Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 15strona oryginału ↗

Wnuczka autora wieńca ze Lwowa dla Kobzarza: «Dar znów na wystawie!»

Слово Просвіти, №28 за 2017 рік

upływał tydzień. Mistrz miał odpowiednie materiały i dobrego specjalistę od narzędzi — Wasyla Baszteicza, byłego żołnierza UPA. Trzeba było wykonać dwa stemple. Do pracy zabrano się zgodnie. Najpierw w warsztacie liść laurowy, wysuszony, odbito w metalu razem ze wszystkimi żyłkami, zahartowano i wypolerowano. Jeden puanson wykonał artysta zajmujący się metalem Witalij Stratejczuk, znany ze swoich twórczych wyrobów jubilerskich w Wiedniu, a drugi — Wasyl Baszteicz. Następnie przygotowane 150 listków Wołodymyr Choma przylutował już w domu do pierścienia z cynkowego drutu i polakierował. Sprawa była długa i niełatwa, lecz każdy listek lśnił jak złoty. Do Kijowa wieniec wieziono w kwadratowym pudełku. W Domu Pisarzy lwowian powitał Olesia Łupij, Mykoła Wynohradowski, Lina Kostenko… Do Kaniwa dostawano się Dnieprem, aby dotrzeć na początek uroczystości. Przejście niezauważonym przez gęsty krąg milicji i wojskowych było niemożliwe. Dopiero z pomocą Wasyla Kasijana, ludowego artysty ZSRR, laureata nagród państwowych, Bohatera Pracy Socjalistycznej, Olesi Łupijowi udało się przenieść wieniec i położyć go u podnóża pomnika Kobzarza. Potem ten wieniec znalazł miejsce w ekspozycji muzealnej. Przez długi czas niewiele wiedziano o autorach lwowskiego wieńca. A w przeddzień proklamowania niezależności Ukrainy o stworzeniu pamiątkowego wieńca opowiedziała w kanewskim muzeum Tarasa Szewczenki Olha Choma (córka pana Wołodymyra), pokazała stare fotografie. Historię tego symbolicznego eksponatu badają naukowcy Szewczenkowskiego Państwowego Rezerwatu Narodowego. Maria Bilyk w dniu przyjazdu, 2 lipca 2017 roku, przekazała do muzeum na Górze Tarasa tekst artykułu „Львівський подарунок для Кобзаря”, opublikowanego w październiku 2007 roku przez Katerynę Hrecyn w gazecie „Audytorija” Narodowego Uniwersytetu „Politechnika Lwowska” (wykorzystano w tej informacji). Nawiasem mówiąc, Wydział Chemiczny Politechniki Lwowskiej Wołodymyr Choma ukończył w 1958 roku, zdobywając zawód inżyniera-mechanika. Na pamiątkę spotkania z rodzinną relikwią Maria zostawiła wpis w księdze wrażeń muzeum im. Tarasa Szewczenki, podkreśliła gościnność mieszkańców Kaniwa i sfotografowała się przy pamiątkowym wieńcu.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn