Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 13strona oryginału ↗

Jakutowiczowie

Слово Просвіти, №28 за 2017 рік

Wasyl PORTIAK To nie po prostu strona — słynne zjawisko w ukraińskiej sztuce. “W latach 60. grafika dominowała nad malarstwem. Ten kierunek trzymał na barkach ojciec, — pisał Serhij Jakutowicz, który opuścił nas 27 dnia zeszłego miesiąca, o genialnym grafiku Heorhiju Jakutowiczu. — Kiedy odszedł, zrozumiałem: atlant zniknął, balkon może spaść. Podeprzeć go muszę ja, choćby krzywo”. Podparł godnie. Jego prace — w prywatnych zbiorach i kolekcjach muzealnych na całym świecie, nawet w Białym Domu. Nikt z ukraińskich artystów nie zrobił dla kina tyle, co Heorhij i Serhij Jakutowiczowie. Ojciec – przede wszystkim w “Cieniach zapomnianych przodków”. Paradżanow tak oceniał wkład Heorhija: “On nie po prostu artysta, a artysta, który myśli /…/. On przyprowadził nas w Karpaty, jak przewodnik. One są mu znajome. On uratował nas od wiejskości, od fałszu”. Karpaty były mu bliskie, kupił chatę w huculskiej wsi Dziembronia, która pod samą Czarnohorą, długo tam pracował. A mój ból — tak i nie zrealizowana ekranizacja mojego scenariusza “Ołeksa Dowbusz”. Kręcić wziął-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn