Strona · s. 14strona oryginału ↗
Słowo Szewczenki z ołtarza
Слово Просвіти, №28 за 2017 рік
Hryhorij TYTARENKO, krajoznawca, m. Połtawa. W maju 2017 roku Wasyla Hołuba zaproszono na występy do USA. Tam z ogromnym sukcesem siedmiokrotnie wystąpił z koncertami i monodramem „W stepie bezkresnym za Uralem”. Pojawił się pomysł zmiany oprawy muzycznej monodramu. Zrealizował go błyskotliwie utalentowany ukraiński reżyser dźwięku Łeonid Sorokin. Występy zorganizowała amerykańska fundacja „Leleka”, która zajmuje się rehabilitacją ukraińskich żołnierzy rannych na wojnie w Donbasie (kierownikiem fundacji jest ukraińska emigrantka Lubow Jakowenko). Ze strony Teatru Połtawskiego organizatorem wyjazdu była zastępczyni dyrektora Łarysa Szram. Występy rozpoczęły się w Nowym Jorku. Zbiegły się one z Dniem Matki (14 maja). To święto w Ameryce obchodzi się na poziomie Wigilii i Wielkanocy. Tradycyjnie w tym dniu Amerykanie czczą swoje matki i odwiedzają bliskich. Gości z Ukrainy zaproszono do niedzielnej szkoły przykościelnej, gdzie występowali dzieci i nauczyciele. Na koncercie Wasyl Hołub czytał „Modlitwę matki” (według utworów Tarasa Szewczenki) i śpiewał pieśń „Rodzona matko moja”. Sukces występu i łzy wdzięcznych słuchaczy dodały mu pewności siebie i śmiałości, a wieczorem w drugiej niedzielnej szkole przykościelnej odbył się monodram „W stepie bezkresnym za Uralem”. W Nowym Jorku Ukraińcy spędzili 5 dni. Potem pojechali do Chicago. Główny występ odbył się w teatrze „Homin”, który działa przy kościele greckokatolickim. Wdzięczni amerykańscy Ukraińcy urządzili artystom niezwykle piękną ucztę. Obok teatru „Homin” postawiono wóz, kucharze w szarawarach i wyszywankach na ognisku gotowali barszcz, kulesz i smażyli słoninę. W 2014 roku, na 200-lecie urodzin T. H. Szewczenki, artysta ludowy Ukrainy Wasyl Hołub z Połtawskiego Akademickiego Obwodowego Teatru Muzyczno-Dramatycznego im. M. W. Hohola stworzył według własnego pomysłu monodram „W stepie bezkresnym za Uralem” — montaż literacko-muzyczny według utworów Kobziarza. Artysta wystąpił również w roli reżysera. W spektaklu aktor przez prawie dwie godziny czyta utwory Szewczenki i śpiewa pieśni do jego słów. Pamiętam premierę, łzy połtawskich widzów i zachwycone okrzyki pod oknami garderoby Hołuba. Na jednym z występów wśród widzów było wiele dzieci. Wasyl Hryhorowycz denerwował się, gdyż całkiem mali widzowie mogli przeszkadzać. Obawy okazały się płonne. Mimo nieznajomości języka przez wiele dzieci, podczas występu można było „słyszeć, jak mucha leci”. Dlatego też ktoś z widzów zapytał Wasyla Hryhorowycza: „Panie Hołub, czy pan posiada hipnozę?”. Jeden koncert przeprowadzono na wieczorze absolwentów w szkole niedzielnej. Ostatni występ odbył się w cerkwi świętego Mikołaja — największej cerkwi Chicago. Spektakl odbył się przy ołtarzu w obecności proboszcza. Hołubowi pomagał operator dźwięku z Połtawy Marko Szram. Rozumiał on artystę bez słów i błyskawicznie wprowadzał potrzebne korekty. Wasyl Hołub pozuje artyście na Wall Street w Nowym Jorku. Żegnano się z Ukraińcami Ameryki ze łzami w oczach. Płakali nasi bracia i siostry z diaspory, płakali także wdzięczni synowie i córki macierzystej Ukrainy. Wasyl Hryhorowycz Hołub mówi, że pojechał za ocean nie po sławę, nie po
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
