta musi realizować się w harmonii ze światem, a nie wbrew wszystkiemu… Najdłuższym widowiskiem festiwalu są występy ludowych zespołów twórczych. Koncert rozpoczyna się swoistą introdukcją, aluzją do obrazu K. Biłokur „Bohdaniwskie jabłka”: widzów częstują jabłkami, w ten sposób jakby udzielając komunii nieoświeconym światem Kateryny. W tym roku koncert otworzył honorowy gość — ludowy artysta Ukrainy, solista Narodowej Opery Ukrainy Ihor Borko, który wykonał kilka klasycznych ukraińskich romansów. W ramach koncertu wznowienie książki o życiu i twórczości K. W. Biłokur autorstwa M. Kaharłyckiego zaprezentowała wdowa po pisarzu Olha Kaharłycka. Współprowadzące wydarzenie Nina Mychajłyszyna, działaczka społeczna, znawczyni folkloru, oraz Nadija Słabkowśka, kierownik ludowego amatorskiego zespołu folklorystyczno-etnograficznego „Berehynia” Bohdaniwskiego wiejskiego domu kultury, moderowały wydarzenie. 21 zespołów o barwnych nazwach „Berehynia”, „Malwy”, „Czurałiwna”, „Oberih”, „Widłunnia Polissia”, „Hreczanyky”, „Suzirja”, „Trawnewi rosy”, „Jaworyna”, „Chutoryanka”, „Kowaliwczanka”, „Horłycia”, „Werbyczeńka”, „Wełykodymerśki bałamuty”, „Czerkaśki cokotuchy”, Wyszczebułatećkyj ludowy chór i soliści (Hałyna Łychaćka) śpiewali dawne kompozycje folklorystyczne, klasyczne pieśni ludowe i autorskie, czytali wiersze na cześć artystki. Potężna energetyka ukraińskiej pieśni, szczera emocja ciepła i poczucie przynależności do twórczości stworzyły niesamowitą atmosferę. Nina Mychajłyszyna zaznaczyła, że festiwale twórcze na Ukrainie stają się coraz popularniejsze. Poznawanie własnej historii i kultury daje możliwość Ukraińcom wynoszenia na światło dzienne tego czy innego wydarzenia, ciekawych faktów z życia znanych postaci, wydarzeń historycznych itp. Nieobojętni, aktywni i wybitni ludzie szukają perełek w swoich wsiach i miasteczkach nie tylko po to, by przyciągnąć turystów, ale także po to, by zwrócić uwagę świata na duchowo znaczące miejsca na mapie Ukrainy. Wtedy właśnie rodzą się zadziwiająco dziwne i ciekawe nazwy eko-festiwali, festiwali twórczości ludowej itp. I wzywają do siebie wielbicieli, zwłaszcza latem, od słonecznej Odessy do historycznego Kijowa, od krainy Szewczenki do malowniczych Karpat. Na festiwal jadą za głosem serca, aby pokłonić się tym świętym miejscom i uczcić tych Ukraińców, którzy żyli i tworzyli dla nas. „Katerynyna pisnia” — ogólnoukraiński festiwal twórczości ludowej; tutaj można przyjąć komunię wszystkim tym, czym żyje człowiek: miłością, dobrocią, pięknem świata muzyki, słowa, emocji. Koloryt widowiska jest niepowtarzalny, bo twórcami są uczestnicy festiwalu, którzy przyjeżdżają do Bohdaniwki z czerkaskich, połtawskich, kijowskich, czernihowskich wsi i miasteczek. Aby nas znali i szanowali inni — każdy musi dbać o wspólny dom, którego imię brzmi — Ukraina!

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn