Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 3strona oryginału ↗

Pożar w teatrze

Слово Просвіти, №28 за 2017 рік

Galina PAHUTIAK Cały świat nie jest teatrem, jak sądził Szekspir. Słaba gra aktorów w teatrze władzy ukraińskiej sprawia, że coraz więcej widzów chce choćby wyjść z sali, ale nie ubywa tych, którzy chcą zostać aktorami, by mieć władzę i pieniądze. Nawet dobry aktor nie zdoła uratować taniego spektaklu, trzeba wygnać wszystkich złych i zmienić wszystko, od reżysera po repertuar. Jeśli to teatr, a nie życie. Bo w życiu wszystko wygląda inaczej: tam istnieje swoboda wyboru, wiele wektorów, tam nie trzeba udawać kogoś, kim się nie jest. Najwyższą cnotą życia jest być sobą. Ukraińcy od dawna chcieliby opuścić ten teatr władzy z wstrętnymi spektaklami „Nietykalni”, „Sąd”, „Reformy”, „Dwujęzyczność”, „Integracja europejska”, ale wyjście jest jedno: uciec przez okno, wybite we Europie własnymi siłami przez najodważniejszych. Inni zaś znaleźli się w niewoli, bo urzędnicy zamknęli wszystkie drzwi i nikogo nie wypuszczają. Więc biedacy muszą czekać na finał, na happy end, który nijak nie nadchodzi. Aktorzy, których zatrudnili oligarchowie, bo jeden nie udźwignie utrzymania tylu pracowników i ochrony, także nie mogą wyjść. Ze sceny mogą ich wynieść już martwych. Tymczasem nawet reżyserzy rozumieją, że przedstawienie nie może trwać latami, a nawet dziesięcioleciami, prędzej czy później zmurszeją dekoracje i spróchniały sufit runie. Nie wszyscy aktorzy zresztą wytrzymają takie obciążenie ciągłej gry dla publiczności. Kapitał ludzki się zużywa. Aktorzy, mając przed sobą pełną salę, na razie cieszą się złudzeniem, że widzowie będą bez końca oglądać to widowisko. Nie zauważyli, że wszyscy ci nikczemni ludzie, którzy nie dostali się na scenę, odwrócili się do nich plecami i szykują się do wyjścia. Ten zbiorowy Neron, Ten polityczny serpentarium jest gotów podpalić teatr, bo finał zakłada pożar, a wcale nie happy end. Aktorom obiecano ucieczkę służbowym wyjściem, ale w tłoku wielu z nich zginie. Zresztą to ich problemy, a widzowie powinni zadbać o swoje bezpieczeństwo już teraz. Błazny dla miłośników taniego piwa i kiełbasy, żonglerzy od oszukiwania, trubadurzy patriotyzmu dla naiwnych, otrzymawszy niemałe honoraria, z pewnością nie będą przejmować się ich losem. Ale, powtarzam, nie cały świat jest teatrem. I życie nieuchronnie się zmieni, gdy tylko odrzucimy wszystkie polityczne teatry i nie zaczniemy po pożarze budować nowego na miejscu starego. Wybaczcie, że uciekam się do alegorii, ale znudziło mi się patrzeć, jak wszelakie Kaligule wprowadzają do senatu swoje podstarzałe szkapy, by te decydowały o losie całego narodu.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn